Oshorahaiii♨️

در آن لحظه همه چیز برایم روشن شد فهمیدم که زندگی هیچ معنایی ندارد و درست در همین بی‌معنایی آزادیِ واقعی پنهان است وقتی انسان چیزی برای از دست دادن نداشته باشد همه چیز را به دست آورده است هیچ چیز مهم نیست جز این که زندگی کنیم بی‌هیچ دلیلی فقط چون آفتاب هست و باد بر صورتمان می‌وزد #آلبرکامو @oshorahaii

گاهی خدایت را صدا بزن. #بی_آنکه چیزی بخواهی, #بی_آنکه برایش توصیه و سفارشی داشته باشی. #بی_آنکه از گرفتاریهای حقیرانه و روزمره ات برایش بخواهی بگویی. #بدون هیچ گله و شکایتی, #بدون آنکه بگویی چرا...کاش..اگر.... #بی_آنکه بخواهی تمام نداشتن هایت را به او نسبت بدهی و طلبکارش باشی. حتی #بی_آنکه بخواهی توبه کنی... فقط صدایش کن... باور کن او برای شنیدن خالصانه نامش که از غنای قلبت زبانه میکشد لحظه شماری میکند. #اشو Osho♨️ @oshorahaii

روز دویست و نود و یکم : وقتی نتوانید احساسات منفی و زخم‌های درونی خود را بیان کنید یا رها کنید و آن‌ها را در دل نگه دارید، این انرژی منفی به مرور سمی‌تر می‌شود و اغلب منجر به افسردگی و اضطراب می‌گردد. @oshorahaii

روز دویست و نودم : اشراق چیزی جز نبودن هیچ مقاومتی در برابر آنچه هست، نیست پایان داستان. @oshorahaii

با شجاعت و به دور از خشونت، مصمم برای تغییر. #به_دور_از_خشونت

روز دویست و هشتاد و نهم : میزان آسیبی که تجربه می‌کنید با میزان دلبستگی شما نسبت مستقیم دارد؛ مثلاً اگر وابستگی زیادی به دارایی‌ها یا عزیزانتان دارید، هر مشکلی که برای آن‌ها پیش آید، غم و اندوه بیشتری خواهید داشت و این غم می‌تواند خشم را به دنبال آورد. @oshorahaii

روز دویست و هشتاد و هشتم : هر خطایی از طریق "مشاهده یِ بی قضاوت" در معصومیتِ کامل در حالِ رخ دادن است. @oshorahaii

روز دویست و هشتاد و هفتم: فقط خاموش باش. برای تفسیر کردن این لحظه آنقدرها عجله نداشته باش. توصیه من همیشه این است: هرگز فکر نکن همه چیز علیه توست، همه چیز برکت است. چرا نباشد؟ فقط آرام باش. بگذار همه‌اش خودش را ابراز کند. @oshorahaii

روز دویست و هشتاد و ششم: تمام درب‌ها را باز بگذار ، تمام پنجره‌ها را باز بگذار ، بگذار خورشید و باران و باد بیایند . بگذار خداوند از هر چقدر راه که می‌خواهد داخل شود ، از طریق موسیقی ، از طریق شعر ، از طریق رقص ، از طریق آواز ، از طریق عشق ،‌ از طریق‌ مراقبه ، از طریق کار ، از طریق بازی. بگذار تمام درب‌ها باز باشند... @oshorahaii

روز دویست و هشتاد و پنجم : اگر ذهنِ تو باری سنگین از گذشته را حمل کند، تو از همان بار بیشترش را تجربه خواهی کرد. آن گذشته خودش را از طریق فقدان حضور وارد می‌کند. آنچه آینده تو را شکل می‌دهد کیفیت آگاهی تو در همین این لحظه است. @oshorahaii

روز دویست و هشتاد و چهارم : فکر کمک کردن را ترک کن. این «فکر» از نفْس برخاسته است. بجای "کمک‌کردن " از واژه‌ی "سهیم‌شدن " استفاده کن. تو بینش خودت را، عشق خودت را و هرآنچه را که می‌توانی با دیگران سهیم می‌شوی. ولی حتی برای یک لحظه هم از یاد نبر که کسی را که با او چیزی را سهیم می‌شوی کسی نیست که از تو فروتر باشد. درمانگر و درمانجو هر دو در یک قایق نشسته‌اند. @oshorahaii

روز دویست و هشتاد و سوم : خداوند همچون ابری سرشار از باران برکات است می بارد، بايد كه ببارد، وگرنه گرانبار میشود اگر تو خیس نميشوی بدان در دسترس بارانش نیستی. @oshorahaii

این ﺭﺍ ﺑﻪ ﻳﺎﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺵ: ﺍﺯ ﻫﺮ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻛﻪ ﻋﺒﻮﺭ ﻣﻲ ﻛﻨﻲ، ﺁﮔﺎﻩ ﺗﺮ ﺑﺎﺵ ﺍﮔﺮ ﺁﺭﻱ ﻣﻲ ﮔﻮﻳﻲ، ﺁﮔﺎﻫﺎﻧﻪ ﺁﺭﻱ ﺑﮕﻮ ﺍﮔﺮ ﻧﻪ ﻣﻲ ﮔﻮﻳﻲ، ﺁﮔﺎﻫﺎﻧﻪ ﻧﻪ ﺑﮕﻮ ﻭ ﻭﻗﺘﻲ ﻛﻮﺩﻙ ﻧﻪ ﻣﻲ ﮔﻮﻳﺪ، ﺁﺯﺭﺩﻩ ﻧﺸﻮ، ﺯﻳﺮﺍ ﺗﻮ ﻛﻴﺴﺘﻲ ﻛﻪ ﻛﻮﺩﻙ ﺭﺍ ﺗﺜﺒﻴﺖ ﻛﻨﻲ؟ ﺍﻭ ﺗﻮﺳﻂ ﺗﻮ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ، ﺗﻮ ﻓﻘﻂ ﻳﻚ ﮔﺬﺭﮔﺎﻩ ﻫﺴﺘﻲ، ﻭﻟﻲ ﻳﻚ ﻣﺴﺘﺒﺪ ﻧﺸﻮ ﻋﺸﻖ ﻫﺮﮔﺰ ﺳﻠﻄﻪ ﺟﻮﻳﻲ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﺪ ﻭ ﺍﮔﺮ هرگز ﻣﺴﺘﺒﺪ ﻧﺒﺎﺷﻲ، ﺁن وﻗﺖ ﺍﻳﻦ ﺧﻮﺏ ﺑﻮﺩﻥ ﻭ ﺑﺪﺑﻮﺩﻥ ﺍﺯﺑﻴﻦ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﻓﺖ ﺁن وﻗﺖ ﻫﺮ ﺩﻭ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺧﻮﺍﻫﻲ ﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﻋﺸﻖ ﺗﻮ ﺑﻲ ﻗﻴﺪ ﻭ ﺷﺮﻁ ﺟﺎﺭﻱ ﺧﻮﺍﻫﺪ شد ﻭ ﻋﺸﻖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺩﻧﻴﺎ ﺟﺎﺭﻱ ﺍﺳﺖ ﺑﻲ ﻗﻴﺪ ﻭ ﺷﺮﻁ. #اشو Osho♨️ @oshorahaii

روز دویست و هشتاد و یکم : گاهی وقت ها گمشدن ملموس ترین تجربه برای بقاست بگذار همه باورهایت شخم بخورد بایدها و نبایدهایت را  خط بزن تا ندانی کیستی و چیستی بعد بی تعصب و اجبار در خلوت ذهن بار دیگر بپرس : کیستم ؟ @oshorahaii

روز دویست و هشتادم : زندگی بسیار کوتاه است. خطر کن! پای میز قمار زندگی بنشین. چه می‌توانی از دست بدهی؟ ما با دستان خالی آمدیم، با دستان خالی هم خواهیم رفت. چیزی برای از دست دادن وجود ندارد. فقط کمی وقت برای بازیگوشی. @oshorahaii

روز دویست و هفتاد و نهم : هیچ گناهکار و قدیسی وجود ندارد، فقط مردمی هستند که خوابند و مردمی هستند که بیدارند، تنها تفاوت در این است. @oshorahaii

روز دویست و هفتاد و هشتم : هر اتفاقی که رخ دهد، چیزی در اینجا هست که برای آن اتفاقى رخ نخواهد داد. برای آن هیچ اتفاقی رخ نخواهد داد. @oshorahaii

روز دویست و هفتاد و هفتم : فرآیندِ شفا از جایی آغاز شد که فهمیدم ، من با اتفاق هایِ معمولیِ زندگی مثلِ یک وضعیتِ اضطراری رفتار می‌کنم. @oshorahaii

روز دویست و هفتاد و ششم : اگر هیچ نظری نداشته باشی، آنگاه فقط باز و شفاف هستی. آنوقت پنجره‌ات کاملاً باز است. هیچ مانعی در برابرت نیست: هرچه که در دسترس باشد قادر به دیدنش هستی. @oshorahaii

روز دویست و هفتاد و پنجم : این زندگی نیست که می‌گذرد این ما هستیم که رهگذریم پس با هر طلوع و غروب لبخند بزن و مهربان باش شاید فردایی نباشد. @oshorahaii