هبوط

آزرده دل از کوی تو رفتیم و نگفتی کی بود، کجا رفت، چرا بود و چرا رفت؟ کام دل من از لب تو کام نگرفت دلمرد که با داغ تو از دار فنا رفت آمد به لبم جان و نگاهی ننمودی تا خواندمش از دیده، چو سرشکی به هوا رفت ای ناصح بی درد ز من دست بدار کآن تیر هجران که مرا خورد، خطا رفت از تیر کژت جان بدر بردم و اما با تیرِ نگاهی که نینداخته بود، صفا رفت. تا بنده ناچیز تواَم، قدر ندانند قدرش بشناسند، اگر از دار فنا رفت. شهریار از این عالم پردرد گذر کرد با داغ تو رفت و به همان دردِ رضا رفت #شهریار