488
Subscribers
No data24 hours
No data7 days
No data30 days
Posts Archive
متاسفانه این یونیورس تنها شانس ما بود چون در یونیورس دیگه من سر همون میکسد سیگنال اول سرت و به دیواری جایی کوبیدم و از دستت راحت شدم.
از عقل شانس نیاوردم ولی خداروشکر از دوستایی که جلوی بیعقلیهام و بگیرن خیلی شانس آوردم.
هرموقع یادم میاد چقدر آروم و مهربونانه شرایطی که توشون باید سلیطهای مثال زدنی میبودم و هندل کردم غمم میگیره.
تو “تراپی؟ نه ممنون به روان بقیه میرینم” بودی و من هم اون روانی که داشتی ازش حرف میزدی.
بچهها من نمیتونم هم آرامشم و نگه دارم هم روابط اجتماعیم رو، هرسری امتحان کردم تهش فقط به گریه افتادم و جفتش رو از دست دادم.
عمیقا آدمایی که تراما دامپ میکنن و دوست دارم، لایک، درسته نیمساعت پیش با هم آشنا شدیم ولی واسهم تعریف کن چرا مامانت تو چهارسالگی ترکت کرد و چیشد که هرویینی شدی و آخرین خودکشی ناموفقت کی بوده. زود باش حس بهتری درباره بدبختیهای خودم بهم بده.
