« THE MLT Critical text »

دولت رانتیر، سرمایه‌داری رفاقتی و خصوصی‌سازی «واقعی»!!! ظاهراً ایدئولوگ‌های بازارگرایی یا همان نولیبرال‌های وطنی هم به رویه‌های خصوصی‌سازیِ سال‌های اخیر معترض‌اند و آن را خصو‌صی‌سازی «واقعی» نمی‌دانند و بر این باورند که با اجرای بد واگذاری‌ها در حق این «حل‌المسائلِ اعظم» که قرار بود قفل‌های اقتصاد زمینگیر کشور را یکی بعد از دیگری باز کند، جفا شده است. انگار نه انگار که همین ایدئولوگ‌ها دست‌کم از نیمه‌ی دوم دهه‌ی هفتاد و همزمان با آغاز عصر اصلاحات یک‌صدا بر طبل توخالی خصوصی‌سازی می‌کوبیدند و نسخه‌ی درمانگرشان برای خلاصی از فسادزایی دولت رانتیر هیچ نبود مگر اینکه همین دولت از مجرای واگذاری‌ها از خود خلع ید کند. اما لازم نبود آدمی آنقدرها باهوش باشد تا از همان ابتدای کار تشخیص دهد دولتی که بنا به تعریف خودِ بازارگرایانِ نولیبرال‌ یک دولت رانتی است دلیلی ندارد حین پیشبرد خصوصی‌سازی‌ها رانتی عمل نکند و اختیار دارایی‌های عمومی را به خودی‌ها نسپارد. لابد وقتی عُلمای «علم اقتصاد» برای ما در مدح مشکل‌گشایی‌های خصوصی‌سازی روضه می‌خواندند به یاد نداشتند دولتی که ذاتاً و بنیاداً به آن بی‌اعتمادند و در مذمت ناکارآمدی‌ها و بی‌عرضگی‌ها و فسادخیزی‌ها و نظارت‌ناپذیری‌هایش وراجی می‌کنند توجیهی ندارد نوبت به خصوصی‌«سازی» که می‌رسد ناگهان کارا عمل کند و از خود عُرضه نشان دهد و نظارت‌پذیر باشد و فساد نکند. عین این است که شما بیش از هر کسی زور زده باشید که به ملت بفهمانید فلانی دستش کج است و کارنامه‌اش تعریفی ندارد و اهل زدوبند است و اصلاً اعتباری به او نیست ولی در نهایت خودِ شما به همان فلانی وکالت بلاعزل بدهید که اموال و دارایی‌های کل شهر را پشت درهای بسته تقسیم کند. چه کسی است که نداند چه اتفاقی می‌افتد؟ همینجاست که وقتی ایدئولوگ‌های بازارگرای قصه‌ی ما از پشت کوه پیدایشان می‌شود و زبان به ملامت می‌گشایند که خصو‌صی‌سازی به خودی‌خود عیبی ندارد و هر عیب که هست از خصوصی‌سازیِ بدِ ماست، آدمی وسوسه می‌شود نگاهی عاقل اندر سفیه به وجنات آقایان بیندازد و، نهایتِ حُسن نیت را اگر به خرج دهد، دعوت‌شان کند که عوض بازی‌بازی‌کردن با «علم اقتصاد» نیم‌نگاهی هم به اقتصاد سیاسی بیاندازند تا بلکه دستگیرشان شود که خصو‌صی‌«سازی»ها در مقام سازوکارهای بازتوزیع منابع کمیاب در یک سرمایه‌داری رفاقتی اساساً رویه‌ای سیاسی است در خدمت تحکیم بلوک قدرت، «اسم رمز»ی برای تقسیم غنائم به دست دولت رانتیر میان دارودسته‌‌های خودی. 🛑https://t.me/MLT_media🛑