ابدےِ مَن♥︎

بعد فکر کردم چطور می‌توانم با آدم‌هایی زندگی کنم که حتی نمی‌فهمند لبخندهایم واقعی است یا نه!

#نـونـــسا

به ساعت ابدیت

زندگیم:

از زندگی هر روز بیشتر حس خستگی و ناامیدی می‌گیرم. واقعاً برای ما دخترها، که حق داریم زندگی کنیم و پیشرفت کنیم، این شرایط سخت و غیرقابل تحمل است. کاش آقایان یک لحظه تجربه ما را داشتند؛ اگر محدود می‌شدید، از تحصیل محروم می‌شدید، اجازه کار و پیشرفت نداشتید و هر روز فشار بیشتری روی شانه‌هایتان بود، آیا می‌توانستید تحمل کنید؟ معلوم است که نه! سال‌هاست زندگی‌مان در حصار محدودیت‌ها و فشارهای بی‌رحم محبوس است، و هر روز سنگینی دنیا بیشتر روی شانه‌هایمان احساس می‌شود. امروز خبر قطع اینترنت در ولایت بلخ و مزار شریف منتشر شد؛ تعجب نکردم، چون این اولین بار نیست که این محدودیت‌ها اعمال می‌شوند. بارها شاهد محرومیت‌ها و محدودیت‌های مشابه بوده‌ایم و شاید به زودی کل افغانستان از اینترنت محروم شود. دیروز جمله‌ای خواندم که گفت: «کاش افغانستان قلب آسیا نبود، چون قلب بیشترین درد را تحمل می‌کند.» و با خودم فکر کردم، این قلب، قلب دخترهایی است که هر روز امیدشان را در تاریکی می‌بازند و با چشم‌های خسته‌شان به آینده نگاه می‌کنند، اما هنوز شکوفه‌ای از امید در دلشان زنده است. ما دخترها مثل سایه‌هایی در خیابان‌های خاموش زندگی می‌کنیم؛ روزهایمان تکراری، نفس‌هایمان سنگین و خنده‌هایمان نایاب است. تنها چیزی که گه‌گاهی کمی آرامش می‌دهد، دیدن لبخند نزدیکان و لحظه‌های کوتاه و ساده‌ای است که در کنار خانواده و دوستان می‌گذرانیم، اما حتی آن هم نمی‌تواند درد بزرگی را که روی دل‌هایمان سنگینی می‌کند، تسکین دهد. من از وطنم دل بریده‌ام و دنبال فرصتی هستم که بتوانم آزاد زندگی کنم، بدون محدودیت و ترس. اگر محدودیت‌ها و فشارهایی که ما تحمل می‌کنیم را جز اسلام بدانیم، من نمی‌توانم آن را قبول کنم، چون دین پاک اسلام ما این نیست. ما حق داریم تحصیل کنیم، کار کنیم، پیشرفت کنیم و زندگی آزاد و با احترامی داشته باشیم. زندگی ما ارزشمند است و هیچ کسی حق ندارد آن را محدود کند. #پرنیان_رمضانی

@Parneyan123

آدمی که دیروز، این وقت روز نفس می‌کشید، امروز نفسش بند آمده و زیر خروارهای خاک آرام خوابیده. عجب دنیایی‌ست به‌خدا:(

ولی من از این یکی (ᴇᴛᴇʀɴᴀʟᴍ➰) به هیچ‌وجه گذشتنی نیستم:)

تو جبران همه خنده‌ها و قهقه‌های از دست رفته‌ام هستی. ➰

#نـونـــسا

من که خودم در جواب این جام کرده‌ام:/

به یک آدمِ که امن باشد خانه باشد پناه باشد عشقت باشد خدای دلت باشد امید از دست رفته‌ات باشد پیغمبر خنده‌هایت باشد تک سروِ سبزِ زمین خشک زندگی‌ات باشد آب حیات روزگارت باشد مرحم تمام زخم‌هایت باشد جبران همه نداشته‌هایت باشد آیینه‌ای زیبایی‌ات باشد بهار عمرت باشد فانوس راهت باشد سایه‌سار داغی ایامت باشد دل‌خوشی روزهای خوش و ناخوش‌ات باشد دعای مستجاب شده‌ات باشد هم‌صحبت و هم‌شریک غم‌ها و اندوه‌هایت باشد گره‌گشای تمام مشکلات و چالش‌هایت باشد زبان تحقق یافته‌ی رویاهایت باشد ماندگارترین ماندگارت باشد ابدی‌ترین ابدی‌ات باشد قهوه‌ی عصرانه‌ی دلتنگی‌هایت باشد کتاب مورد علاقه‌ات باشد خوابِ شیرین بی‌خوابی‌هایت باشد جنون روزمرگی‌هایت باشد جان و جانان دلت باشد نیمه‌ی گمشده‌ات باشد بهشت قرینت باشد مرد‌ترین/زن‌ترین فرد زندگی‌ات باشد … اصلاً همه‌چیزهای خوب هردوجهان باشد چه لقبی می‌دهید!؟

از شر این‌همه فکر و ظلمت و اندوهِ روزگار و… پناه می‌برم به صدای تو.➰

وای خدا! خوابم بیایه دیگه…:(

مثل روانی‌ها به عکس‌های که استوری ماندن نگاه می‌کنم، مخصوصاً به چشم‌هایش، تا شاید از هزار شکلک سوال، یکیش کم شود و یک‌کمی هم آرام و قرار بگیرم، ولی نه برعکس؛ نفسم بند می‌آید، بی‌قراری و بی‌ثباتی‌ام بیشتر می‌شود و شبم سیه‌تر و تاریک‌تر…

هزار شکلک سوال دور سرم می‌چرخد که همه گریبان‌گیرم شده اند:(

یعنی واقعن د ذهنش چی گشته بوده که دست به چنین کاری زده؟

یعنی آدم به کدام مرحله‌ی از درد، رنج، ناامیدی، پوچی، بی‌کسی، بیچاره‌گی و… می‌رسد که خودش را به یک‌باره تمام می‌کند!؟ (خودکشی می‌کند)❤️‍🩹

یعنی آدم به کدام مرحله‌ی از درد، رنج، ناامیدی، پوچی، بی‌کسی، بیچاره‌گی و… می‌رسد که خودش را به یک‌باره تمام می‌کند!؟ (خودکشی می‌کند.) ❤️‍🩹

یعنی آدم به کدام مرحله‌ی از درد، رنج، ناامیدی، پوچی، بی‌کسی، بیچاره‌گی و… می‌رسد که خودش را به یک‌باره تمام می‌کند. (خودکشی می‌کند.)

آدمی با این‌همه دردی که در سرش دارد چی‌کار باید بکند؟ درد‌های موزی و خورنده‌ی که نه زنده نگه‌ت می‌دارد نه می‌میراندت!

#نـونـــسا