سودآد؛

قسمت دوم زندگی با اهنگ ها تصوریت محو بود ، گاهی با نوک نرم مداد می کشیدمت و گاهی هم پاک می کردم اجزای صورتت واضح بود ، اما میدونی ؟ فکر می کردم بتونم تعداد مژه های چشمات رو دقیق نقاشی کنم شاید چون برق چشمات حواسم رو پرت می کرد ، شاید چون خط لبخندت منو غرق می کرد نمی دونم ، من دوست ندارم فراموش شی ، من حتی نمی خوام تار موی سفیدت که درست نزدیک گوش چپت بود رو فراموش کنم یا لبخند لثه ای گاهی سردت یادمه ، خوب یادمه حتی خال کوچیک روی نوک بینیت رو اینو تو صفحه ی بیست دفتر نقاشیم مرور کردم چون من نمی خوام فراموشت کنم .

سر انجام به ادبیات پناه می آورم از میان آشفتگی های غمین واژه ها ، از میان حیاتی مملو از فرسودگی های تنی نالان من به ادبیات روی می آورم ، تا پنهان کنم درد را در انتهای ابیات حافظ ، تا پنهان کنم گرمی خون تازه جوشیده شده از زخم را و چه آسان با ادبیات می رقصم رقصی هموار در جاده های ناهموار زندگی رقصی به شیرینی عسل پنهان شده پس از روکش تلخ شکلات گویی با ما می رقصند واژه ها، ابیات ، نوشته ها و چه زیباست این محفل . -فا

قسمت اول زندگی با اهنگ ها کنار دریایی و باد میزنه به زیر موهات ، جوری که چشماتو می بندی سردی پشت گوشت باعث میشه محکم چشماتو به هم فشار بدی و نفس عمیق بکشی آب دریا که به پاهای برهنه ات میخوره تو تاریکی شب آروم تر میشی ، انگار که واقعا هیچ مشکلی نداری تو تنهایی و تنها صدا ،صدای موج هاست تنها دغدغت شن های خیسیه که لای انگشتات باقی مونده و قلقلکت میده الان دریا بزرگتر به نظر میرسه ، بی انتها تر به نظر میرسه ، و تو به دور ترین نقطه ی دریا خیره شدی.

من برای تو می نواختم،با ساز های مختلفی که هر کدام یک صدا داشتند اما هیچ کدام به صدای چشم هایم نمی رسید. -فا

خواهم چو راز پنهان، از من اثر نباشد تا از نبود و بودم، کس را خبر نباشد خواهم که آتش افتد، در شهر آشنایی وز ننگ ِ آشنایان، بر جا اثر نباشد گوری بده، خدایا! زندان پیکر من تا از بهانه‌جویی، دل دربدر نباشد پایم چو پایه‌ی رز، یارب شکسته بهتر تا از حریم خویشم، بیرون گذر نباشد پیمانه‌ی تنم را، بشکن که بر لب من لب‌های باده‌نوشان، شب تا سحر نباشد چون موج از آن سزایم این سرشکستگی شد کز صخره‌های تهمت، دل را حذر نباشد در شام ِ غم که گردد همراز و همدم من؟ اشکم اگر نریزد، آهم اگر نباشد سیمین! منال کاینجا، چون شاخ گل نروید چون دانه هر که چندی خاکش به سر نباشد

سیمین بهبهانی

شما اصلا صدا رو اهنگ رو ... تمام چیزی که از یه اهنگ انتظار داری .

فردا روزی اگر مرا دیدی ، نادیده ام بگیر چرا که دیگر از دست رفته ام از دست رفته ای که ترجیح داد رها کند نه از روی اجبار، از روی شرم ، شرمی نشات گرفته از تنهایی و شاید روزی در آسمان ها او را ببینی ، درست در نقطه ای کور ، آنجا که وادارت کند نادیده بگیری، آن روز هارا ، پاییز و زمستان را و هر آنچه من را تداعی می کرد ، منِ تنها

گفته بودی که چرا محو تماشای منی آن چنان مات که حتی مژه بر هم نزنی مژه بر هم نزنم تا که ز دستم نرود ناز چشم تو به قدر مژه بر هم زدنی

فریدون مشیری

چون یک زن هستم برای موفقیت باید تلاش زیادی داشته باشم ، زیرا اگر شکست بخورم هیچکس نمی گوید او نتوانست ، همه می گویند:زنان نمی توانند!

فروغ فرخزاد

خودم را خوب شناختم،چندین جا برایم پایش افتاد اگر کمترین تملق یا چاپلوسی می کردم نانم توی روغن بود ولی نتوانستم،برعکس،گنده گوزی های بی جهت و با شکم گشنه استغنای طبع نشان دادم، دیدم مثل دیگران ساخته نشده ام.

صادق هدایت

اکثر انسان ها حتی جسارت دور ریختن لباسهایی که مدت ها بدون استفاده در کمد هایشان آویخته شده را ندارند ؛ بعد توقع داریم که عقاید غلطی که قرن هاست در ذهنشان است به راحتی دور بریزند .

آرتور شوپنهاور