ناز

هنوزم همونقدر خمار سیگار میکشه که انگار دود اونو از تو روح من میکشه بیرون.

بدون ماسک انگار لختم!

سرعت نور؟ سرعت دلتنگی من شیش صفر میبره این فیزیک‌تونو!

تاکسی؟ تاکسی؟ میدون؟ چارراه شهدا؟ مسافرا میخوان بگیرن جاتو، نمیدونن که من دربند دربست توئم!

داشتن چیزای خوب و بامزه علاوه بر پول جنبه هم میخواد، بچه بودم یه جوجه زردحنایی داشتم خفه‌ش کردم.

جهنم و ضرر میخرم دیگه، يه نيم كيلو بغل خريداريم.

دوست دارم باهات درباره غذاها، سکس، اتم‌ها، الهه‌های یونان، باب اسفنجی، همبرگر، گز اصفهان، سوسک، سینه مرغ، لامپ، تخت خواب، چایی حرف بزنم.

اشتهاندارم ولی خُب لقمه‌‌های کره و مربات هواپیما شدن دیگه!

هفت روز هفته، به دیت صبحانه‌ نیازمندم.

بغل چندساعتی؟ مستی، بگیربخواب.

برای من لازمه دنیا چندساعتی متوقف شه، که بغل همون توقف ـه!

از كمبود اكسيژن كه نه، از کمبود بغل خفه میشم.

بهم ریختگی و بی ربطی پستای اینجا که چیزی نیست، تخت و مو و کمد و اتاقمو ندیدی!

تو که هیچی، منم می خوام خودمو ول کنم برم.

صدای چرخشِ ملایم صفحه گرامافون تو شبِ سرد زمستونی، دستم دور کمرت، گاهی اوقات واقعن می فهمم دارم برای چی زندگی میکنم.

تا الان نصف عمرمو دنبال بغل گشتم، نصف دیگه‌شو امتحان دنبال من گشته. کامان عشق یه‌طرفه!

یه عالمه حرف هست ازت تو سرم که هیچ وقت نزدی، حرفایی که دوست داشتم بهم بگی و من دلم برات غنج بره، حرفایی که دوست داشتم ازت بشنوم و بی‌تاب شم، حرفایی دوست داشتم به زبون بیاری که دعوام شه، سرت داد بزنم، توبیخت کنم، سرزنش‌ت کنم، رومو ازت برگردونم بعد باهات قهرکنم، حرف نزنیم اما زیر چشمی بهم نگاه کنیم، نگاه کنیم و بفهمیم حرف نزدن با هم‌چقدر سخته، اونوقت طاقت نیاریم و آشتی کنیم‌جوری که اصلا یادمون بره سر چی با هم بحث‌مون شه.

هيچوقت هيچ جا باخودم به هیچ نتيجه خاصي نمیرسم.