کوچه‌ی بی‌نام

این کلیپی که کامیون میاد توی خیابون و سنگ تخلیه میکنه برای مردم، اشکم رو در میاره. دوست دارم برم دست راننده‌ش رو ببوسم.

چه همه دوستدار حکومت داشتیم توی کانال!

به قول دوستان توییتری: ما زنبیل گذاشته بودیم که یهو ونزوئلا اومد گفت اون کنجدی رو کسی نمیخواد؟

نمودار و رشد بورس ونزوئلا

ولی پزشکیان قدمش برای ما خوب بوده تا اینجا.

کور شدم انقدر توییتر رو بالا پایین کردم.

من این روزا دارم با امید بیدار میشم ها. ناامیدمون نکنی.

خدایا یه طور بشه بعدا اینا برامون خاطرات خوش بشن🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯

آه از آن رفتگان بی بازگشت.

سنگ پای حموم خونه‌ی ما هر سال عوض میشه، بالاخره از رو میره دیگه، ولی این مسئولین ما! هر چند وقت یکبار میان توی دوربین زل میزنن و میگن چقدر میخواید «ملت ما» رو امتحان کنید. دقت کنید؛ ملت ما!

من دلم نمیخواد از شجاعت جوونامون بگم وقتی میرن توی خیابون و دیگه برنمی‌گردن، دلم میخواد هم وطنم دغدغه این رو داشته باشه که آخر سال کجا بره مسافرت؟ آخر هفته بره خرید لباس، نه ماسک برای پوشوندن صورتش. خدایا کی این کابوس تموم میشه؟

چی میشه گفت در ستایش شجاعت خیلی ها؟

دیری، به شوقِ دیدنِ فردا، گریستم فردا، چو شد، به حسرتِ دیروز زیستم. - محمدرضا شفیعی کدکنی

گاهی اون لحظه نمی‌فهمم چیشد، زمان میگذره و من موقع بستن بند کفشم متوجه فلان رفتارش می‌شم، موقع رانندگی یادم میاد کی چیکار کرد و تازه روشن می‌شه برام. دیر میشه ولی لااقل می‌فهمم.

می‌ترسم.

سال های جدایی سخت گذشت، حالا بعد از سال ها که بوی وصال میاد، دلار نمیذاره یه نفس راحت بکشیم.

خدا که فقط متعلق به آدمهای خوب نیست، خدا، خدای آدمهای خلاف‌کار هم هست و فقط خود خداست که بین بندگانش فرقی نمیگذارد؛ فی الواقع، خداوند اِندِ لطافت، اِندِ بخشش، اِندِ بخشش، اِندِ بیخیال شدن، اِند چشم پوشی و اِند رفاقت است. رفیق خوب و با مرام همه چیزش را پای رفاقت میگذارد. ـ رضا مارمولک

مايه اصــــل و نسب در گردش دوران زر است هر كسي صاحب زر است او از همه بالاتر است دود اگر بالا نشيند كســـر شــأن شــعـله نيست جاي چشم ابرو نگيرد چونكه او بالا تراست ناكسي گر از كسي بالا نشيند عيب نيست روي دريا، خس نشيند قعر دريا گوهر است شصت و شاهد هر دو دعوي بزرگي ميكنند پس چرا انگشت كوچك لايق انگشــــتر است آهن و فولاد از يك كوه مي آيند برون آن يكي شمشير گردد ديگري نعل خر است كــــره اسـب ، از نجابت از پـس مــــادر رود كــــره خــر ، از خــريت پيش پيش مــــادر است كاكـل از بالا بلندي رتبــه اي پيدا نكرد زلف ، از افتادگي قابل به مشك و عنبر است پادشه مفلس كه شد چون مرغ بي بال و پر است دائماً خون ميخورد تيغي كه صاحب جوهر است سبزه پامال است در زير درخت ميوه دار دختر هر كس نجيب افتـاد مفت شوهر است صائبا !عيب خودت گو عيب مردم را مگو هر كه عيب خود بگويد، از همه بالا تر است - صائب تبریزی

ذات بد نیکو نگردد چون که بنیادش بد است.