Dear idiot;

هر شب میِ اشکِ خویشتن نوش کنم چون مِجمَر از آتشِ جگر جوش کنم با خاموشیْ در سخن آیم، وآن‌گه با تنهاییْ دست در آغوش کنم _جلال عضد یزدی

ز فکرهای پریشان و بارهای فراق که بر دل است، ندانم کدام برگیرم _سعدی

Music video by The Damned performing "Eloise" 1985 Geffen Records

تا کِی ز جهان رنج و ستم باید دید؟ تا چند خیالِ بیش‌وکم باید دید؟ حقا که به هیچ می‌نیرزد همه کون از هیچ چرا این‌همه غم باید دید؟ _عطار

صورتم :

همون یک ذره اعتماد به نفسی که داشتم سر کشیدن سلف پرتره از دست دادم ... مگه میشه اینقدر صورتم غیر متقارن باشه.

٢۶ مارچ ١٩٧٨ رنج بردن، مانند یک سنگ... (دور گلویم، در عمق وجودم) _رولان بارت خاطرات سوگواری

٣٠ نوامبر ١٩٧٧ نگویید سوگواری. این عبارت بسیار روان‌کاوانه است. سوگوار نیستم. رنج می‌کشم. _رولان بارت خاطرات سوگواری

در این سن و سال دیگر به حرف دیگران کاری ندارم. تخیل من پیوسته حضور دارد و با معصومیت استوارش تا آخرین دمِ حیات، هوای مرا خواهد داشت. چه وحشتی است در فهمیدن و چه سعادت بی کرانی است آغوش گشودن به روی تجارب تازه! با گذشت سال ها این امیال قدیمی در من قوی‌تر شده است. من کم کم از زندگی فاصله می‌گیرم. پارسال یک بار دقیقا حساب کردم که طی شش روز یعنی خلال ۱۴۴ ساعت، تنها سه ساعت با دوستانم صحبت کرده بودم و در باقی ساعات: تنهایی، خیال‌پردازی، یک لیوان آب یا یک فنجان قهوه، روزی دو بار مشروب، نشخوار خاطره‌ای که ناگهان غافل‌گیرم می‌کند، تصویری که ذهنم را فرا می‌گیرد و سپس تصاویر دیگری که مرا به‌دست یکدیگر می‌سپارند و سپس شب از راه می‌رسد. با آخرین نفس‌هایم _لوئیس بونوئل

عید نوروز خجسته باد .🪻

هرچند زمستانِ بدی آمده است فریادِ بهار بر لبِ دهکده است با این‌که تبر به جانمان افتاده از هر طرفی جوانه‌ای سر زده است _شروین سلیمانی

در کجای خاطره‌های من گریه می‌کردی که من هرچه دست و پا می‌زدم نمی‌توانستم آرامت کنم؟ کجا دستم از دستت رها شد که در راه‌های ناآشنا سرگردان شدم؟ نام تمام مردگان یحیاست _عباس معروفی

‌صدبار بهار آمد و یک‌بار ندیدند مرغانِ مصیبت‌زده بشکفتنِ ما را در زندگی از بس که گران‌جانیِ ما دید حاضر نبوَد مرگ، پذیرفتنِ ما را رفت از برِ من گرچه رهش با مژه رُفتم ره رَفتنِ او بنگر و ره رُفتنِ ما را _فرُّخیِ یزدی