لبخند عشق

چه کنم عاشق ایرانم من.... 💚🤍❤️

ما را نیز لبخندی خواهد بود. شاید در راه است، شاید لحظه‌ای یادش رفته، شاید، شاید. ‌ محمود درویش

آدمی به "امید" زنده است به اینکه دوباره صبح خواهد شد شب، به اینکه دوباره سبز خواهد شد دشت، به اینکه دوباره باز خواهد شد در، آری، آدمی به امید زنده است ...

دی زمانی دارد و زمستان عجلش نزدیک است...

برای روزهایی که بیش از همیشه نیاز داریم قوی باشیم 💜 تقدیم به: بازماندگانی که عزیزانشان دیگر بازنیامدند آزاد اندیشانی که در زندانند تن هایی که زخم خوردند چشم هایی که دیگر ندیدند روح هایی که در هم فروریختند و همه ی آن ها که بیش از هر زمان دیگری نیاز دارند که قوی باشند شعر "قوی باش": در قلبت اگر آتشِ غوغاست قوی باش هرقدر تو را شعله ی غم کاست قوی باش ای بی خبر از قصه ی فردا اگر امروز پیشِ نظرت آخرِ دنیاست قوی باش از همت فواره بیاموز که در خویش صدبار فرو ریخت و برپاست، قوی باش چون قاصدکِ خسته که هر بار زمین خورد چنگی به نسیمی زد و برخاست قوی باش سنگ است دلِ خلق ولی چون گلِ سرسخت از سنگ شکفتن هنر ماست قوی باش ای ماهیِ افتاده لبِ ساحل اندوه پایانِ تقلای تو دریاست قوی باش... دکلمه: محمدرضا موحدی شاعر: بانو مه زاد رازی

و هیچ ذوقی برایمان نماند ...🕊

پریشون نباشید، شب و روزتون خوش

کشتی همیشه در لنگرگاه جاش امنه اما کشتی رو برای اینکار نساختن... زندگی ساحل آرومی نیست؛ قصه ما رو موج‌ها می‌نویسن،نه دیواره‌های امن بندر...