All is well

بعد من یه تلاش ریزی کردم که فضا یه‌کم بامزه‌تر بشه، به دوستام گفتن بیان بالا یه خاطره‌ای، چیزی بگن (ادایی و خارژی، می‌دونم). یکی‌شون پذیرفت و اومد بالا میکروفون رو گرفت، و تا اومد شروع کنه حرف بزنه یخ کردم. یهو یادم اومد من که با این هماهنگ نکردم چی بگه، خاطرات‌مون توی خوابگاه فجیع‌تر از اونیه که بخواد اینا رو این‌جا بگه، یا پنج تن، من یک‌سری از این مهمون‌ها رو تا حالا ندیدم، what have I done؟ تازه شروع چیزی که می‌خواست بگه عملا roast بود. خلاصه قلبم داشت می‌ایستاد که خوب، تمیز و بامزه جمع‌ش کرد. ولی خب از اون‌جا به‌بعد دیگه جون نداشتم روی پام وایسم :))