Atifa

وقتی فصل عوض میشه یکی از بزرگترین دلخوشی های رایگان من جمع کردن لباسای فصل قبل و باز کردن چمدون لباس های فصل جدیده. همیشه هم با باز کردن هر بسته ی جدید کلی ذوق میکنم چون که مدل و رنگ نصف لباسهایی که خریدم و یادم رفته

من میگم فقط موهاش شبیه منه

حالا بگین شبیهم یا نه؟

اینم من و دوستام 👭 قرمزه منم

این دوستم اصالتا روسی هست بعد یادمه وقتی فهمیدم کجاییه بهش گفتم شما دخترای روسی خیلی خوشگلین و قدتون خیلی بلنده. بعد اون در جواب گفت وای نگو اینو شما دخترای خاورمیانه ای/ ایرانی خیلی قشنگین. هیکلتون، چشم و ابروتون خیلی فلانه. کلا تا حالا چندین دفعه در مورد چشم، ابرو و خصوصا مژه از طرف دخترای اینجا تعریف شنیدم. راست میگن همیشه مرغ همسایه غازه :)

بهرحال ما تلاش می کنیم به خوب زندگی کردن ادامه بدیم

تموم چیزی که از خودم میخوام انسان خوبی بودنه.

Bayern and Real Madrid ⚽️

اسمش چیه اصلا؟

شبیهم؟

مسئولی به بازدید یک دیوانه‌خانه رفت. در حیاط متوجه مردی شد که در گوشه‌ای نشسته بود، سر در گریبان، دست بر سینه، آرام گریه می‌کرد و زیر لب می‌گفت: هما، هما، هما... از رئیس دیوانه‌خانه علت را جستجو کرد. رئیس گفت قربان این مرد عاشق هما نامی بوده اما به او نرسیده است و حالا این‌گونه عقل ‌و هوشش از دست رفته. بازدید ادامه پیدا کرد و مسئول مربوطه بعد از مدتی وارد بخش بیماران خطرناک شد و مردی را دید که دست و پایش در زنجیر بود و در حالیکه این زنجیرها را بالا می‌برد و به زمین می‌کوبید فریاد می‌زد: هما، هما، هما... دوباره از رئیس دیوانه‌خانه علت را پرس‌وجو کرد. رئیس گفت قربان ایشان همسر همان هما خانم هستند که در پی وصلت با او و از دست کارهایش این‌گونه عقل و هوشش از دست رفته! خیلی از اهداف و آرزوها در زندگی، اگر درست تعریف نشوند، می‌توانند چیزی شبیه به عشق هما خانم باشند. دست نیافتن به آن یک دردسر است و دست‌یافتن به آن هزار دردسر. مثلا ادامه تحصیل. اگر ادامه تحصیل در غرب صرفا ابزاری باشد برای مهاجرت، نرسیدن به آن می‌تواند باعث سرخوردگی باشد، اما رسیدن به آن هم می‌تواند دردسرهای فراوانی داشته باشد. ادامه تحصیل، اگر به معنای واقعی تحصیل علم باشد، یعنی شوق به یادگیری، تلاش شبانه‌روزی و برنامه‌ریزی دقیق. باور کنید در عرض یکی دو سال محیط می‌تواند برای شما عادی شود. آن وقت است که اگر هدف دقیقی نداشته باشید، ممکن است خودتان را در شهری کوچک در ناکجاآبادی در آمریکا بیابید در حالیکه به رشته‌تان علاقه ندارید، با استادتان مشکل دارید و غم غربت و تنهایی هم مشکلات را مضاعف می‌کند. راهکار چیست؟ برنامه‌ریزی دقیق برای اهداف بعدی. اگر از دانشگاهی پذیرش گرفتید، یادتان باشد این تازه اول راه است. شما باید منظم‌تر و سخت‌کوش‌تر از گذشته برای اهداف آینده برنامه‌ریزی و تلاش کنید. به شخصه تلاشم در فضای مجازی این بوده و هست که مطالب آموزشی در رابطه با این نوع از برنامه‌ریزی‌های تحصیلی را برای شما فراهم کنم. علی‌الحساب شما را رجوع می‌دهم به دو پستی که وقت زیادی برای آنها گذاشتم و در آنها سعی کردم مدلی برای موفقیت دانشجویان ارائه بدهم، به این امید که همگی به همایتان برسید و کارتان به زنجیر هم نکشد! پست اول - برنامه‌ریزی استراتژیک https://lnkd.in/guSqFQ_2 پست دوم - مدیریت هوش هیجانی https://lnkd.in/gaAKyy3y 📝مسعود قدرت آبادی

سهم امسالم من امسال کلا یادم رفته بود این روز رو تا اینکه از حموم اومدم و یه دسته گل روی تخت دیدم. کلی هم گریه کردم.

فلایر بامزه ای که درست کرده بودم واسه ایونت

ورکشاپ نقاشی امروز خیلی خوب پیش رفت. با اینکه فقط واسه برق بود، تعداد زیادی دانشجو از رشته های دیگه هم اومده بودن. بچه های مهندسی برخلاف تصورم، به نقاشی کشیدن علاقه داشتن و از اینکه ایده چنین ایونتی رو دادم ازم تشکر کردن و گفتن امیدوارن که بازم تکرار شه. برنامم واسه ایونت بعدی رزرو کردن سینمای دانشگاه و یه movie night هست. ببینیم چی میشه.

من خودم توی نقاشی خوب نیستم. یعنی هیچ وقت تصمیم نگرفتم براش زمان بذارم و توش خوب شم. اما الان بهش نیاز دارم و فکر میکنم داشتن یه چیز این مدلی که فقط و فقط واسه دل خودت انجام بدی خیلی قشنگه.

دانشگاه از این دست ایونت هایی که برگزار می کنیم خیلی استقبال میکنه و کل هزینه ای که کردم رو بهم برمیگردونه احتمالا. چون خصوصا پروگرم های گرد‌ مهندسی پره از دانشجوهای اینترنشنال که اینجا تنهان و کل زمانشونو توی آزمایشگاه در حال کارن. مثلا همون پسره که دیروز جایزه ریسرچر برتر رو برد، مراسم رو نتونست بیاد تا جایزشو بگیره در واقع ددلاین داشت توی کلین روم کار می کرد. خلاصه که فشار کاری گاهی خیلی بالاست و اضافه کردن برنامه های این چنینی سبک زندگی بچه هارو متعادل میکنه.

My little fox

My little fox

امشب من یه event نقاشی قراره برگزار کنم تو دانشگاه برای بچه های دکترای برق. وسایل نقاشی گرفتم، غذا و‌ دسر سفارش دادم. از یکی از دوستامم که نقاشیش خوبه خواستم بیاد به بچه ها آموزش بده و خب از الان استرس دارم که خوب پیش بره همه چیز.