ناز

هيچوقت هيچ جا با خودم به هیچ نتيجه خاصي نمیرسم.

پهيچوقت هيچ جا با خودم به هیچ نتيجه خاصي نمیرسم.

دلم یه خونه نقلی تو رشت می‌خواد.

کاش دست بردارم از لاس زدن با گربه ها.

هروقتی که یه گربه خودش رو به پاهام ميماله ومیچسبه بهم، ميدونم نميتونم با خودم ببرمش خونه و ميدونم پشت سرم جا مي مونه، برمیگردم عقب خیره میشم به چشمهای منتظرش و فاااکینگ بار قلبم میشکنه.

اگه‌هنوز‌قلبت‌و‌ذهنت‌درگیرشه‌گوش‌کن🖤.

نیازدارم گاهی خودمو با لحن مامانم دعوا کنم و بگم « چندبار بهت گفتم اعتماد نکن.»

ببوسین، بوسه جوابه آقا، بوسه جواب هرچیه.

هنوز قهوه های بین راهیِ مترو هست، لبو و باقالی داغ خیابونی، آب زرشک‌هایی که هردفعه قول میدیم از ترشی‌ش دیگه نگیریم و باز یادمون میره، سیگارهای دود نشده‌ای که منتظرن، کتاب‌های نصفه قیمت زیر پُل، آدامس موزی ها، بلیت پاره پوره سینما آفریقا، صندلی‌ها، فودکورت و پله برقی ها، آسانسورای خراب و بغل‌هاش،ساندویچ کثیفای حسین کثیف، از بالاشهر تا وِلگردی شبانه کوچه پس کوچه‌های طوس، دلم برای تک‌تک شون بیشتر از هرچیزی تنگ شده، فعلاً باید زنده بمونم.

بیا بشین حداقل یکم بگم، بگم این اواخر یادم نمیاد جای پاکت سیگارامو ، بگم قهوه‌ام تموم کردم، بگم خسته‌ام قد چند تا زندگی خسته‌ام. نه نمیگم، تو که گوش نمیدی، هیشکی گوش نمیده.

اگه قرار نیست اینطوری باشی، نیا عزیزم. نیا. صد سال سیاه نیا.

چه بغل‌کردنی‌ تر از هرموقع‌ای، وقتی که قهری.

کاش میتونستم بهش بفهمونم شکستگی دست عروکسش پایان زندگی نیست، زندگی چاک‌باز کن تر از این حرفاس، پاک‌کن اشکاتو بچه!

دوست‌داشتم همون نیمه‌شب که از خواب پریدم بهت زنگ بزنم و برات تعریف کنم ولی خب تو که هیچ‌وقت گوشیتو رو من بَرنمیداری.

دیشب داشتم خواب یه لوله‌بازکنی رو میدیدم که هی اصرار داشت تو کمد لباسام سرویس بهداشتی بسازه، من هی میگفتم مرد حسابی این کمد کوچیکه نمیخواد اون بیشتر لَج میکرد، از آخرم رفت تو کمد خوابید و گفت لطف کن درشو ببند، منم یه لگد محکم زدم به کمد و پام شکست، یعنی چی آخه، شما هم در حال مشاهده اپیزود ۱ از سیزن ۳ کسشر هستید.