در میانِ ابرها

کادو گرفتن لوازم هنری مخصوصا خودکار راپید خیلی خوشحالم میکنه✨

من آن سبزم که دل بر ‌پیچک دستِ خدا بسته.

واکنش دفاعی بدنم در مقابل استرس: کندن پوست لبم🫴🏼

یکی از دوستام اومد کنارم نشست داشت راجع به رابطه ش میگفت یهو وسطش گفت من تحقیق کردم فهمیدم آدم کنترل گری هستم میدونی باید چیکار کنم؟ گفتم خب من که درمانگر نیستم تو باید چند جلس.. پرید وسط حرفم گفت لابد میخوای بگی برم تراپی؟ بعد بهش برخورد پاشد رفت فکر کنم انتظار داشت با چندتا جمله درمانش کنم:/

بر من ببخش، گاه چنان دوست دارمت کز یاد می‌برم که مرا برده‌ای ز یاد  - فاضل نظری

از آدمایی که کلمه ها، اسم ها، جمله هارو کامل بیان میکنن خوشم میاد.

غسان کنفانی خیلی پدرانه نصحیت میکنه: به کسی که برایت نمینویسد، مزاحم روزهایت نمی‌شود، درباره ات نمیخواند، مهم ترین تاریخ های تورا حفظ نمیکند و زندگی ات را پر از کارهای شگفت انگیز نمیکند وابسته نشو!

من استاد بغض کردن تو لحظه های شادم.

بهم میگه تو ممکنه خودتو یادت بره بیاری ولی شیرکاکائوتو هیچوقت یادت نمیره. خب بالاخره بحث عشق و اولویته دیگه💆🏻‍♀

دلم دوچرخه سواری کنار سی و سه پل میخواد.

اونایی که میتونم کنارشون بی دلیل گریه کنم، بلند بلند بخندم، سکوت کنم، بی حوصله باشم بدون اینکه ازم توضیح بخوان و مطمعن باشم اونا قضاوتم نمیکنن برام امن ترین آدم ها هستن.

بدن من اینجوریه که تا بهش کافئین نرسه باورش نمیشه صبح شده و باید روزشو شروع کنه.

در چَشمان من بخند، دیوانه ها با یک لبخند عاشق می شوند.