𝖬𝗎𝗇icel.

ببخشید به تمرکز نیاز دارم تا هم بتونم درس بخونم هم تو گوشی نرم هم درباره‌ش فکر کنم که چه کار باید بکنم و راه حل پیدا کنم هم راحت‌تر غصه بخورم.

به ازای هر پیام در چنل، یکی از ممبرها لفت می‌ده:))

به خودت اومدی عزیزم، ولی زیاد جدی‌م نگرفتی.

این حرفم رو جدی بگیر، تا فردا وقت داری خودت رو ثابت کنی و تا صبح برف بباری. اونقدر زیاد که نتونیم از خونه بیایم بیرون‌. همه‌جا سفید. شنیدی؟

دیگه نمی‌دونم کی وقتش می‌رسه.

من عاشق حرف زدن با بچه‌هام آدم بزرگا هیچوقت ازم نمی‌پرسن سه تا حیوون دریایی مورد علاقم چیه

‏حس میکنیم فرنی شدیم، روی موجای اسکیزو ایم.

فاصله‌های میلی‌متری‌ای که از زیر پوستِ ترکیده‌م می‌ریختن بیرون کوه می‌ساختن و من با هزاران حس درهم برهم اون‌جا رو ترک می‌کردم. شاید هم خیالِ اون‌جارو. شاید هم هزاران تا حس نیستن، چندتا دونه‌ان که هی شاخ و برگ می‌دن و من بلد نیستم باهاشون کنار بیام؛ انگار آخر هر داستانِ نیمه تمومی توی گلخونه ولشون می‌کنم.

«انگار توی تموم عمرم همیشه دلم می‌خواست جایی خاطره بسازم که بهش تعلق ندارم، اونجا دوست واقعی‌ای ندارم و همه‌ی آدمای اونجا خاطره‌های مهمشون رو قبل از من ساخته‌ن. من اما هیچوقت متوجه نشدم که متعلق به اونجا نیستم و تعلق خیالی‌ای که توی رویاهام بود، من رو بین جایی که هستم و جایی که می‌خوام باشم معلق نگه می‌داشت.»

«انگار توی تموم عمرم همیشه دلم می‌خواست جایی خاطره بسازم که بهش تعلق ندارم، اونجا دوست واقعی‌ای ندارم و همه‌ی آدمای اونجا خاطره‌های مهمشون رو قبل از من ساخته‌ن. »

اگه ازم بپرسی عکس با کیفیت‌تر از این نداشتی؟ می‌گم نه. همین فعلا برام کافیه.

I had enough of 'everything' for today.