ﺗﯿﻮْآ

«انسان را می‌توان از همه‌چیز محروم کرد، جز یک چیز: آخرین آزادی انسانی؛ این‌که در هر شرایطی، نگرش خود را انتخاب کند.» فرانکل در دل اردوگاه‌های مرگ می‌نویسد: کسانی که دلیلی برای زندگی داشتند حتی اگر آن دلیل فقط یک نفر، یک خاطره، یا یک معنای ناتمام بود بیش از دیگران دوام می‌آوردند. او به این نتیجه رسید که رنج، وقتی معنا پیدا کند، دیگر فقط رنج نیست؛ می‌شود مسیری برای زنده ماندن.