𝐇𝐮𝐬𝐡𝐛𝐨̃𝐲 𝐳𝐚𝐧𝐣𝐚𝐛𝐢𝐥💍

Ариянинг бу ердалигини эшитиб, ҳайрон бўлишга улгурмадим, чунки ичкарига киришимиз билан бошқа меҳмонлар бизни пайқаб, Данте билан бир ойдан сўнг кутилаётган тўйимиз табрикларини билдира кетишди. Саломлашишлар орасида меҳмонхонага кўз югуртирдим. Ария хонанинг бошқа бурчагида, яна бир улкан янги йил арчасининг ёнида бошқа мафиага тегишли эри Лука Витиелло билан бирга турган экан. Жианна ва унинг қаллиғи Маттеони ҳеч қаерда кўрмадим. Онамнинг етказган маълумотларига ишонадиган бўлсак, Скудерилар ўртанча қизлари тўйдан аввал бирор томоша кўрсатишидан хавотирда эди. Чунки, айнан Жианна уларнинг оиласидаги ўша бош кўтаришдан ҳайиқмайдиган фарзанд бўлиб чиқди. Данте бармоғи билан белимни силаб ўтди ва бу ҳаракат жуда эсанкираб қолдим. Мен унга қарашга улгурмадим, ёнимга Бибианна югириб келди-ю, уни маҳкам бағримга босдим. У билан ёшликда бирган ўсганмиз. — Ишларинг қандай? — деб шивирладим. У мени бир озга бағрига босиб, кейин сохта жилмайиш билан ортга чекинди. Меҳмонлар олдида дардини ташқарига чиқара олмади. Ундан ўттиз ёш катта, кал ва семиз эри Томмазо қаршимизга келиб, менинг қўлимни сиқиб қўйди. У менга қандайдир ахлоқсиз қизиқиш билан қараётгани сезилди. Дантенинг ҳамон орқамда қолган бармоқлари таранглашди ва мен унга қарашга журъат этдим. Афсуски, унинг юз ифодасидан бирор нарсани тушуниб болмасди. У Томмазога совуқ қаради. Томмазо кичик сардорнинг қаҳрига дучор бўлиб қолмасидан аввал, Бибиана билан бирга тезда кўздан ғойиб бўлди. Ичимликлар кўтариб юрган официант ёнимизда тўхтади ва Данте мен учун бир қадаҳ шампан, ўзига эса виски олди. Энди табрикловчилар оқими ниҳоят тўхтагач, Лука ва Ария хонани кесиб ўтиб биз томонга келишди. Дантенинг ўзини тутиши ўз ҳудудида бошқа йиртқични сезган йўлбарсникидек бироз ўзгарди. Яна-да таранглашиш ўрнига, у ўзини хотиржам кўрсатиб бўшашди, лекин қарашлари ҳушёр ва шубҳали бўлиб қолаверди. Лука ва Данте юзларида ўша асабий, рақибларга хос жилмайиш билан қўл сиқишди. Уларга эътибор бермай, Арияга жилмайдим. Уни яна кўрганимдан ҳақиқатан ҳам хурсанд эдим. У дўстлик алоқаларини тиклаш учун Ню Ёркдаги Коза Нестранинг тўнғич меросхўрига эрга бериб юборилганига бир неча ой бўлди-ю, эндигина ота уйига қадам ранжида қила олди. Энди у ўзга мафиага тегишли. Аммо, Ария ота уйидан кўра эрининг уйида эркин яшаётган кўринади, аввалгидек сўлғин эмас.

#Бурч_ила_боғланган 2-боб. Янги йил кечаси Данте ваъда қилганидек, байрам куни соат олти бўлишига йигирма дақиқа қолганида мени эшигим тагидан олиб кетди. Бир дақиқа ҳам эрта эмас, кеч ҳам эмас. Мен ундан бошқачасини кутмаган ҳам эдим. Ота-онам эса бир неча дақиқалар олдин йўлга чиқишганди. Данте Синдикатнинг бўлажак раҳбари сифатида зиёфатга жуда барвақт боролмасди. Доим ҳаммадан кейин кириб келиш бу сардорларга хос иш. Бу сафар у тўқ кўк рангли, ҳаворанг йўл-йўл матодан тикилган учлик костюм ва худди шундай бўйинбоғда эди. Уни кўриб, бир лаҳзага қотиб қолдим, чунки эгнимдаги кўйлак ҳам тўқ кўк рангда эди. Буни кўрганлар атайин бир хил кийиниб олибмиз деб ўйлашади, лекин энди ҳеч нарсани ўзгартириб бўлмасди. Орқаси очиқ ушбу ёпишиб турувчи кўйлакка сиғиш учун уч кун қатъий детокс-пархезда ўтирдим. Энди эса уни алмаштириш ниятим йўқ. Юбкамнинг узунлиги оёқларимни буткул ёпиб туради. Данте менга юзаки кўз югуртириб чиқди. — Ажойиб кўриняпсан, Валентина, — деди у. Шунчаки хушмуомалалик. Унинг мени ҳақиқатдан ҳам жозибали деб ҳисоблаётганидан заррача ҳам нишона йўқ эди. — Раҳмат, — деб жилмайдим ва унинг ёнига бордим. У тротуарда тўхтаб турган қора «Порше»га кузатиб қўйиш учун белимдан ушлади ва кафти белимнинг очиқ қисмига текканида қотиб қолди. Ишончим комил эмасди-ю, аммо у бирдан чуқур хўрсингандай туюлди. Унга таъсир ўтказа олганим ҳақидаги фикр мени қувонтирди. Данте орқамга қўлини аранг тегизиб турарди ва йўловчи томоннинг эшигини очиб бергунча кийимимни алмаштириш ҳақида таклиф киритадими кутдим. Машина ичига жойлашиб, “айсберг”дан шундай реакция ололганимдан ғалаба нашидасини суриб, деярли сархуш бўлдим. Тўйдан кейин буни тез-тез такрорлашга ҳаракат қиламан. * * * Скудерилар вилласининг олдида тўхтаганимизда, бошқа меҳмонлар келиб бўлишган экан. Агар тўрт сантиметр қор, хавфсизлик масалалари ва баланд пошна ярим этигим бўлмаганда, пиёда ҳам етиб келган бўлардик. Уларнинг уйи билан бизнинг уйимиз масофаси қисқа эди. Йўл давомида Данте қуруқ суҳбатлар билан ўзини толиқтирмади. Худди хаёли олисларда юргандай эди. Бу сафар ҳам у очиқ белимга қўлини қўйганида, ташқи томондан ҳеч қандай фикр билдирилмади. Эшикни бизга Людевика Скудери очди. Дантенинг отасининг ҳозирги маслаҳатчиси бўлмиш унинг эри Рокко, хотинининг елкаларига қўлларини қўйганча ортидан кўриниш берди. Улар бизни даҳлизнинг ёқимли иссиғига таклиф қилиб, самимий жилмайишарди. Даҳлиз марказида қизил ва кумушранг ўйинчоқлар билан безатилган саккиз футлик рождество арчасидан савлат уфуриб турарди. — Келганингиздан жуда хурсандмиз, — деди Людевика чин дилдан. Рокко Дантенинг қўлини сиқди. — Ажойиб танлов билан табриклайман, Данте. Бўлажак рафиқанг тушдагидек кўриняпти. Улар самимий кўриниш учун жон-жаҳди билан уринишаётгани сезилиб турарди. Янги сардор ўзидан олдингисининг маслаҳатчисини сақлаб қолиши маъқул кўрилмасди. Аммо, аввалги сардор бегона эмас, у Дантенинг отаси. Рокко Скудери эса ҳамон маслаҳатчи сифатида қилишни истайди шекилли, мулозаматни канда қилмаяпти. Данте бош эгиб, қўлини яна белимга қўйди. — Ҳа, у чиндан рўёдек, — деди у оддийгина қилиб, мен эса фақат жилмайдим. Людевика қўлларимдан тутди. — Данте сени танлаганини эшитиб жуда қувондик. Бошингдан кечирганларингдан кейин бу турмуш сенга тақдирнинг совғаси бўлади. Нима дейишни билмасдим. Балки у чин дилдан гапираётгандир. Буни айтиш қийин, чунки дастлаб улар Дантени ўз қизлари Джианнага уйлантиришга уринишганди. — Раҳмат. Жуда ҳақсиз, — табассум қилдим. — Киринглар. Зиёфатимиз даҳлизда ўтиб кетмасин, — деди Рокко кулги овозлари эшитилиб турган меҳмонхона томонга ишора қилиб. — Ария сени яна кўриб хурсанд бўлади, — деди Людевика меҳмонхонага кираётганимизда.

24/7 1 daqiqada tushum — O'zbekistonda ilk marotaba ⚡ InfinBANK O'zbekistonda birinchi bo'lib terminallar orqali tushumlarni atigi bir daqiqada hisobga o'tkazishni yo'lga qo'ydi — kecha-yu kunduz, dam olish kunlari va bayramlarsiz. Karta orqali savdo o‘tdimi, pul allaqachon hisobingizda. Hatto tunda va dam olish kunlarida ham. Endi 2–3 kunga cho'ziladigan qotib qolishlar va kassa uzilishlarisiz. Tushumdan xaridlar, mahsulot yetkazib beruvchilar bilan hisob-kitoblar va boshqa to'lovlar uchun darhol foydalanish mumkin. ✅Zamonaviy POS-terminallar ijaraga beriladi. 👌 Atigi 1 ish kunida ulab beriladi. 📊Barcha amaliyotlarni real vaqt rejimida to'liq nazorat qilish imkoniyati InfinBANK — biznesni boshqarishning yangi tezligi. Batafsil #reklama infinbank.com

🌸 🤩🤩🤩🤩🤩 🤩🤩🤩🤩🤩🤩🤩🤩 🌸 ╰━━━━━━━ ✦ ━━━━━━━╯ 🔥 𝟏 𝐨𝐲𝐠𝐚 𝟖 𝐤𝐠 𝐝𝐚𝐧 𝟏𝟓 𝐤𝐠𝐠𝐚𝐜𝐡𝐚 𝐡𝐚𝐦𝐦𝐚 𝐧𝐚𝐫𝐬𝐚𝐥𝐚𝐫𝐧𝐢 𝐲𝐢𝐛 𝐨𝐳𝐚𝐬𝐢𝐳 ━━━━━━━━━━━━━━ 💵 1⃣𝐨𝐲𝐠𝐚 5⃣0⃣ 𝐦𝐢𝐧𝐠 🔥 𝐒𝐮𝐩𝐩𝐞𝐫 𝐧𝐚𝐫𝐱 𝐨𝐳𝐢𝐬𝐡 𝐮𝐜𝐡𝐮𝐧 ━━━━━━━━━━━━━━ 💔 𝐄𝐫𝐢𝐳 𝐛𝐧 𝐦𝐮𝐧𝐨𝐬𝐚𝐛𝐚𝐭𝐥𝐚𝐫𝐧𝐢 𝐲𝐨𝐤𝐢 𝐪𝐚𝐲𝐢𝐧𝐞𝐳 𝐛𝐧 𝐦𝐮𝐧𝐨𝐬𝐚𝐛𝐚𝐭𝐥𝐚𝐫𝐢𝐳 𝐲𝐚𝐱𝐬𝐡𝐢 𝐞𝐦𝐚𝐬𝐦𝐢 𝐮𝐧𝐝𝐚 👑🅰️🅰️🅰️🅰️🅰️🅰️🅰️🅰️ 🅰️🅰️🅰️🅰️ 🅰️🅰️🅰️🅰️🅰️𝐦𝐢𝐳𝐠𝐚 𝐡𝐚𝐦 𝐪𝐚𝐛𝐮𝐥 𝐨𝐜𝐡𝐢𝐪 𝐯𝐚 𝐚𝐲𝐧𝐚𝐧 𝐬𝐢𝐳 𝐮𝐜𝐡𝐮𝐧 💎 𝟔 𝐨𝐲𝐥𝐢𝐤 𝐤𝐮𝐫𝐬 𝟔𝟗 𝐦𝐢𝐧𝐠 𝐬𝐨'𝐦 ✨ 𝟑 𝐲𝐢𝐥𝐠𝐢 𝐭𝐚𝐣𝐫𝐢𝐛𝐚𝐠𝐚 𝐞𝐠𝐚 𝐓𝐫𝐞𝐧𝐢𝐫 𝐃𝐢𝐞𝐭𝐨𝐥𝐨𝐠 𝐧𝐚𝐳𝐨𝐫𝐚𝐭𝐢𝐝𝐚 𝐣𝐨𝐳𝐢𝐛𝐚𝐥𝐢 𝐯𝐚 𝐬𝐞𝐯𝐢𝐦𝐥𝐢 𝐛𝐨'𝐥𝐚𝐬𝐢𝐳 ━━━━━━━━━━━━━━ 💖 𝐎𝐳𝐦𝐨𝐪𝐜𝐡𝐢 𝐛𝐨'𝐥𝐬𝐚𝐧𝐠𝐢𝐳 𝐲𝐨𝐤𝐢 𝐬𝐞𝐯𝐢𝐦𝐥𝐢 𝐚𝐲𝐨𝐥 𝐤𝐮𝐫𝐬𝐢𝐠𝐚 𝐪𝐨'𝐬𝐡𝐢𝐥𝐦𝐨𝐪𝐜𝐡𝐢 𝐛𝐨'𝐥𝐬𝐞𝐳 𝐩𝐚𝐬𝐝𝐚𝐠𝐢 𝐤𝐨𝐤 𝐲𝐨𝐳𝐮𝐯 𝐮𝐬𝐭𝐢𝐠𝐚 𝐛𝐨𝐬𝐢𝐧 📣https://t.me/Soglom_Joziba 📣https://t.me/Soglom_Joziba 📣https://t.me/Soglom_Joziba

Detraleks® - venotoniklar orasida savdo yetakchisi Toshkentda Detraleks. Fransuz preparati. Tabletka shaklida. Vena tonusini oshiradi. Ozbekistonda Batafsil #reklama detralex.uz

🌸🍃Ассалому алайкум! 🌤Ҳайрли тонг! ⭐️ Чоршанба тонги муборак бўлсин! Ҳар бир тонг – янги умид, янги имконият. Кечаги дардлар ва ғамлар ўтмишда қолсин , бугун эса янги саҳифа очинг. 🌞Бугунги кун сизга  руҳланиш, куч ва орзуларингиз сари ишончли қадамлар олиб келсин. ✨

60 КИЛОГА 2 ОЙДA ОЗДИМ Уй шароитида спорт ва диеталарсиз Ошқозонини кестирган танишларим мени озганимни кўриб ачиниб қолишди Сиз ҳам ачинмай десангиз шу линк устига босиб қандай озишни кўриб олинг 👇👇👇👇 https://tabobat.org/monafit/?r=5 Ҳозироқ кириб кўриб олинг, кейин кеч бўлади .

🍂 KUZ VA QISH MAVSUMIGA TAYYORMISIZ?

Sovuq, shamol va namlik sizning rejalaringizga xalaqit bermasin! 💪

🧥 Yangi TAKTIK SPARTIVKA — SoftShell — 💨 Shamoldan himoya — 💧 Namlikdan himoya — 💪 Mustahkam va qulay mato — 🎒 Ko‘p funksional cho‘ntaklar — 👖 Qulay taktik shim 🏕 Sayohat, ov, baliq ovi, xizmat va kundalik foydalanish uchun ayni muddao. 🎨 4 xil rang:

Qora   |    Yashil    |  Multikan Qora Multikan    |   Sariq

📏 Razmerlar: M dan 4 XL gacha ( 48 dan 58 gacha) 🔥 Kuz-qishni qulay va ishonchli kiyim bilan qarshi oling! 🏷️Narx: 399.000 uzs 📦 Soni cheklangan! 🚚 O‘zbekiston bo‘ylab yetkazib berish BTS orqali! 🛡 Buyurtma uchun: ✉️  @brigada_seller 📞 +998997925252 😊 BRIGADA — har qanday sharoitga tayyor! 📱Telegram     📱Instagram

— Хўп… хўп… Кескин бурилиб, магистралга чиқдим. Ҳар сония ойнага қараб, улардан узоқлашдимми-йўқми — билишга уринардим. Нега қувишяпти? Қайси гуноҳим учун? Аммо асл сабаб — қуёшдек равшан: мен уларни шарманда қилган эдим. Арманни ташлаб, Фаризга текканим учуб. Устига устак — эрим яқинда Арманни бир неча кунлик ҳибсга ҳам олишга сабабчи бўлганди. Шунда металлнинг даҳшатли чертиши эшитилди. “Кадилак” орқадан зарбага учради. Машина олдинга ўқдек отилиб, ичкарига иссиқ ҳаво, куйган резина ҳиди димоғимга урилди. — Газни охиригача бос! Улар ортда қолиши керак! — деб бақирди Аюб. Оғзидан тупик сапчиб кетди. Бармоқлари титраб, кимларгадир телефон қиларди. — Ҳаракат қиляпман! Босиб, ўпкам тўлиб кетгандек нафас олдим. Автомобил тебранарди. Бошқа ҳайдовчилар сигнал чалиб, четга чиқиб кетарди, мен эса девдай безорилардан қатъий қутулишга уринардим. Шу пайт машина ичида Фаризнинг овози жаранглаб қолди. У блуетоотҳ орқали уланарди. Унинг товушини эшитиш, сув ичгандек мени ҳушёрлантиб юборди. — Нима бўлди? — деди у. — Бизни қувишяпти, — деди Аюб. — Ким? Енгиллик бир зумда муздек даҳшатга айланди. Балки Фариз мендан қутилишдан қувонаётгандир. У отамдан олган ўчини шу билан якунлайди-да, мени бутунлай ҳаётидан чиқариб юбориш имконига эга бўлади. — Билмайман, — деди ниҳоят Аюб. — Баратов аскарлари! — машина шовқинини босишга уриниб бақирдим. Сукут чўкди. Фариз эшитганларини ҳазм қилаётганди. — Арманнинг отасими? — сўради у кескин оҳангда. Ўша пайт яна даҳшатли зарба янгради. Уларнинг машинаси бизнинг ортимизга бутун кучи билан урилди, “Кадилак” бир неча фут олдинга отилиб кетди. Пешонам рулга қарсиллаб тегди, лабларим орасидан ингичка, ожиз бир оҳанг чиқди. — Айлин, қаердасизлар? — Фаризнинг овози таранглашди. Атрофга аланглаб, белгиларни изладим. — Кўприк йўлида, — жавоб берди Аюб ва оёқларининг тагидан менинг китобларим солинган сумкамни олиб, телефон қидира бошлади. — Полицияга қўнғироқ қиламан. — Полицияга қўнғироқ ҚИЛМА! — деб тўсатдан бақирди Фариз. — Нима?! — иккимиз бир вақтда қичқириб юбордик. Баратов йигитлари яна яқинлашишарди. “Кадилак” титраб, қўрқинчли ғийқиллаш чиқарар, орқа бампер эса асфалтга ишқаланганидан зиҳиллаб борарди. — Мен сизлар томон кетяпман. Катта йўл чиқишига қараб юринглар, — деди Фариз. Калитларнинг жаранглагани эшитилди. Биринчи марта уни ўзи рулга ўтирганини эшитишим эди. Аввал ҳамиша уни ҳайдовчи олиб юрарди. — Мен яхши ҳайдовчи эмасман… — дедим зўрға. — Бу ёлғон. Сен зўр ҳайдовчисан, — деди Фариз кескин оҳангда. Орқа фонда машиналарнинг қичқириғу сигналлари эшитиларди — у йўлларни ёриб олдинга интилаётган эди. — Агар сенга бирор нарса бўлса… Синдикатни ер билан яксон қиламан. Буни ҳамма билади. — Менимча… бунинг сабаби мен сенга турмушга чиққанимдир, — дедим титраб. асосий автойўлга етиб бормоқчи бўлиб, кўзларим ёшдан хиралашар, лекин ўзимни қўлга олишга уринар эдим. Аюб ёнимда бош чайқади. Бу гапларни гапиришга ҳозир вақт эмасди. — Сен айбдор эмассан, — деди Фариз. — Мен унинг ўғлини бир кечага қамоққа тиқдим, фирмаларини эса солиқчилар титкилашяпти. У мендан ўч олмоқчи. — Ўч олишяптими? — дедим титраб. — … Фариз жим қолди. Шунда яна даҳшатли зарба… Мен чинқириб юбордим. — Йўлдан чиқаришмоқчи! — деб қичқирди Аюб. — Қуролни олсам бўладими?! — Айлиннинг бирор тукига зарар етказсалар…—ўшқирди Фариз. Шунда бирдан кучли портлаш овози янгради. Ҳаво ёстиқлари ўқдай очилди — бошимиз орқага санчилди. Оқ чанг ҳавода ёғилаётгандек уча бошлади. Машина чийиллаб қийшиқ йўлга тортди. Тагимиздан ниманингдир “шҳҳ” деган овози эшитилди. Мен на қимирлай олдим, на оғиз очдим. Ҳатто инграй олмадим. Бурним ичкарига ботиб кетгандек бўлди — синдими? Йўқми? Агар юзим энди бузилиб қолган бўлса… балки шунда эрим менга бўлган қизиқишини бутунлай йўқотармиди. Шу фикр билан ҳушим учди.

🌸 🤩🤩🤩🤩🤩 🤩🤩🤩🤩🤩🤩🤩🤩 🌸 ╰━━━━━━━ ✦ ━━━━━━━╯ 🔥 𝟏 𝐨𝐲𝐠𝐚 𝟖 𝐤𝐠 𝐝𝐚𝐧 𝟏𝟓 𝐤𝐠𝐠𝐚𝐜𝐡𝐚 𝐡𝐚𝐦𝐦𝐚 𝐧𝐚𝐫𝐬𝐚𝐥𝐚𝐫𝐧𝐢 𝐲𝐢𝐛 𝐨𝐳𝐚𝐬𝐢𝐳 ━━━━━━━━━━━━━━ 💵 1⃣𝐨𝐲𝐠𝐚 5⃣0⃣ 𝐦𝐢𝐧𝐠 🔥 𝐒𝐮𝐩𝐩𝐞𝐫 𝐧𝐚𝐫𝐱 𝐨𝐳𝐢𝐬𝐡 𝐮𝐜𝐡𝐮𝐧 ━━━━━━━━━━━━━━ 💔 𝐄𝐫𝐢𝐳 𝐛𝐧 𝐦𝐮𝐧𝐨𝐬𝐚𝐛𝐚𝐭𝐥𝐚𝐫𝐧𝐢 𝐲𝐨𝐤𝐢 𝐪𝐚𝐲𝐢𝐧𝐞𝐳 𝐛𝐧 𝐦𝐮𝐧𝐨𝐬𝐚𝐛𝐚𝐭𝐥𝐚𝐫𝐢𝐳 𝐲𝐚𝐱𝐬𝐡𝐢 𝐞𝐦𝐚𝐬𝐦𝐢 𝐮𝐧𝐝𝐚 👑🅰️🅰️🅰️🅰️🅰️🅰️🅰️🅰️ 🅰️🅰️🅰️🅰️ 🅰️🅰️🅰️🅰️🅰️𝐦𝐢𝐳𝐠𝐚 𝐡𝐚𝐦 𝐪𝐚𝐛𝐮𝐥 𝐨𝐜𝐡𝐢𝐪 𝐯𝐚 𝐚𝐲𝐧𝐚𝐧 𝐬𝐢𝐳 𝐮𝐜𝐡𝐮𝐧 💎 𝟔 𝐨𝐲𝐥𝐢𝐤 𝐤𝐮𝐫𝐬 𝟔𝟗 𝐦𝐢𝐧𝐠 𝐬𝐨'𝐦 ✨ 𝟑 𝐲𝐢𝐥𝐠𝐢 𝐭𝐚𝐣𝐫𝐢𝐛𝐚𝐠𝐚 𝐞𝐠𝐚 𝐓𝐫𝐞𝐧𝐢𝐫 𝐃𝐢𝐞𝐭𝐨𝐥𝐨𝐠 𝐧𝐚𝐳𝐨𝐫𝐚𝐭𝐢𝐝𝐚 𝐣𝐨𝐳𝐢𝐛𝐚𝐥𝐢 𝐯𝐚 𝐬𝐞𝐯𝐢𝐦𝐥𝐢 𝐛𝐨'𝐥𝐚𝐬𝐢𝐳 ━━━━━━━━━━━━━━ 💖 𝐎𝐳𝐦𝐨𝐪𝐜𝐡𝐢 𝐛𝐨'𝐥𝐬𝐚𝐧𝐠𝐢𝐳 𝐲𝐨𝐤𝐢 𝐬𝐞𝐯𝐢𝐦𝐥𝐢 𝐚𝐲𝐨𝐥 𝐤𝐮𝐫𝐬𝐢𝐠𝐚 𝐪𝐨'𝐬𝐡𝐢𝐥𝐦𝐨𝐪𝐜𝐡𝐢 𝐛𝐨'𝐥𝐬𝐞𝐳 𝐩𝐚𝐬𝐝𝐚𝐠𝐢 𝐤𝐨𝐤 𝐲𝐨𝐳𝐮𝐯 𝐮𝐬𝐭𝐢𝐠𝐚 𝐛𝐨𝐬𝐢𝐧 📣https://t.me/Soglom_Joziba 📣https://t.me/Soglom_Joziba 📣https://t.me/Soglom_Joziba

12-боб Айлин Бир ҳафта ўтди. Мен ва Фариз яна ўша тунги одатларимизга қайтдик. Ўпичлар кўп эди — беҳисоб лаблар тегиши, иссиқ қўллар, тилнинг майин силовлари, бўғиқ оҳанглар, бир-биримизни лабларимиз ва бармоқларимиз билан атайлаб қўзғатишлар… Аммо Фариз бир қадам нарига ўтганда, танам беихтиёр қисқарар, мен эса уни хонадан чиқиб кетишини илтимос қилардим. У ҳар сафар гапимни икки қилмасди. Биринчи кечадаги ўша оғриқ ҳамон ичимда тирик эди — нафақат танам, руҳимга ҳам муҳр бўлиб тушган из эди. Унинг менга ишонмаслиги эса яна бир дарс бўлиб турарди: бизни фақат кучли жисмоний тортилиш боғларди, холос. Ўртамизда ишонч йўқ. Муҳаббат эса… ундан-да йироқ. Биз барибир яқинлашамиз. Тез орада. Бунга ўзим ҳам амин эдим. Лекин фақат мен истаганимда, фақат мен ўзимни бутунлай тайёр сезганимда. Ҳаёт одатдагидек давом этарди. Кунлар тадбирлар, учрашувлар, мажлислардан бўшамасди, бироқ ҳеч бирида эсда қоларли ҳодиса йўқ эди. Эрим менинг у билан ухламай қўйганимдан чарчай бошлади. Санобар опа эса бизни турмуш ўртоқ эмас, фақат нафс боғлаб турган жуфтлик деб ўйлаб изтироб чекарди. Отам эса умуман менга гапирмай қўйди. Фақат онам ҳар куни қўнғироқ қиларди. Тўйимиздан бир ҳафта ўтиб, Университетдан чиқиб, доимий одатдагидек машина томон йўл олдим. Ҳар доимгидек, Аюб мени кутиб турарди. Қора "Кадилак" ёнига етганда, уни худди ҳар доимидек арзон костюмда, кўзида "Рай-Бан" кўзойнак билан кўрдим. Оғзида конфет, лабида доимий кулимсираш. — Бугун рулга сиз ўтирасиз, — деди у. — Нима? — дедим ҳайрон. — Бошлиқнинг буйруғи. Фариз мени машина ҳайдашга ўргатишни айтгандан бери атиги икки марта машқ қилдик. У жуда банд эди, аммо мен уддалай олишимга ишонгандим. Фариз мени ҳайдашга истеъдодим бор деб айтганди — у оддийгина мақтовлар айтадиган одам эмас. — Хўп, — дедим жилмайиб. Аюб калитларни осмонга ирғиб, менга улоқтирди. Рулга ўтириб, бўйингга мослаб ўриндиқни олдинга сурдим, ойналарни тўғриладим, калитни бурадим. “Кадилак” ғувиллаб ишга тушди. Рулдан маҳкам ушладим. Аюб ёнимга ўтирди. — Тайёрмисиз? — Ҳар доимгидек. У қўли билан йўл сари ишора қилди. — Бизни уйга олиб боринг, Айлин. У мени биринчи марта “Айлин” деб атади. Нима учундир юрагим ҳапқириб кетди. Онам мени “қизим” дерди. Отам охирги пайтларда умуман исмимни айтмасди. Фариз эса — “Немезида” ёки “Айлин”. Арман эса… мени маъбудадек кўрар эди. Уни соғинардим. Жуда соғинардим. У билан кўришмаганимга, гаплашмаганимга жуда кўп бўлди. Ҳолидан хабар олиш учун ёзмоқчи бўлардим, аммо эримнинг ғазабини қўзғатгим келмасди. Шунинг учун ҳар куни онамдан сўрардим. Онамнинг айтишича, Арманнинг отаси Майк ғазабдан ёнар, эримнинг ўғлига нисбатан адолациз муносабатидан шикоят қилиб, отамга мурожаат қилган. Бу эса мавжуд тарангликка янада мой қўшган. Автомобилни автотураргоҳдан чиқариб, уй томон йўл олдим. Бурчакдан бурилганда, ҳайдашдаги адреналиндан юрагим енгиллашган пайт, Аюб орқага қараб қўйиб, ғазаб билан ғудранди: — Ана ҳолос! Орқа ойнадан қарадим ва таним музлаб кетди. Мен уларни танирдим. Икки нафар Баратов оиласининг “ечилмайдиган” одамларидан бири — куч ишлатиш учун юбориладиган, гапга қарамайдиган гигантлардан. Ҳайдовчи йирик табассум қилганча, чириган тишларини кўрсатарди. . Лаънати. — Бос! — деди Аюб. — Йўл гавжум! Кимнидир уриб юборамиз! — дедим ваҳимадан қўлларим титраб. Аюб орқага қараб ўтирарди — таклиф қилганига энди ўзи пушаймон эди. — Ҳозир рулга келиб урилади улар. Йўқ, ростдан уради. Жиддий айтяпман. — Энди нима қиламиз?! — Чапга бурил. Ҳозир. — Нима?! — Айлин, дедим! Мен автоматик тарзда чапга бурилдим. Тонғиб кетдим, одамлар билан тўла кўчадан ён йўлга ўтиб, ғарб сари йўл олдим. Йўл бўш эди, тезлик ошди. Аммо газни охиригача босишга қўрқардим. Аюб уларни адаштирмоқчи эди. Аммо улар айнан шундай қувишлар билан пул топарди. — Магистралга чиқинг! — деб қичқирди у. — Аюб! — деб дод солдим. У шу заҳоти телефонини чиқариб, қўли титраганча тугмаларни босди. — Диққат қилинг, Айлин!

Bu qizni energiyasiga umuman gap yoʻq lekin 🤭 Hali qarasa narsa zakaz qilib besh-oʻn xil obraz tayyorlagan oʻziga, hali qarasa oʻntalab kitob oʻqib, kino koʻrgandek etib beradi. Hali bir qarasez bir kunni oʻzida million xil ovqat qilib, odobli qiz boʻladi 😁 Xullas, universal Dilshoda ❤️‍🔥 https://t.me/+HuihLaMSJys2YTgy

1 daqiqada kartaga pul Garovsiz, kafillarsiz va ma'lumotnomasiz 100 mlngacha kredit Oʻrnatish #reklama avo.uz

Qizlar Dilshodani kanalini bilmaydiganlar boʻlmasa kerak a Oʻzimga qizlar yozishibdi, Xonzoda opa kanallarni linkni bering topa olmay qoldik deb. Toʻgʻrisini etaman Dilshodani vlog kanalichalik aktiv obunachilarni koʻrmaganman. Har bitta postni tagida kamida 100 tadan fikrlar 😍 Juda ham qiziq kanal. Va shu aktivlika yarashayam Dilshoda har oy obunachilarni bir birdan chiroyli sovgʻalar bn siylab turmasa hisobmas 😎 Bu qizni vlog kanal yurgʻishhlariga 5 mas 10 ketaman 🙂‍↕️ Har xil kamediya narsalar etib beradila, hali qanaqa qilib chiqib ketolmay qolganizni bilmay qolasiz. Oʻzim intzorlik bn kutadiganim bu oʻchirvoradigan postlari🙈 buni bilgan biladi-yu qanaqa postligni 🤓 Arabcha raqslar haqida esa koʻp gapirmaymiz 💃 uni faqat koʻrish kerak 🤫 https://t.me/+HuihLaMSJys2YTgy

— Айлин ҳали тайёр эмас, — деди Фариз темирдек совуқ овозда. У қилган ишидан мутлақо қўрқмай, ўйланган ҳаракати билан отамга яқинлашди ва унинг кўйлагидан тортди. — Ва айрим одамлар каби, мен аёлга унинг истагига қарши тегмайман, у менинг узугимни тақиб юрган бўлса ҳам. Шунинг учун бизда бошқа йўл йўқ. Тўғрими, Арслан? Отам кўзларини қисиб Фаризга тикилди, кейин эса тупугини эримнинг этикларига сочди. Арслан Рафиқов— жуда мураккаб одам эди. Уни оғир вазиятларда кўрганман, аммо ҳозиргидек сўлиб тушганига ҳеч қачон гувоҳ бўлмаганман. Фариз каравот ёнидаги қора спорт сумкасини очди ва ундан кичик пичоғини чиқарди. У ортга қайрилгач, отам маст бўлса ҳам, йиқилиб тушмаслик учун ёрдамга муҳтож бўлсада, орқага чўзилиб тик турди. Шкафга суяниб, жаҳл билан нафас олди: — Қўлингни узат. — Фариз пичоқни очди ва ўткир тиғини намойиш қилди. — Менга санчмоқчимисан? — деб масхара қилди отам, нафратдан юзини буриштириб. —Агар Айлин буни ўзи қилмоқчи бўлсама. Мен унга тикилдим. Эҳтимол, мен бу эркакларга энди нафрат ҳис қилмасам керак, шунинг учун ичимда умидсизлик йўқ. Улар менинг ҳаётимни вайрон қилишди — ҳар бири ўз услубида ва буни шунчалар моҳирлик билан қилдики, мен ўзимни ичдан чиригандек ҳис қиламан. Шу қадарки, ҳозир уларнинг ёнига борар эканман, бемалол қадамларимни чайқаяпман. Отамнинг юзига қараб эса, у Фаризнинг ўзи уни кесганини афзал кўрарди. Лекин мен яқинлашаётганимни кўрганида, жағи қаттиқ қисилди. — У бунга журъат этмайди. Мен қошимни баланд қилдим. — Сиз хиёнат қилган қизингиз журъат этмаган бўларди. Аммо мен? — Ҳа. Фариз пичоқни менга берди-да, деворга суяниб турди. Мен эса қўлимдаги қурол билан мени дунёга келтирган одамга қарши турдим. Ҳақиқатдан ҳам буни қила оламанми? Отамнинг қадалган кафтига қарадим. Ўша кафт— менга сўнгги марта ушбу оқшом шапалоқ туширган кафт. Ўша кафт — онамга ҳам кўтарилган. Аммо шу кафт бир вақтлар менинг сочларимни ўриб қўяр, Васила ювиб берганидан сўнг, мени ёнига олиб, ётқизиб қўярди. Шу кафт маскарад пайтида қўлларимни силаб, менга дунёдаги энг ёрқин юлдуз сифатида қарарди. Қўлим титраб, пичоқни зўрға ушлаб турдим, у қўлимдан сирғалиб кетай деди. Лаънати. Мен уддалай олмайман. Истайман, лекин қўлим бормайди. Бошимни чайқаб, пичоқни Фаризга қайтариб бердим. — Сен ҳар доим мен тарбиялаган Айлинсан, — деб нафрат билан жилмайди отам. Мен уни эшитмасликка ҳаракат қилиб орқага чекиндим. Фариз ҳеч қандай ҳиссиз пичоқни олди, отамнинг қўлини ушлаб, кафт бўйлаб чуқур вертикал кесик қилди. Қон фавворадек отилиб чиқди, мен эса кўзимни юмиб, юзимни бурдим. Отам бўлса жим турарди, гўё оқаётган қон унга бегона. Фариз каравотдаги чойшабни юлиб, отамга улоқтирди. Отам уни ушлаб қон билан бўяди. — Туғилганингда ҳам ўзинг шунақа аҳмоқ эдинг, шундай бўлиб ўласан ҳам. Қанчалик қиммат костюм киймагин. — У эримга чин нафрат билан қаради. — Сен туғилганингдан аввал ҳам аҳмоқ эдинг, — деди Фариз жилмайиб. — Фақат кейин мафиоз бўлдинг. Ҳайратдан кўзларим иккиси орасида югурди, кейин отамда тўхтади. Отам менга ҳар доим ота-онаси машина ҳалокатида вафот этганини айтарди, лекин мен уларнинг бирорта ҳам суратини кўрмаганман. У индиго рангидаги кўзларини чимирганча менга тикилди. — Мендан ўч ол. — Энди чойшабларни ол ва йўқол бу ердан. Эртага эрталаб энг яқин оилавий аъзоларингга кўрсатасан. Дўстларга эмас. Мафия аъзоларига эмас. Агар бу хабарлар ташқарига чиқса — ўша пичоқни ўзим сенинг бўйнингга санчаман… ва яхшилаб айлантираман, — деди Фариз, кўйлагининг юқори тугмаларини ечаркан. Отам кескин бурилиб, эшикни қарсиллатиб ёпиб чиқиб кетди. Эшикнинг зарб овози қулоқларимда жаранглаб турди. Шу дамда янги ҳақиқатимни тушундим: мен мени севмасдан фақат танамдан завқ оладиган эркакка турмушга чиққанман. Болани хоҳламайдиган, отамдан бутун вужуди ила нафратланадигон эркак. — Мен диванда ётаман, — деди Фариз ва ёстиқни оларкан, диванга улоқтирди. У менинг ёнимда ётишни хоҳламади. Ҳатто тўй кечасида ҳам.

#Бўсалар_ўғриси — Менинг болалигим яхши ўтмаган. Онам ҳам, отам ҳам даҳшатли ота-оналар эди. Асосан акам тарбиялаган, у эса мен ўн уч ёшимда вафот этди. Асраб олган ота-онам ҳам мен Гарвардда ўқиб юрганимда оламдан ўтди. Мен учун муносабат — кераксиз, чарчатадиган, беҳуда машғулот. Улардан қочаман. Болалар эса ундан ҳам каттароқ муаммо. Лекин сенинг оналик истагингни тушунаман ва хоҳласанг, бунга қарши чиқмайман. Бор-йўғи икки шарт бор. Биринчиси, улар мендан бўлмайди. Донор орқали туғасан. Иккинчиси, мен уларни тарбияламайман. Агар бола хоҳласанг, мен сени ва фарзандингни таъминлайман. Аммо агар менга турмушга чиққан бўлсанг — биз ҳеч қачон фарзанд кўрмаймиз, Айлин. Пастки лабимни тишладим. Бир кунда қанча оғриқни кўтариш мумкин? Бир ойда-чи? Фариз мени жавобимни кутолмади. У гардеробимга кириб, тунги кўйлак ва халат олиб чиқди. Шунда, мен бу қарорлар ҳақида ўйлаб турганимда, у мени бутунлай ечинтириб қўйганлигини сездим. Энди фақат ички кийимда эдим. — Беш дақиқада қайтаман. Ақлли бўлиб тур. Мен айтилганидек қилдим. Балки менга барибир бўлгандир. Эҳтимол, фарзандсизлик — энг тўғри қарордир. Ахир биз бир-биримизни севмасдик ҳам, ҳурмат қилмасдик ҳам. Фариз ҳеч қачон мени гинекологга кузатиб бормайди. Унга умуман қиз туғиладими ёки ўғиллигини фарқи йўқ. У ҳеч қачон болалар хонасига мебел танламайди ёки ҳар кеча каттайиб бораётган қорнимни ўпиб қўймайди. Буни… Арман қилар эди. Арман. Кўксимни ўткир оғриқ тешиб ўтди. У менга шуларнинг ҳаммасини берарди. Биз бу ҳақида ўн етти ёшимда гаплашганмиз. Денгизда ўтирганча, оёқларимиз сувда, мен тўрт фарзандим бўлишини айтгандим. У эса кулиб: “Сен билан болали бўладиган бахтли йигит жуда ҳам қизиқарли ҳаёт кечиради”, деган. Биз кулишганмиз, мен уни енгилгина урганман. Нега тақдир хатлари мени Фаризга етаклади? Менга керак бўлгани Арман эди. Ҳар доим шундай бўлган. Халатимни боғлаб, эртага таблеткаларга рецепт олиш учун клиникага боришни ўйладим. Балки Фаризнинг ҳаёт услубини қабул қиларман. Ҳеч бўлмаса ҳозирча. Ўқийман, мартаба қиламан, одамларга қўшиламан. Ёки… биз ажрашармиз. Ва мен озод бўламан. Ўз севгимга — Арманга ёки бошқа бир эркакка қайтаман. Шу пайт эшик очилди. Фариз қайтди. Аммо ёлғиз эмас эди. Ёнида… отам. Мен тўшак четига ўтирдим. Уларни синчиклаб кузатдим. Арсланнинг пастки лаби қалтирарди, ўзи эса чайқалиб турарди. Фариз уни қулоғидан ушлаб, айбдор бола каби етаклаб келди. — Гапир, — деди эрим ғазаб-ла ва отамни оёғим остига итариб юборди. У тўрт оёқча ҳолатда йиқилиб тушди ва шошилиб ўрнидан турди. Мен нафаси¬мни ичимга ютдим. Отамни ҳеч қачон бундай ҳолатда кўрмаган эдим. Шунчалик ожиз… шунчалик ҳимоясиз. Нима содир бўлаётганини тушуниш қийин эди. Аммо ундан ҳам қийинроғи, отам айтган гапларга ишониш эди. — Айлиним, қизим… мен сенинг шу чиройли чеҳрангга жароҳат етказиш нийятим йўқ эди. Унинг сўзлари ажабланарли даражада самимий эшитилди. Шу самимият илк лаҳзаларда юрагимни юмшатганидан менга баттар жирканчли туюлди. Аммо кейин отамнинг бугун қилган ҳамма ишларини, сўнгги бир ойда ўзини қандай тутганини эсладим. Ўрнимдан туриб, дераза ёнига бориб, уларга орқамни ўгирдим. — Энди мени қўйиб юбор, ёки… — деб Фаризга ириллади отам. Уларнинг олишаётганини эшитдим ва лабимда аччиқ табассум пайдо бўлди. Отамнинг менинг эримга қарши туришга ҳеч қандай имкони йўқ. Худди мен каби. — Сен кетмасингдан олдин ҳал қилинадиган яна битта масала бор, — деди Фариз. Мен эса шу пайтда ойнани ярим очдим — мовий тутун қоронғу тун ичига сингиб кетдим. — Масала—қонли чойшаблар, — сўзини тугатди Фариз. — Албатта-да, — деб орқамдан истеҳзо билан кулди отам. Мен ортимга қарашга куч тополмадим. — Менимча, сен сигирни сотиб олишдан олдин аллақачон соғиб кўргансан. Кескин шапалоқ овози эшитилди, мен эса ўзимни тутолмай, тиззаларимда айланиб ортга қарадим. Отам ёноқни ушлаганча орқага тисарилди ва шкафга урилиб кетди. Ҳайратимдан кўзларим катталашиб, оғзим очилиб қолди.