بقچه‌ی شبدر

به هوای جمعه دوباره با راوی شب‌های روشن رویاپردازی کردم. این دفعه سراغ نسخه‌ی صوتی رفتم.

به هرزه بی می و معشوق عمر می‌گذرد بطالتم بس از امروز کار خواهم کرد هر آبروی که اندوختم ز دانش و دين نثار خاک ره آن نگار خواهم کرد

Interior with red poppies-1905

تمام ؛)🪭

چند روز پیش خاله فروغ شروع کرد بخونه «تو کمان فتاده و در کمین که زنی به تیرم و من غمین» و دل من خواست بعد از ماه‌ها به چهارگاه برگردم.

•این روزها•

از زاهد بی مغز مَجو معرفت عشق کَف از دل دریا چه خبر داشته باشد

• صائب تبریزی

Virgin blidelil

تو شاهنامه رسیدم به جایی که برزوی بزشک (پزشک) رفت و از هندوستان، کلیله و دمنه رو با مشقت‌های فراوان به دربار انوشیروان اورد. در انتهای داستان، فردوسی به این نکته اشاره می‌کنه که رودکی، کلیله و دمنه رو به نظم دراورده و به قول امیر خادم، یکی از بزرگترین حسرت‌های زبان و ادبیات فارسی اینه که نسخهٔ منظوم کلیله و دمنهٔ رودکی رو نداریم. (برای من یه حسرت دیگه، نبودن باقی مجلدات تاریخ بیهقیه) و این چند بیتی که امروز نصیب ما از فردوسی بود: به بیشی نهاده‌ست مردم دو چشم! ز کمّی بود دل پر از درد و خشم! نه آن ماند ای مرد دانا، نه این! ز گیتی همه شادمانی گزین! #فردوسی