«آبنبات هل دار »

به خودت اجازه‌ی غمگین بودن بده. خشمی که حس می‌کنی، در واقع نگهبان‌ یک اندوه عمیقه. زیر این خشم، اندوهی مقدس پنهان شده؛ اندوه برای چیزی که از دست رفته، چیزی که هرگز نبوده و چیزی که باید باشه و نیست.

غم، مسابقه نیست؛ نمایش هم نیست ! سوگ چیزی نیست که با تعداد استوری‌ ها هشتگ‌ها یا موضع‌گیری‌های هرروزه سنجیده بشود بعضی آدم‌ها با سکوت عزاداری می‌کنند، بعضی با نوشتن، بعضی با اشک بعضی با صحبت کردن و بعضی هم فقط با ادامه دادن زندگی در حالی که بار سنگین اندوه را روی دوش می‌کشند هیچ‌کدام از این‌ها از دیگری کم‌ارزش‌تر نیست این روزها همه ما به اندازه کافی داغ دیده‌ایم ما این روزها کم داغ ندیده ایم برای جوان هایی که امروز از دست رفتند :)🕊 برای آنهایی که دیروز رفتند ، برای قربانیان جنگبرای تمام آدم هایی که بی صدا از میان ما رفتند و برای تمام امیدهایی که هر روز کمی بیشتر رنگ میبازند لطفا غم را به رقابت تبدیل نکنید قرار نیست هر کسی بلندتر فریاد زد دلسوزتر باشد چون درد، مرز و جناح و عقیده نمی‌شناسد!! اما لازم می‌دانم یک نکته را به همراهان همیشگی و محترم چنل اینجا بگویم : دوستای من اینجا یک کانال خبری نیست! اینجا رسانه تحلیل‌های سیاسی یا پوشش لحظه‌به‌لحظه اتفاقات هم نیست که انتظار داشته باشید من هر روز و هر شب درباره هر رخداد، موضع‌گیری یا گزارش منتشر شود :) اگر چنین چیزی می‌خواهید منابع زیادی برای آن وجود دارد این صفحه از ابتدا قرار بوده پناه کوچکی باشد جایی برای نفس کشیدن میان این همه آشوب جایی که اگر سهمی داشته باشد سهمش چند خط شعر، چند صفحه کتاب، چند قطعه موسیقی، چند جمله درباره سلامت روان و شاید اندکی امید باشد نه بیشتر از همه شما با هر باور هر عقیده و هر نگاه صمیمانه خواهش می‌کنم حرمت گفت‌وگو را حفظ کنیم🙏🏻 فحاشی، توهین، تحقیر و تعصب کور کورانه هیچ زخمی را درمان نمی‌کند فقط زخم‌های تازه‌تری می‌سازد اختلاف نظر طبیعی است اما نفرت انتخابی است که می‌تواند آرام‌آرام همه‌چیز را از ما بگیرد بیایید یاد بگیریم که برای غم، ارزش قائل باشیم نه برای نمایش غم برای انسان‌ها نه برای جنجال‌ها ما همین حالا هم بیش از اندازه داغداریم کاری نکنیم که در کنار همه این فقدان‌ها، امید، مهربانی و تحمل یکدیگر را هم از دست بدهیم شاید تنها چیزی که این روزها بیش از هر زمان دیگری به آن نیاز داریم این باشد که کمتر همدیگر را قضاوت کنیم و بیشتر کنار هم بمانیم چون هیچ‌کس از این روزهای سخت بی‌زخم عبور نمی‌کند🖤🩶 بات کانال نیز فعلا خاموش خواهد ماند :) تا روزی که ادب و احترام جای هیاهوی فحاشی را بگیرد گفتگو جای فریاد و بی احترامی نیست! و انسانیت بر تعصب و خشم پیشی بگیرد. به قول جناب حافظ : درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد نهال دشمنی برکن که رنج بی شمار آرد آبنبات هل دار 🪴

غم، مسابقه نیست؛ نمایش هم نیست ! سوگ چیزی نیست که با تعداد استوری‌ ها هشتگ‌ها یا موضع‌گیری‌های هرروزه سنجیده بشود بعضی آدم‌ها با سکوت عزاداری می‌کنند، بعضی با نوشتن، بعضی با اشک بعضی با صحبت کردن و بعضی هم فقط با ادامه دادن زندگی در حالی که بار سنگین اندوه را روی دوش می‌کشند هیچ‌کدام از این‌ها از دیگری کم‌ارزش‌تر نیست این روزها همه ما به اندازه کافی داغ دیده‌ایم از جوان‌هایی که امروز از دست رفتند :) تا آن‌هایی که دیروز، در جنگ، در حادثه، در بی‌عدالتی یا در هزاران رنج دیگر دیگر کنارمان نیستند :) 🕊 درد، مرز و جناح و عقیده نمی‌شناسد!! اما لازم می‌دانم یک نکته را به همراهان همیشگی و محترم چنل اینجا بگویم : دوستای من اینجا یک کانال خبری نیست! اینجا رسانه تحلیل‌های سیاسی یا پوشش لحظه‌به‌لحظه اتفاقات هم نیست که انتظار داشته باشید من هر روز و هر شب درباره هر رخداد، موضع‌گیری یا گزارش منتشر شود :) اگر چنین چیزی می‌خواهید منابع زیادی برای آن وجود دارد این صفحه از ابتدا قرار بوده پناه کوچکی باشد جایی برای نفس کشیدن میان این همه آشوب جایی که اگر سهمی داشته باشد سهمش چند خط شعر، چند صفحه کتاب، چند قطعه موسیقی، چند جمله درباره سلامت روان و شاید اندکی امید باشد نه بیشتر از همه شما با هر باور هر عقیده و هر نگاه صمیمانه خواهش می‌کنم حرمت گفت‌وگو را حفظ کنیم🪴🙏🏻 فحاشی، توهین، تحقیر و تعصب کور کورانه هیچ زخمی را درمان نمی‌کند فقط زخم‌های تازه‌تری می‌سازد اختلاف نظر طبیعی است اما نفرت انتخابی است که می‌تواند آرام‌آرام همه‌چیز را از ما بگیرد بیایید یاد بگیریم که برای غم، ارزش قائل باشیم نه برای نمایش غم برای انسان‌ها نه برای جنجال‌ها ما همین حالا هم بیش از اندازه داغداریم کاری نکنیم که در کنار همه این فقدان‌ها، امید، مهربانی و تحمل یکدیگر را هم از دست بدهیم شاید تنها چیزی که این روزها بیش از هر زمان دیگری به آن نیاز داریم این باشد که کمتر همدیگر را قضاوت کنیم و بیشتر کنار هم بمانیم چون هیچ‌کس از این روزهای سخت بی‌زخم عبور نمی‌کند🖤🩶 بات کانال نیز فعلا خاموش خواهد ماند :) روزی که ادب و احترام جای هیاهوی فحاشی را بگیرد گفتگو جای فریاد و بی احترامی نیست و انسانیت بر تعصب و خشم پیشی بگیرد به قول جناب حافظ : درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد نهال دشمنی برکن که رنج بی شمار آرد

‘پدر خیال می‌کرد آدم وقتی در حجرهٔ خودش تنها باشد، تنهاست. نمی‌دانست که تنهایی را فقط در شلوغی می‌شود حس کرد. سمفونی مردگان؛عباس معروفی’

هر آدمی باید یه حریم امن داشته باشه که هر چند وقت یه بار نیم ساعت بره داخلش و وقتی میاد بیرون رفرش شده باشه 🪴✨️ جایی که هر چند وقت یک بار برای نیم ساعت از شلوغی دنیا به آن پناه ببرد و وقتی برمیگردد انگار روحش دوباره نفس کشیده باشه این حریم امن برای یکی میتواند گوش دادن به موسیقی موردعلاقه اش ، برای یکی دیدن سریال و برای یکی دراز کشیدن روی تخت و غرق شدن میان صفحات یک کتاب و بوی قهوه حتی قدم زدن زیر آسمان و تماشای باران مهم نیست آن پناهگاه کجاست مهم این است که جایی هست ک بتونی برای چند دقیقه از تمام بایدها فاصله بگیری و فقط خودت باشی آدم ها همیشه از خستگی های بزرگ نمیشکنند گاهی از نداشتن چند دقیقه آرامش فرسوده میشوند حریم امن لطفی به خودمان نیست بلکه یکی از ضروری ترین نیازهای روان ماست جایی که هر بار از آن برمیگردیم کمی آرام تر کمی سبک تر و کمی شبیه تر به خود واقعی مان هستیم.✨️

از آن فراز و این فرود غم مخور زمانه بر بلند و پست می رود.. —هوشنگ ابتهاج—

محبتِ بالغانه از غنای فرد ناشی می‌شود، نه از تهیدستی اش. از رشد ناشی می‌شود نه از نیاز. فرد عشق نمی‌ورزد چون نیاز به وجود دیگری دارد، يا نیاز به کامل بودن دارد و نیازمند فرار از تنهایی است. فردی که بالغانه عشق می‌ورزد، این نیازها را در جایی دیگر و به شیوه ای دیگر مثلا با عشق مادرانه که در مراحل ابتدایی زندگی بر او جاری شده، برآورده کرده است. بنابراین عشقِ پیشین سرچشمهء قدرت است و عشقِ کنونی زاییدهء قدرت. "اروین د یالوم"🪴✨️

گاهی میشینم و به این فکر میکنم که خدا وجود ما دخترها و خانم ها را با چه ظرافت و شکوهی آفریده است بدنی که هر ماه درد را تجربه میکند اما باز هم از حرکت نمی ایستد بدنی که با تمام تغییراتش هنوز توان ایستادن دارد ما با وجود روزهای سخت پریود باز هم درس میخونیم سرکار میریم خونه رو مرتب میکنیم به فکر سلامتی خودمان هستیم ورزش میکنیم حتی به خانواده و عزیزانمان میرسیم و در میان تمام این شلوغی ها باز هم با یه حس تازگی و خوبی ادامه میدیم گاهی بی دلیل دلمان میگیرد گاهی فقط دلمان یک آغوش امن میخواهد گاهی اشک ریختن تنها چیزی است که میتواند حال دلمان را آرام کند و گاهی فقط دوست داریم چند ساعتی از تمام دنیا فاصله بگیریم گوشه ای بنشینیم چایمان را بنوشیم به آسمان نگاه کنیم و به هیچ چیز فکر نکنیم و میدانید زیباترین بخش ماجرا کجاست✨️ اینکه با تمام این خستگی ها باز هم فردا صبح از خواب بیدار میشویم موهایمان را مرتب میکنیم لباسمان را میپوشیم و دوباره زندگی رو از نو شروع میکنیم انگار خدا در وجودمون یه نیرویی قرار داده که حتی وقتی خودمان فکر میکنیم دیگه توان ادامه نداریم باز هم آرام به انجام کارهامون میرسیم به نظرم زن بودن فقط لطافت نیست ، فقط احساس نیست زن بودن یعنی قدرتی که فریاد نمیزنه اما هر روز خودش را ثابت میکند یعنی هزار بار خسته میشیم ولی هزار و یکمین بار دوباره بلند شدن😅 و من هر بار که به این همه توانایی فکر میکنم بیشتر از قبل به یه چیزی ایمان پیدا میکنم وجودمون فقط افریده نشده بلکه تو تک تک جزئیاتمون یه صبور یه مهربانی یه مقاومت و ... هست و در دل همین ظرافت نیرویی قرار داره. به نظرم یکی از زیباترین معجزه های خدا همین است که قوی ترین آفریده هایش همیشه بلندترین صدا را ندارند گاهی آرام ترین قلب ها بزرگترین بارهای زندگی را به دوش میکشند✨️🪴🙂‍↔️