ءn ٱم ژانویه

اگر انسانی که در من مرده بود می‌زیست، آنوقت می‌شد که بمیرم.

ما در کتاب‌ها بیهوده پرسه زدیم، هیچ نفهمیدیم. -نصرت رحمانی

David

به دو چیز وسواس داشت: کشته شدن و صدای خودش.

Pietro canonica

وقتی ریچارد براتیگان اسم یکی از داستان‌هاشو گذاشته «نامه‌ای عاشقانه از تیمارستان ایالتی» یا ایتالو کالوینو اسم رمان‌شو گذاشته «اگر شبی از شب‌های زمستان مسافری» به کجای دنیا بر می‌خوره منم اسم چنل‌ رو بذارم «ءn ام ژانویه» ؟ هرچند ربطی نداشت، ولی خب.

دیوانه قربانیِ طغیان کلمات است. -ادمون ژابس

«مالامال غم می‌نویسم، در اتاق آرامم، تنها همان‌طور که همیشه بوده‌ام، تنها همان‌طور که همیشه خواهم بود». کتاب‌ بی‌قراری، فرناندو پسوآ

من بچه به پستان گرفتەام و می‌دانم که چه حالی دارد عشق به کودکی که از پستان‌ام شیر می‌نوشد. اما من اگر همچنان که تو در این کار سوگند خوردەای، سوگند خوردە بودم که دمار از روزگارش برآورم، در همان حال که بە روی‌ام لبخند می‌زد، پستان از میان لثەهای بی‌دندان‌اش بیرون می‌کشیدم و مغزش را در هم می‌کوفتم. - مکبث، شکسپیر

«اگر جایی اثری از جنون باشد البته آن را بیش از هرجا در من باید جست». -شیاطین، داستایفسکی

از خودم شرمنده شدم وقتی که فهمیدم زندگی جشن بالماسکه بود در حالی که من با چهره‌ی واقعیِ خودم در آن شرکت کردم. -كافکا

به من نگاه کن! من زنده ام؛ آیا این تحمل رنج نیست ؟ -مانفرد، لرد بایرون

«مقصدی هست ولی راهی به‌سوی آن نیست». -کافکا

چیزی اصیل ای؟ یا یک بازیگر و بس؟ نمایشگر چیزی هستی؟ یا اصلِ آن چه به نمایش گذاشته می‌شود؟ -غروب بت‌ها، فریدریش نیچه

ت برای من «ترانه‌ی عشاق قدیمی» ژاک برِل هستی.

نگاه سردی انداز به زندگی، به مرگ؛ ای سوار، بران و بگذر. | ویلیام باتلر ییتس |

«بعد از هر بار همبستری، می‌توان قهقهه‌ی ابلیس را شنید» | آرتور شوپنهاور |