معمای عشق

✨

شب رفتی آفتاب برایم بیاوری یک خوشه التهاب برایم بیاوری تا با تو بود شب، ز تو حتّی نخواستم یک آسمان شهاب برایم بیاوری رفتی سؤال من برسانی به گوش صبح روشن‌ترین جواب برایم بیاوری یعنی ز خوشه‌خوشه‌ی آن سوی کهکشان تُنگی پر از شراب برایم بیاوری تا شهر خفته را برهانم ز بُهتِ شب داروی ضدّخواب برایم بیاوری اما نیامدیّ و شب از انتظار سوخت برگرد! بلکه آب برایم بیاوری بی‌تو مرا به آب چه حاجت؟ خودت بیا حتّی اگر سراب برایم بیاوری... ✍#بهمن_رافعی 🍏🍎🍃

○ چیست این پریدن های زنبورها از لانه هاشان؟ آیا آن ها پی ردی از عالم غیبند؟ چیست این مویه در بال های بی قرارشان؟ آن ها چگونه می شنوند آن موسیقی را که خفته در روح گل؟ ‏ آن ها چگونه پیدا می کنند راه شان را تا اقامتگاه آن جا که عسل یله می دهد شرم آلود و خاموش... #رابیندرانات_تاگور 🍏🍎🍃

○ در مورد خودت، آخرین حرف من این است: از گذشته نترس. چنانچه مردم بگویند جبران ناپذیر است باور نکن. باید خودم را وادارم تا به چشم دیگری به آن نگاه کنم، کاری کنم مردم با نگاهی دیگر به آن بنگرند، کاری کنم که خداوند با نگاهی دیگر در آن نظر کند. این کار فقط با پذیرش کامل گذشته‌ام به عنوان بخشی ناگزیر از تکامل زندگی و شخصیتم امکان پذیر است. با سر فرود آوردن در برابر تک‌تک رنج‌هایی که کشیده‌ام. شاید من انتخاب شده‌ام تا چیزی بس شگفت‌انگیزتر به تو بیاموزم. معنای اندوه و زیبایی آن را...! 📕#از اعماق ✍#اسکار_وایلد 🍏🍎🍃

آن که مُدام شیشه‌ام از پِی عیش داده اَست شیشه‌ام از چه می‌بَرَد پیشِ طَبیبْ هَر زَمان؟ حافظ از آبِ زندگی شعرِ تو داد شَربَتَم تَرکِ طَبیب کُن بیا نُسخهٔ شَربَتَم بِخوان #حافظ

حالِ دِلَم زِ خالِ تو هَست دَر آتَشَش وَطن چَشمم از آن دو چَشمِ تو خسته شُده‌ست و ناتَوان بازنِشانْ حَرارَتَم زِ آبِ دو دیده و ببین نَبضِ مَرا که می‌دَهَد هیچ زِ زندگی نِشان #حافظ

ای که طَبیبِ خَسته‌ای، رویِ زَبان مَن بِبین کـاین دَم و دودِ سینه‌ام، بارِ دل اَست بَر زَبان گرچه تَبِ اُستُخوانِ مَن کرد زِ مِهرْ گرم و رَفت همچو تَبَم نمی‌رَوَد آتشِ مِهر از اُستُخوان #حافظ