Saved Messages

زندگی‌اش را خلاصه در چیزهایی میدید که دوست‌شان میداشت. کتاب‌هایش، موسیقی‌هایش، عطر قهوه‌های صبحگاهش و آدم‌های مورد علاقه‌اش. اگر هر کدام را از او می‌گرفتی انگار دنیا را روی سرش آوار کرده بودی؛ مخصوصا آدم‌ها را.

در افکار دردمندت پنهان میشوی غافل از تماشاگرهای خندان.

به آسمان خیره مانده بود. گفتم ماه را دوست داری؟ گفت بله. و همچنین خورشید و ستارگان را. اما فکر می‌کنم بیش از همه‌ی این‌ها دریا را دوست داشته باشم. افسوس، از غرق شدن می‌ترسم. گفتم، گمان کنم همه‌ی ما از آن چیز که عاشقش هستیم کمی می‌ترسیم و به او خیره ماندم

من چراغارو خاموش میکنم و میرم که بخوابم و امیدوارم صبح که بلند میشم، طویله‌ای به اسم اسرائیل دیگه وجود خارجی نداشته باشه.

مشکل من این است که نمی‌توانم خودم را در یک جمله خلاصه کنم. تمام چیزی که می‌دانم این است که چه کسی نیستم. بین بیشتر مردم توافقی پنهان وجود دارد که خودشان را با محیط هماهنگ کنند. من اما همیشه می‌خواهم علیه آن محیط طغیان کنم؛ برای همین است که وقتی سینما می‌روم و پرده تاریک می‌شود با تمام وجود دلم می‌خواهد یک کتاب باز کنم و بخوانم.

و من دیگر هرگز مزه‌ی رها کردن بی‌محابای خودم در دستان دیگری و اعتماد کامل به کسی را نخواهم چشید. که همواره یک احساس ترس و ناباوری ناامیدانه گوشه‌ی دلم هست که مدام به من گوشزد می‌کند هیچ‌چیز ابدی نیست و هیچ‌کدام این حرف‌ها حقیقت ندارد

بله دوستان آقای قالیباف یه نیروگاه گاز هم داره، وحید اشتری براتون افشا نکرده بود؟

ما زنده موندیم عزیزم. زنده موندیم …

در هم تنیده.

روز پسرایی که حرف میبرن میارن، پسرایی که پشت بقیه حرف میزنن و فلان هم مبارک.

روز "مشکی شلوارم با مشکی پیراهنم فرق میکنه" مبارک.

من آن‌قدر از دوست‌داشتن‌های گذشته آسیب دیده‌ام که از هر نزدیک شدنی وحشت دارم. که فقط از دور نظاره‌گرم و بی‌صدا و خاموش، دوست‌ می‌دارم

‏از خودش پرسید ثمره‌ی هر بار پناه بردن به کسی برای کاستن از رنج تنهایی و یافتن آرامش، چه بود؟ و خودش پاسخ داد زخم‌های شبیه به هم

تو راست میگفتی عزیزم. آدم هرچقدر غمگین‌تر و گوشه‌گیرتر و تاریک‌تر، ساکت‌تر.

تو راست میگفتی عزیزم آدم هرچی غمگین‌تر، ساکت‌تر، گوشه‌گیرتر، تاریک‌تر.

شریف بمانیم.

.