ღ کلبه تنهایی ღ

می‌روی و فقط ردّی از حضورت در خاطره‌ی چند دل می‌ماند... نه از پیروزی‌هایت، نشانی هست، نه از شکست‌هایت اثری. همه‌چیز آرام محو می‌شود، و دنیا ادامه می‌دهد، انگار نه انگار، که روزی بوده‌ای، و با تمام وجودت، برای ماندن جنگیده‌ای... می‌فهمی، آنچه ارزش داشت، "چیزها" نبودند، آدم‌ها بودند، لحظه‌ها بودند، حس‌هایی که زنده‌ات کردند، نه آنچه به دنبالش دویدی. زندگی یعنی آمدن برای تجربه، برای لمس کردن، برای فهمیدنِ همین گذرِ کوتاه... پس قبل از رفتن، بیشتر احساس کن، کمتر حسرت بخور... زیرا در پایان، تنها چیزی که با خود می‌بری، آرامشِ دلی‌ست که با عشق زیسته است. https://t.me/Pasdyu71