بقچه‌ی شبدر

-۱۶ آبان-

بین کارها خواستم چیزی بشنوم؛ سراغ این داستان از #کتاب «قصه‌های راز و خیال» رفتم. احتمالاً آلن پو انتخاب چندان مناسبی برای امشب نبود! به هر حال، با داستانی وهم‌آلود و راوی‌ای غیرقابل‌اعتماد طرفیم.

-چرم ساغری-

امروز Dear Zachary دیدیم. نوشته‌ی بهار رو بخونید. 🤍

برای #کتاب سمفونی پاستورال به همین بسنده می‌کنم.

فروغ چیزکی می‌دانست که می‌گفت «آه ای زندگی منم که هنوز با همه پوچی از تو لبریزم نه به فکرم که رشته پاره کنم نه بر آنم که از تو بگریزم»

اتوبیوگرافی زنان در ایران معاصر | افسانه نجم‌آبادی مجموعه‌ای از چند جستار درباره‌ی اینکه زنان ایرانی در چه شرایطی توانسته‌اند از زندگی خود بنویسند و چه محدودیت‌هایی بر سر راه روایت تجربه‌هایشان وجود داشته است. با پرداختن به نمونه‌هایی مثل خاطرات تاج‌السلطنه و شعر فروغ فرخزاد، تلاش می‌کنند رابطه‌ی میان نوشتن از خود، هویت زنانه و شرایط اجتماعی را بررسی کند. چیزی که برای من در این کتاب قابل‌تأمل بود، خود موضوع آن و پرسشی است که درباره‌ی صدای زنان در تاریخ مطرح می‌کند. بااین‌حال، احساس می‌کنم بعضی از بحث‌ها می‌توانستند عمیق‌تر پیش بروند؛ برخی ایده‌ها تکرار می‌شوند و تعداد محدود نمونه‌ها اجازه نمی‌دهد با تمام تنوع تجربه‌ی زنان ایرانی روبه‌رو شویم. تفاوت رویکرد جستار‌ها هم گاهی باعث می‌شود مجموعه انسجام کاملی نداشته باشد. بااین‌همه، کتاب شروع خوبی برای فکرکردن به موضوعی است که کمتر به آن پرداخته شده، هرچند برای من ظرفیت این موضوع بیشتر از چیزی بود که در نهایت در کتاب می‌بینیم.