River

جنون ازم فاصله گرفت

کیرم تو استرس و تپش قلب و بلاتکلیفی و بدبختی و ایرانی بودن

فاصله تا جنون تقریبا ۳ متر

رفتم یه جا مصاحبه، بنده خدا کلی صحبت کرد اخرش گفت سوالی ندارید مهندس؟ گفتم چایی هست تو مجموعه؟ چون من خیلی چای خورم. تا اطلاع ثانوی با من از شدت علاقه به چای و درک موقعیت صحبت نکنید.

هر چی کصخل تر باشی و بیشعور تر کارت راحت تره انگار

یه پست می‌ذاری ۶هزار ایمپرشن می‌گیره ولی ۱۰۰ تا هم لایک و کامنت نه.

حس ناکافی بودنی که لینکدین بهت میده هیچ جا نمی‌ده.

گذشتن روزا حکم انتظار واسه اجرای حکم اعدام رو داره برام.

هعی

گربه داشتن حس زیباییست.

بگذریم

منفور تر از خوش‌بختی که سعی داره بگه بدبخته، پولداری که سعی داره بگه بی‌پوله و آدمی که درکی از وضعیت جامعه نداره و به جای خفه شدن، هی زر می‌زنه و نسخه می‌پیچه نداریم. هر چی هستی همون باش لطفا. هر چی غیر از چیزی که هستی نشون میدی فقط داد می‌زنه آدم کیری‌ای هستی.

هر کسی اندازه‌ی ظرفیت خودش طاقت داره و ممکنه بخواد غر بزنه و ناراحت باشه؟ ببخشید اما هرگز نمی‌پذیرم اینو. هر کسی هم جلوم الکی بخواد ناله کنه و ادای بدبختا رو در بیاره، شیلنگ رو می‌گیرم رو سر تا پاش. کم خودمون بگایی نداریم که گوشمون رو تحویل ۴ تا تیتیش مامانی بدیم که چص‌ناله بزنن چون ظرفیتشون پایینه. به عنم. بگایی رو درک کن تا بفهمی واسه هر عنی غر نزنی، اگر زدی من می‌رینم بهت. یارو زندگیش گل و بلبله دیگه نمی‌دونه چیکار کنه چی رو بد جلوه بده که صرفا بگه بدبخته. برو دایی پی خوشیت چرت و پرت نگو. بدبختا والا نمی‌خوان تو رو تو تیمشون داشته باشن.

یه دیوار بود کنار خونمون که پشتش زمین خالی بود. همیشه توپمون میوفتاد پشت اون دیوار. قد من کوتاه بود و وقتی تنهایی بازی می‌کردم و توپ میوفتاد پشت دیوار، مجبور بودم صبر کنم تا غروب بشه و سجاد که قدش بلندتر بود بیاد از دیوار بپره بره توپ رو بیاره برام. یادمه شاید ۵ ۶ سانت کم داشتم و اگر بلندتر بودم می‌تونستم بپرم منم رو دیوار‌. خیلی می‌پریدم ولی وقتی تنها بودم شدنی نبود. باید یکی می‌بود قلاب می‌گرفت یا... تا منم بتونم برم و منتظر سجاد نمونم. مهم نبود تنهایی چقدر تلاش کنم شدنی نبود. الان تو زندگیم دقیقا به همون قلاب نیاز دارم. خیلیم نه حتی فقط یه ذره کمک می‌خوام و بقیه‌ش رو خودم می‌تونم برم اما نیست که نیست. هیچ کس اون قلاب من نیست. سجاد هم دیگه نیست. اصلا تو این محله‌ی جدید زندگیم سجاد هیچ وقت نبوده که بخوام دل خوش کنم که نهایتا آخر روز مشکلم حل می‌شه. همیشه فقط خودم بودم که سعی داشتم برسم، خیلی پریدم خیلی تلاش کردم اما خب از اول هم قرار نبود که بشه.