✧. ݁₊ ⊹ مَلائِك ⊹. ݁𐙚⋆°

سرش مست و دلش دشت و صدای خنده اش کوک برش رفتم که آوازی دگر بهرش بخوانم کمی گشت و دمی جست و به من گفت برو آواز خود با دیگران خوان با بغضی از ترانه، محزون از این زمانه روبه دریا کردم و آهی کشیدم شعر خود را دوباره، با شوری عاشقانه با مرغان هوا کردم روانه سرش مست و دلش دشت و صدای خنده اش کوک برش رفتم که آوازی دگر بهرش بخوانم کمی گشت و دمی جست و به من گفت برو آواز خود با دیگران خوان فرسخ ها دور ز کوی اش دشتی گلگون چو روی اش نسترن ها شاهدی بر شهد و بوی اش بر زین اسبی از باد پیکی خاموش ز فریاد نغمه ی من پر کشید آرام به سوی اش سرش مست و دلش دشت و صدای خنده اش کوک برش رفتم که اوازی دگر بهرش بخوانم کمی گشت و دمی جست و به من گفت برو آواز خود با دیگران خوان با بغضی از ترانه، محزون از این زمانه رو به دریا کردم و آهی کشیدم شعر خود را دوباره، با شوری عاشقانه با مرغان هوا کردم روانه