اُقیانـوس‌ِخاکـستری؛

چند سال قبل که کله‌خرتر بودم، وسط شلوغی‌های مملکت و اعتراضات همیشه هیجان و شور باعث میشد بخوام همراهی کنم، اما پدرم جلومو می‌گرفت. سرِ آخرین اعتراضات با دوستام توی مدرسه عکس‌های رهبری رو پایین آوردیم و اعلامیه پخش کردیم. دم مدرسه شعار دادیم و فیلممون پخش شد. مدیرمون، که تک‌تک‌مون رو مثل دخترش میدید، فقط سه روز اخراجمون کرد تا آب‌ها از آسیاب بیوفته. بعد سه روز یادمه.. وسط زنگ ریاضی؟ مدیر همراه پدرم منو دفتر خواستن. وقتی رفتم تازه فهمیدم بچه‌ها منو لو داده بودن تا خودشون از بار مسئولیت فرار کنن. با اینکه شوکه شده بودم اما سکوت کردم، تعهد دادم و برگشتم سر کلاس. شبش، پدرم برگشت خونه، صدام زد و گفت دیدی دختر‌جون؟ بغضم گرفت، از اینکه حرفش رو به خاطر آدم‌فروش‌ها زیر پا گذاشته بودم شرمنده بودم. درنهایت پدرم سکوت رو با یک سوال شکست: هیچ به معنی آزادی‌ای که دنبالشی فکر کردی؟ ماتم برد اما ساکت موندم تا ادامه بده. - آزادی‌ای که تو دنبالشی، چیزی نیست که فقط با هیجان و شعار به دست بیاد. نه با مردم ما که تو کل تاریخ ثابت کردن اول به فکر منافع فردی خودشونن بعد منافع جمع. مردمی که همیشه از امتحان خود‌تنبل‌پروری سر بلند بیرون اومدن و مردمی که همیشه اثبات کردن بجای فکر کردن ترجیح میدن مثل گله‌ای گوسفند همون راهی رو برن که بهشون میگن درسته. ببین پایه آزادی، فرهنگ و تمدنِ. ما الان دنبال آزادی‌ای هستیم که توی اروپا هست، اما آیا به اون سطح شعور و فرهنگ که اونجا هست رسیدیم؟ بطور مثال اونجا هر کس هر جور دلش می‌خواد می‌گرده، اما اگر کسی با بیکینی‌ای که تو ساحل میپوشه وسط خیابون ظاهر بشه، مردم بهش میخندن و میگن حتما تاب داره. دقت کن که حتی آزادی هم چهارچوب داره، آزادی بدون رعایت حقوق دیگران بی‌فرهنگیه. اگر فیلتر سیگارتون رو زمین میندازین، آزاد نیستین، بی‌شعورین. اگر از خط عابرپیاده رد نشین و مزاحم دیگران بشین، آزاد نیستین، بی‌فرهنگین. اگر بی‌شعور و بی‌فرهنگین نباید دنبال ایجاد تغییر و تحول بگردین! برای اینکه واقعا آزادی داشته باشی، اول باید با فرهنگ و تفکر مستقل باشی، بعد بتونی مسئولانه عمل کنی و به فکر تحول بیوفتی. درغیر این صورت هرنوع دگرگونی ای منجر به فاجعه بزرگتره.