خزینة‌النکات برای دانشجویان باانضباط

ضمن عذرخواهی از محضر دانشجویان غیر خوابگاهی، اجازه هرگونه برگزاری حضوری یا ترکیبی کلاس‌های درس از ما در امروز سلب شده است. کلاس‌های امروز من مجازی است.

توضیح مفصل‌تر ۱- کانال و گروه من شخصی است؛ نه بابتش از دانشگاه امتیاز می‌گیرم، نه وظیفه‌‌ای اداری برای آن دارم. کاملاُ هم طبق قواعد ملک شخصیم در اینجا عمل می‌کنم؛ تا جایی که اختیار داشته باشم. اگر تصوری جز این دارید؛ ترک کنید این‌جا را. ۲- هر کسی به شما گفته پرواز پرنده‌ها در آسمان یا شلیک گلوله‌ها در خیابان یا امضای احکام در زندان‌ها، مجوز فحاشی و توهین می‌شود، بی‌خود گفته است. فحاشی و توهین نشان ضعف استدلالی و بیانی گوینده است؛ اگر هم تربیتی دارید که فحاشی و توهین را خیلی مطلوب می‌دانید، در این ملک شخصی مجاز نیستید. فکر هم نکنید من آدم تنزه‌طلبی هستم و چون هیچ اختیاری برای تصمیم‌گیری ندارم؛ همین که فحش‌ها به من مستقیماً نمی‌خورد، در برابر آن سکوت می‌کنم. هر توهینی را که اینجا می‌شود، به هر کسی باشد، توهین به خودم تلقی می‌کنم که متوجه باشید بعضی کارها، زشتیشان فی‌نفسه است؛ فارغ از مقامش. خداوند متعال در قرآن کریم حتی فحاشی به بت‌ها را نهی کرده. هر که عملش جز این است، پیرو شیطان است؛ ولو همه شب در عبادت باشد. ۳- من تحت هیچ شرایطی کلاسم را تعطیل نمی‌کنم. کاری که من می‌توانم برای کشورم بکنم، تدریس است، برای کیفیت تدریس هم همه تلاشم را می‌کنم. تصمیم حضوری شدن کلاس‌‌ها، حاصل فشار کسانی در دانشگاه بود که کیفیت تدریس برایشان مهم بود. شعار دادن و ندادن دانشجوها چیز مهمی نبود. غیر حضوری شدن کلاس‌ها در هفته اول حاصل فشار کسانی بود که ناترازی مالی دانشگاه برایشان مهم بود، یا کسانی که فکر می‌کنند شعار دادن دانشجو مسئله مهمی است.. من موقعیتی در دانشگاه ندارم، جز همین پیام دادن به همکاران و با همین اختیار اندک من با گروه اول برای حضوری کردن همراه بودم. ۴- تصمیم دیشب من را هم به اندازه کافی خشمگین کرد؛ به خصوص وقتی ارادهٔ دانشگاه اصفهان بر حضوری بودن است و رئیس دانشگاه به رغم همه فشارها مسئولیت این تصمیم را بر عهده گرفته است. غیر حضوری شدن کلاس‌ها؛ ناشی از شکست خوردن مذاکرات شب گذشته است؛ تحلیل کشور و متولیان دانشگاه تا دیشب منتج شدن مذاکرات بوده است. حالا اما متولیان دانشگاه نمی‌خواهند خوابگاهی که در یک منطقه نظامی و در معرض تهدید است؛ ساکن داشته باشد. درک کردن تصمیم در شرایط بحرانی کار سختی نیست. تردید دارم فحاشان هم اگر مسئولیت داشتند تصمیم بهتری می‌گرفتند. اگرچه من همیشه عقیده دارم تا واقعه‌ای رخ نداده باید روال عادی را حفظ کنیم و به نظرم تا دشمن حمله نکرده است؛ ضرورتی برای تخلیه خوابگاه وجود ندارد. این نظر من است؛ اما تصمیم‌گیران را درک می‌کنم و فحاشی هم نمی‌کنم و فحاشان را لایک نمی‌کنم. ۵- اگر کسی به هر دلیلی در کلاس درس حاضر نشود؛ حتماً برای او غیبت درج می‌کنم؛ حتماً این کار را بی‌احترامی به خودم تلقی خواهم کرد و حتماً اگر غیبت‌ها از حد مجاز گذشت؛ اجازه گذراندن درس را نمی‌دهم. مگر این که زنده نباشم یا مسئولیت درس به عهده من نباشد. ندیده ام که کسی با اصرار به جاهل ماندن، بتواند حقیقتی را احقاق کند. والسلام.

در هفته‌های پیش رو نیز کلاس‌ها را تا جای ممکن حضوری برگزار می‌کنیم ان‌شاءالله. در یکی از کلاس‌های طبقه همکف دانشکده جدید.

فرا رسیدن ماه مبارک رمضان خجسته باد. ۱- یکی از تنظیمات دین در زندگی فردی و اجتماعی بشر، ایجاد وقفه در عادات است. نمازهای یومیه، عید هفتگی، و روزهٔ سالانه بارزترین نمونه‌های این وقفه اند. این وقفه‌ها، مانع از این می‌شود که بندهٔ عادات خود شویم و اسیر تکرارهای اشتباه بمانیم. این فرصت‌های تنفس فقط برای رهایی از تکرارهای اشتباه نیست. تکرارهای صحیح نیز، محتاج بازاندیشی و تأمل است، چرا که ممکن است از فرط تکرار از معنای کارهای صحیح غافل شویم و کار صحیح را به ضد هدفش بدل کنیم. این بازاندیشی سبب می‌شود به صورت دوره‌ای معنای کارمان را مرور کنیم. شاید اگر فانوس‌بان قصهٔ شازده کوچولو از این فرصت‌ها داشت، از فرط وظیفه‌‌شناسی و تعهد، به تکرار کاری بی‌معنا و رنجه‌آور نمی‌افتاد. ۲- نباید فراموش کنیم که ایجاد انفرادی این وقفه‌ها در زندگی، پرهزینه است. به عنوان مثال دیدار با خویشان و آشنایان اگرچه کار مطلوبی است اما در صورت کثرت، در زندگی معمول خود از عهدهٔ آن برنمی‌آییم. آدابی مثل رسوم نوروز، هزینهٔ این رفت‌‌و‌آمد را از طریق تجمیع در دو هفته و ایجاد آمادگی اجتماعی به شدت کاهش می‌دهد و بهرهٔ آن را زیاد می‌کند. حسن هماهنگی در ایام روزه‌داری، همین است. وعده‌های صرف غذا و عادات خواب و بیداری به نحو هماهنگی در یک خانواده یا محیط اجتماعی تغییر می‌کند. روزه عبادتی به غایت فردی است که انجام آن در بستری غیر از ماه رمضان چندان ساده نیست. ۲.۵- به دلایلی که پیش‌تر گفتم روزه‌داری در ماه مبارک رمضان ساده‌تر است. روزه‌داری در ایام دیگر سال، نوعی رنجهٔ اجتماعی هم دارد. یک سوی آن پنهان نگه داشتن روزگی است تا ریا نشود یا دیگران را از روال عادی زندگی باز ندارد؛ سوی دیگر آن در صورت آشکارگی، توضیح دادن چرایی روزگی است. در ماه رمضان از این دو قید رهایید؛ اگر کسی هم بپرسد چرا روزه اید با گفتن این که ماه رمضان است خود را از توضیح خلاص کرده اید. ۳- من همیشه به دانشجویان حقوق توصیه می‌کنم حتی اگر تقید چندانی به مناسک دین ندارند، خود را از فرصت‌ روزه‌داری در ماه رمضان محروم نکنند، چون نفس روزه گرفتن نوعی ریاضت و تقواست: پرهیز از خوردن و آشامیدن که جزء زیستی‌ترین نیازهای‌ آدمی است. خوردن و آشامیدن فرد اعلای خواهش‌های نفسانی است، اما از این خواهش با ارادهٔ خویش می‌گذرید. در زندگی حرفه‌ای یک حقوق‌ورز لغزش‌گاه‌های فراوانی هست که نفس ما خواهشی بی‌پایان به سمت غلط دارد و پرهیز ما از این لغزش بعد از لطف خداوند، نیاز به اراده‌ای ورزیده در پرهیز و قناعت دارد. روزه‌داری و رعایت منع‌های مطلقش در طول روز نوعی تمرین سالانهٔ خویشتن‌داری و پرهیز است به این امید که در موقعیت‌های سخت زندگی، این تمرینات به یاریمان بیاید. ۴- البته نفس این ریاضت، عبادت نیست، واقعیت هم این که اگر به نیت ریاضت انجام شود، هیچ ارزشی ندارد. اگر بخواهم که عبادت باشد، حتی این خواهش نفسانی که «اراده‌ام برای غلبه بر خواهش‌های جسمی قوی شود» نباید در کار باشد. مرتبه‌ای بالاتر در تربیت روزه‌دارانه این است که در روزه هیچ قصدی جز تسلیم به فرمان پروردگار نداشته باشیم. اگر بتوانیم به این خلوص در نیت برسیم، -«چون که صد آید- نود هم پیش ماست». ۵- شیطان به نحوهای مختلفی وسوسه می‌کند. یکی از نحوه‌های آن، وسوسهٔ کمال‌گرایانه است. اگر انسان خوبی نیستم، مثلاً دروغ می‌گویم؛ یا اگر مؤمن نیستم، مثلاً کارهای خوب را به نیت ریا (جایزهٔ اجتماعی) انجام می‌دهم؛ یا اگر چندان متنسک نیستم، مثلاً نمازهای یومیه را منظماً به جای نمی‌آورم؛ و...؛ دلیل نمی‌شود که خودم را از یک خیر دیگر مثل روزه‌داری محروم کنم. خوب شدن، مثقال، مثقال است نه خروار خروار. مثقال خوبی روزه‌داری را انجام می‌دهیم، باشد که به برکتش از دیگر بدی‌ها پرهیز کنیم. به طریق اولی اگر ظاهرمان شبیه دیگر روزه‌داران نیست، چون توجیهی برای تغییر ظاهرمان نداریم، دلیلی ندارد خودمان را از چیز خوبی که برای آن توجیه داریم و خوبیش نزدمان مسلم است، پرهیز کنیم. ۶- یکی دیگر از وسوسه‌های شیطان، وسوسهٔ همرنگی با جماعت است. مبادا اگر قصد روزه کرده اید، در انجام این قصد از ملامت دیگران که با استدلال‌های مختلفی عرضه می‌شود، اندیشه کنید. ایستادن در برابر استبداد مد و گروه‌اندیشی، بالاترین شجاعت‌هاست. عبادت در جوانی از عبادت در میانسالی و پیری بسیار آسان‌تر است، اگر شجاعت روحی تأثیر نگرفتن از ملامت را داشته باشید. اگر چنین شجاعتی را در خود بپروریم، برکات دیگری برای زندگیمان نیز خواهد داشت. ۷- در ماه مبارک رمضان، شیطان در غل و زنجیر است. در معرض این نسیم الهی آدم‌ها خود به خود خوب‌ترند. شما که در ابتدای جوانی هستید و زندگیتان به بسیاری از شبهات و ناراستی‌های زندگی ما مسن‌ترها آلوده نشده است؛ تاج این خوبانید. لطفاً اگر در این ایام به یادم افتادید دعایم کنید. #آداب

برنامه هفتگی نیمسال دوم سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ کلاس‌های حضوری (دانشجویان غیر خوابگاهی) ۲ لغایت ۵ اسفندماه در یکی از کلاس‌های طبقه همکف ساختمان جدید تشکیل می‌گردد.

اگر دوستانی که پیش‌تر تاریخ حقوق را گذرانده اند، مصرند که درس تاریخ معاصر حقوق را بگذرانند؛ حتماً طرح درس را تغییر می‌دهم و ۱۰ نمره آزمون پایان ترم موکول به نوشتن یک مقاله علمی پژوهشی و دریافت پذیرش آن است.

ان شاء الله تعالی در هفتهٔ سوم نیمسال (۲ الی ۹ اسفند) کلیهٔ کلاس‌های مخلص با دانشجویان کارشناسی برای دانشجویان غیر خوابگاهی الزاماً حضوری است و کلاس حضوری برای دانشجویان خوابگاهی از طریق سامانه آموزش مجازی دانشگاه (اگر پاسخ‌گو بود) یا گوگل‌میت پخش می‌شود.

ظاهراً عمر صفحات شخصی دانشگاه اصفهان پایان یافته و در جایگزین جدیدی که برای آن معرفی شده است، هنوز جایی برای ارائه طرح‌های درس وجود ندارد. طرح کلیهٔ دروس این ترم (به استثنای حقوق بشر در اسلام) به همراه نسخه پی‌دی‌اف آن را در سامانه گلستان بارگذاری کرده ام و اکنون باید در دسترس دانشجویان باشد. تدوین طرح درس حقوق بشر در اسلام احتمالاً چند روزی وقت ببرد. اجمالاً طرح این درس را با توجه به ترم ارائه و ضرورت تعمیق مباحث، به شکل یک درس دورهٔ کارشناسی ارشد بنویسم. یعنی مجموعه‌ای از مقالات و بخش کتاب‌ها باید مطالعه شوند؛ و جلسات هفتگی، مباحثهٔ گروهی با محوریت منبع مورد معرفی است. تنها از حیث تکالیف، تکالیف سبک‌تر و حجمی متناسب با وقت دانشجوی کارشناسی برای این درس می‌بینم. #طرح

با توجه به تعطیلی دو هفته ابتدایی نیمسال دوم، دانشگاه تصمیم به برگزاری متمرکز کلاس‌های جبرانی در روزهای چهارشنبه هفته‌های پنجم تا چهاردهم گرفته است. بر اساس این تصمیم (که هنوز رسماً اعلام نشده و ممکن است تغییر کند) از هفته پنجم به ترتیب جبرانی کلاس‌های روز شنبه تا سه‌شنبه برگزار می‌شود و سپس مجدداً از هفته نهم همین روند تکرار می‌شود. بر این اساس برنامه کلاس‌های من به این نحو است. در اجرای طرح درس، به شماره جلسه دقت کنید، نه شماره هفته ترم. #طرح

برای جناب آقای دکتر قلی‌زاده نماز لیله الدفن را فراموش نفرمایید. احد فرزند ابراهیم

اطلاعیه مراسم تشییع، تدفین و ترحیم استاد فقید جناب آقای دکتر احد قلی‌زاده در شهر تهران. حضور اساتید، دانشجویان و دانش‌آموختگان مقیم تهران در این مراسم به نیابت از سایر هم‌قطاران دانشگاه اصفهان مزید امتنان است. برنامه بزرگداشت ایشان در دانشگاه اصفهان نیز در هفته نخست نیمسال تحصیلی جدید برگزار می‌شود.

پس ترا هر لحظه مرگ و رجعتی‌ست مصطفی فرمود دنیا ساعتی‌ست فکر ما تیر‌ی‌ست از هو در هوا در هوا کی پاید آید تا خدا هر نفس نو می‌شود دنیا و ما بی‌خبر از نو شدن اندر بقا نخستین ملاقات شمس و مولانا از اپرای عروسکی مولانا (۱۳۸۷) مولف: بهروز غریب‌پور اشعار: مولوی بلخی آواز شمس: همایون شجریان آواز مولوی: محمد معتمدی آهنگساز: بهزاد عبدی

خاطرات کلاس‌های استاد فقید دکتر احد قلی‌زاده در دانشگاه اصفهان، در ذهنم مرور می‌شود و خبر نابهنگام درگذشت ایشان باعث تألم و تأسف فراوان شد. یادش گرامی، خدایش بیامرزد.‌ از آن معلم‌هایی بود که بدون هیاهو، اثر خود را به‌ویژه در خوانش، ادراک و فهم قانون به مثابه یک کل، بر نگرش دانشجویانش حک و ثبت می‌کرد. به خانواده‌اش، همکاران و دانشجویان ایشان تسلیت می‌گویم. @drmaghami