●سایکوتایم●

✅ ۶ دلیلی که مردان از خدمات روان‌درمانی استفاده نمی‌کنند! ✍ علی سلیمی  🔸موانع متعددی مانع تمایل مردان به جستجو و بهره‌مندی از خدمات روان‌درمانی می‌شود. این موانع با توجه به گسترش‌های هشداردهنده و فزاینده خودکشی، مصرف مواد و سبک‌های مقابله‌ای مشکل‌ساز در بین مردان نگران‌کننده است. انگ و باورهای مربوط به مردانگی می‌تواند مردان را از دریافت خدمات روان‌درمانی محروم کند. مردان در جستجو و دسترسی به مراقبت‌های سلامت روان با مشکلات جدی روبرو هستند. سالانه مردان زیادی دچار افسردگی می‌شوند و میزان خودکشی مردان در تمام سنین و در طول عمر بیشتر از زنان است. با این حال، تشخیص رسمی افسردگی در مردان نصف زنان است. 🔸 بسیاری از متخصصان معتقدند که این آمار نشان‌دهنده عدم وجود افسردگی در مردان نیست، بلکه مردان کمتر برای دریافت خدمات روان‌درمانی اقدام می‌کنند و افسردگی در مردان شکل‌های متفاوت‌تری مانند عصبانیت بیشتر، سوءمصرف الکل، ریسک‌پذیری، تحریک‌پذیری و خستگی دارد. علاوه بر این، مردان دو و نیم برابر بیشتر از زنان در معرض خطر مرگ ناشی از مصرف الکل و همچنین دو تا سه برابر بیشتر از زنان در معرض سوء‌استفاده از مواد مخدر هستند. موانع متعددی مانع تمایل مردان به جستجو و بهره‌مندی از خدمات روان‌درمانی می‌شود. این موانع با توجه به گسترش‌های هشداردهنده و فزاینده خودکشی، مصرف مواد و سبک‌های مقابله‌ای مشکل ساز در بین مردان نگران‌کننده و نیازمند توجه است. 🔻 ۶ مانع استفاده مردان از خدمات سلامت روان: 🔅۱) آرمان‌های مردانه غالب که اغلب شامل استقلال، قدرت و کنترل است. 🔅۲) دانش پایین نسبت به مشکلات روان‌شناختی که می‌تواند به شکل مشکل در تشخیص نیاز به خدمات سلامت روان خود را نشان دهد. 🔅۳) انگ اجتماعی و خودانگاری، که می‌تواند باعث شرم از ضعیف دیده‌شدن، ناراحتی در افشای عاطفی شود. 🔅۴) بیان علائم غیرمعمول افسردگی در مردان که به اندازه کافی در معیارهای تشخیصی فعلی ثبت نشده است. 🔅۵) سوءگیری‌ها، کلیشه‌های متخصصان سلامت روان به دلیل فرضیات غیرمنعطف در مورد رفتارها و پاسخ‌های رایج مردانه. 🔅۶) فقدان خدمات مرد محور در مراکز سلامت روان. 🔸 این نکته نیز باید اضافه شود که مردانی که متعلق به اقلیت‌های مذهبی، ملی یا فرهنگی هستند بسیار بیشتر در معرض این هستند که از خدمات روان‌درمانی کمتر استفاده کنند. این موضوع در مورد مردان که جزء گروه‌های حاشیه‌نشین محسوب می‌شوند نیز مشهود است. برخی از این مردان به دلیل تبعیض‌های سیستمی و نژادی گسترده امکان برقراری ارتباط درمانی با هر متخصص سلامت روانی را ندارند. برخی راهبردها وجود دارند که می‌توانند از دریافت خدمات روان‌درمانی توسط مردان حمایت کنند. تعامل و باور جامعه باید به سمتی برود که برای مردان فضایی را فراهم کند که شامل گوش دادن، درک و اختصاص فضایی به مردان برای آسیب‌پذیر بودن، آشفتگی و یادگیری برای کمک به رشد، مقابله و تبدیل به مردان سالم‌تر از لحاظ روان‌شناختی شوند. 💢 منبع: https://www.psychologytoday.com/us/blog/mind-matters-from-menninger/202406/6-reasons-men-dont-get-mental-health-care-when-they-need-it ┏━━ ☯ ☯ ━━┓ 🆔@Psycho_time1 ┗━━ ☯ ☯ ━━┛

✅ جامعه دوستداران مغز—نوروفیل برگزار می‌کند: 🔸 وبینار رایگان "ماتریس RDoC در اختلالات روان‌شناختی" 🔅 در این وبینار ضمن معرفی کامل ماتریس RDOC ، تحولی که در نظام تشخیصی اختلالات روانی قرار است اتفاق بیافتد بررسی می‌گردد. 👨🏻‍🏫 سخنران: رضا خامکی کارشناس‌ارشد علوم شناختی گرایش توان‌بخشی شناختی موسسه عالی علوم شناختی ⏰ زمان برگزاری: جمعه ۱۵ تیرماه ۱۴۰۳ ساعت ۱۹ 🔅 در این وبینار سخنران به سوالات زیر پاسخ می‌دهد: ماتریس RDoC چیست؟ آیا RDoC در بالین قابل استفاده است؟ اهمیت ارزیابی‌های فراتشخیصی چیستند؟ تفاوت‌های RDoC و DSM چیست؟ منظور از شخصی‌سازی کردن درمان چیست؟ 💢 این وبینار رایگان است و شرکت در آن برای عموم و تمامی علاقه‌مندان به حوزه ذهن و مغز و فعالان حوزه سلامت روان پیشنهاد می‌شود. 🔻 لینک ثبت‌نام: https://m0h.ir/hzrnn5 ┏━━ ☯ ☯ ━━┓ 🆔@Psycho_time1 ┗━━ ☯ ☯ ━━┛

✅ چرا ژاپنی‌ها پیر و چاق نمی‌شوند؟! 🔸 بر اساس آمارهای جهانی، ژاپن به عنوان مسن‌ترین کشور دنیا شناخته شده است. مردم ژاپن چندان اهل ورزش‌های همگانی و رعایت دستورالعمل‌های تناسب اندام هم نیستند! خواب مناسب و کافی هم ندارند اغلب مردم در ژاپن، تنها ۵ ساعت در شبانه روز می‌خوابند. در مورد کار و تلاش هم که حتماً شنیده‌اید، Karoshi (مرگ از کار زیاد)، نه تنها واژه‌ای آشنا بلکه تا حدودی مقبول در ژاپن محسوب می‌شود.جستجوی رابطه ژنتیکی هم بی‌فایده است! چون همین مردم وقتی به آمریکا مهاجرت می‌کنند، دچار همان امراضی می‌شوند که در ایالات متحده شایع است و عمری تقریبا برابر آمریکایی‌ها دارند. 🔻راز اول: تغذیه بر پایه ماهی، سویا، سبزیجات و میوه ها 🔸 ژاپنی‌ها ماهی را کباب شده یا با روغن کانولا در زمان بسیار کوتاه و به مقدار اندک طبخ می‌کنند. ماهی‌های مورد علاقه ژاپنی‌ها: ساردین، سالمون، Mackerel و Fresh tuna است. سبزیجات، سبزیجاتِ غنی از ویتامین سی، آنتی اکسیدان‌ها و مواد معدنی هستند. ژاپنی‌ها، ۵ بار بیشتر از آمریکایی‌ها سبزیجات چلیپایی (کلم بروکلی، کلم پیچ، گل کلم و جوانه سبزیجات) مصرف می‌کنند. 🔸ژاپنی ها دیوانه سبزی هستند! مادران ژاپنی وقتی می‌خواهند اعضاء خانواده را زودتر به منزل بکشانند، گوشت‌های دریایی را در سبزی فراوان و بدون روغن بر روی اجاق می‌گذارند. سپس میز شام را با لوبیا سبز، کاهو، هویج خردشده، اسفناج، چغندر، ریشه کُنار، شلغم، تربچه، ترب سفید، قارچ، سیب زمینی، سبزیجات دریایی (Kombu ، Nori ، Wakame)، گوجه فرنگی، پودر خردل و فلفل قرمز می‌آرایند. 🔸 ژاپنی‌ها مقدار زیادی سویا مصرف می‌کنند (حدود ۵۰ گرم در روز). حجم زیادی از طرف غذای ژاپنی‌ها را سویا تشکیل می‌دهد. خواص ضدسرطانی این دانه در بسیاری از سرطان‌ها، خصوصاً سرطان پستان سال‌هاست که اثبات شده است. سویا ترکیب اصلی سوپ میسو و Tofu را تشکیل می‌دهد که تقریباً در هفته چندین بار سرو می‌شود. میوه‌ها، مصرف میوه تازه فصل بدون هیچگونه دخالت در فرآوری از خصوصیات مردم ژاپن است. بطور کلی کیک، بیسکوئیت، ویفرها، کلوچه‌های صنعتی در ژاپن چندان مورد استقبال نیست. 🔻راز دوم: در رژیم غذایی ژاپنی، نان جایگاهی ندارد. 🔸 در ژاپن بیشتر غذاها با برنج کته سرو می‌شود. ژاپنی‌ها ۶ برابر آمریکایی‌ها برنج می‌خورند. البته اغلب مواقع نه این برنج سفید آبکش بدون سبوسی که ما می‌شناسیم، بلکه برنج قهوه‌ای (سبوس‌دار). برنج را کم‌نمک و بدون روغن (کته) می‌پزند. اینگونه مصرف برنج، آن‌ها را از چربی‌های ترانس، کلسترول و فشار خون محافظت می‌کند. ضمن اینکه سبوس برنج منبع سرشاری از ویتامین‌های گروه B محسوب می‌شود. 🔻راز سوم: ژاپنی‌ها با چشمانشان غذا می‌خورند! 🔸 ظروف ساده و پیاله‌های کوچک، با غذاهای کم‌کالری و تزئین هنرمندانه. این تزئین بی‌نظیر که این روزها نمونه‌اش را می‌توانید در هایپر مارکت‌ها تحت نام ”سوشی” ملاحظه می‌کنید، هر بیننده‌ای را ترغیب می‌کند، به جای خوردن تماشا کند. 🔸 ژاپنی‌ها معتقدند: وقتی به این تزئین نقاشی گونه نگاه می‌کنید، مغز بخشی از دریافت‌های دیداری را به حساب دریافت‌های گوارشی محاسبه خواهد کرد. به همین سادگی! اما وقتی به روش ایرانی بشقاب پت و پهنی را مقابل خود می‌بینیم خصوصاً اگر گرسنه باشیم، آن را لبریز از غذا خواهیم کرد. همواره بهانه‌هایی برای تا آخر خوردن این کوه غذا وجود دارد. 🔸 اگر در مهمانی باشیم؛ به خاطر اینکه میزبان احساس نکند از غذا خوشمان نیامده. اگر در منزل باشیم؛ به خاطر اینکه اسراف نشود! انگار وقتی همین غذای اضافی به چربی تبدیل می‌شود، اسراف نیست! برخی باورهای فرهنگی ژاپنی‌ها هم در این کم خوردن موثر است مثلاً: ژاپنی‌ها پیاله‌شان را لبریز از غذا نمی‌کنند.غذا را بر پایه ماهیت طبیعی‌اش تزئین می‌کنند نه ظروف و اجسام روی میز. به طور مرتب کودکانشان را تشویق می‌کنند وقتی ۸۰% احساس سیری می‌کنند، دست از خوردن بکشند. برخلاف ما که تشویق می‌کنیم تا آخر بشقابشان را تمام کنند. 🔻راز چهارم: لازم نیست کم بخورید، فقط کافیست کم کالری بخورید. 🔸 برای آدم‌های شکمو، کم خوردن یک شکنجه است. به قول ما ایرانی‌ها، بعضی‌ها عادت دارند دائم دهانشان بجنبد. تنها ۳% مردم ژاپن چاق هستند، در حالی که فرانسوی‌ها ۱۱% و آمریکایی‌ها ۳۳% اضافه وزن دارند. اضافه وزن ارتباط مستقیمی با دریافت کالری اضافی دارند. با پرهیز از چیس، پفک، شکلات و کلوچه‌های مختلف و جایگزینی با میوه‌ها و سبزیجات، می‌توان به راحتی تا ۸۰۰ کالری در روز کمتر دریافت کرد، بدون اینکه لطمه‌ای به لذت خوردنتان وارد شود. ┏━━ ☯ ☯ ━━┓ 🆔@Psycho_time1 ┗━━ ☯ ☯ ━━┛

✅ چرا افرادی که باهوش‌تر هستند اغلب تمایل دارند تنها باشند و تنها بمانند؟! 🔸 دلایل مختلفی برای اینکه چرا افراد باهوش بیشتر تمایل به تنهایی دارند می‌توان ذکر کرد که برخی از آن‌ها ذکر شده است: به عنوان یک منبع معتبر، مقاله‌ای از مجله روانشناسی (Journal of Counseling Psychology) اطلاعات مفیدی در این زمینه ارائه داده است. 🔅 ۱.نیاز به تحریک ذهنی بالا: افراد باهوش نیاز به تحریک ذهنی بالاتری دارند. وقتی که در محیط‌های اجتماعی معمولی قرار می‌گیرند، ممکن است احساس کنند که گفت‌وگوها سطحی هستند و نمی‌توانند نیازهای ذهنی‌شان را برآورده کنند. 🔅 ۲.تفاوت‌های فکری: افراد باهوش ممکن است دیدگاه‌های متفاوتی نسبت به مسائل روزمره داشته باشند. این تفاوت می‌تواند موجب نوعی بیگانگی یا فاصله‌گیری از سایرین شود. 🔅 ۳. افزایش حساسیت: هوش بالا ممکن است با افزایش حساسیت عاطفی و اجتماعی همراه باشد. این حساسیت می‌تواند موجب شود که افراد باهوش زمان بیشتری را به تفکر و تحلیل مسائل اختصاص دهند و کمتر به تعاملات اجتماعی بپردازند. 🔅 ۴.استقلال‌طلبی: افراد باهوش معمولاً نیاز کمتری به تأیید اجتماعی و وابستگی به دیگران دارند. آن‌ها ممکن است بیشتر به فعالیت‌های فردی مثل مطالعه، پژوهش و کار بر روی پروژه‌های شخصی علاقه‌مند باشند. ⚜ یک مطالعه انجام شده توسط Li and Kanazawa در مجموعه داده‌های سلامت طولانی‌مدت (Longitudinal Study of Health) نیز نشان داده که افراد با ضریب هوشی بالاتر تمایل کمتری به شرکت در فعالیت‌های اجتماعی داشته و احساس خوشحالی بیشتری هنگام شرکت کمتر در چنین فعالیت‌هایی دارند. 💢 منبع این مطالعه در مجله British Journal of Psychology منتشر شده است. ┏━━ ☯ ☯ ━━┓ 🆔@Psycho_time1 ┗━━ ☯ ☯ ━━┛

‍ ✅ مفروضه‌های اساسی ACT ✍ دکتر علی فیضی 🔸 درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) شش مهارت اصلی، معروف به هگزافلکس/شش‌ضلعی انعطاف‌پذیری روانی، را برای افزایش انعطاف‌پذیری روان‌شناختی ادغام می‌کند. با این حال، تمرکز صرف بر این مهارت‌ها می‌تواند پیچیدگی مدل ACT را نادیده بگیرد. اثربخشی ACT به درک عمیق از دانش علمی، نظریه‌ها و فلسفه‌های زیربنایی آن بستگی دارد. درمانگران و مشاوران باید با این مبانی آشنا باشند تا بتوانند مداخلات خود را به طور مؤثری تنظیم کنند. 🔸 درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر نظریه چارچوب‌ ارتباطی (RFT) که به تبیین علمی زبان و نحوه ارتباط مفاهیم می‌پردازد، استوار است. این درمان همچنین بر فلسفه بافتارگرایی کارکردی تکیه دارد که معنای رفتار را در بستر محیط و تاریخچه‌اش می‌‌جوید. درک این فرضیات اساسی برای درمانگران جهت استفاده مؤثر از ابزارها و تکنیک‌های ACT بسیار حیاتی است. 🔅 همه‌چیز رفتار است یکی از فرضیات اصلی ACT این است که تمام تجربیات انسانی، چه درونی (افکار و احساسات) و چه بیرونی (اعمال قابل مشاهده)، به عنوان رفتار در نظر گرفته می‌شوند. این دیدگاه با رفتارگرایی رادیکال همخوانی دارد که رویدادهای درونی را به عنوان بخشی از فهرست رفتاری به رسمیت می‌شناسد. ماتریکس ACT ابزاری است که برای نشان دادن کارکرد تمام رفتارهای انسانی استفاده می‌شود و دیدگاه جامعی به رفتار را که شامل جنبه‌های درونی و قابل مشاهده است، ارائه می‌کند. 🔸 در ACT، رفتار به عنوان هدفمند و غیرتصادفی دیده می‌شود. بافتارگرایی کارکردی پیشنهاد می‌کند که رفتارها تحت تأثیر محیط‌های تاریخی و فعلی قرار دارند. این بدان معناست که رفتارها قابل پیش‌بینی هستند و الگوهایی دارند که می‌توان آن‌ها را برای درک بهتر اقدامات فرد تجزیه و تحلیل کرد. با شناخت این که رفتار به زمینه مرتبط است، درمانگران ACT می‌توانند بهتر به علل اصلی اقدامات مراجعان خود بپردازند. 🔅 رفتار تصادفی نیست و هر رفتاری هدفمند است یکی دیگر از اصول کلیدی این است که تمام رفتارها هدفمند هستند و وظایف خاصی را برای فرد انجام می‌دهند. رفتارها در صورتی که به نتایج مطلوبی دست یابند، تقویت می‌شوند، چه حرکت به سوی چیزی معنادار باشد یا دور شدن از چیزی ناراحت‌کننده. این دیدگاه تأکید دارد که رفتارها تطابق‌های کاربردی با چالش‌های محیطی هستند و هر عملی هدفمند و مرتبط با زمینه است. 🔅 حقیقت مطلقی (دربارۀ رفتار) وجود ندارد درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد به مفهوم حقیقت مطلق پایبند نیست؛ بلکه بر مفهوم اقدام مؤثر به عنوان معیاری برای صدق و حقیقت تمرکز دارد.  به عبارت دیگر که یک رفتار در صورتی صحیح تلقی می‌شود که به دستیابی به هدف مشخصی کمک کند. این دیدگاه کاربردی نسبت به حقیقت به پزشکان و مراجعان کمک می‌کند تا بر رفتارهایی که در رسیدن به نتایج مطلوب موثر هستند، تمرکز کنند، نه این که در مورد درستی مطلق آن‌ها بحث کنند. 💢 منبع: Johnson, D., & Bennett, R. (2023). Acceptance and Commitment Therapy: Responses to Frequently Asked Questions. Taylor & Francis. ┏━━ ☯ ☯ ━━┓ 🆔@Psycho_time1 ┗━━ ☯ ☯ ━━┛

✅ با اسکن مغزی fMRI، شش نوعِ متمایز از افسردگی و اضطراب، شناسایی شد. ✍ دکتر علیرضا مجیدی 🔸 در آینده، ممکن است برای درمان افسردگی، یک اسکن سریع مغز برای یافتن مؤثرترین درمان انجام شود. ⚜شنبه ۲ تیر ۱۴۰۳ برابر با ۲۲ ژوئن ۲۰۲۴ 🔸 تجزیه و تحلیل فعالیت مغز در هنگام استراحت و هنگام انجام تکالیف خاص در گروه بزرگی از افراد مبتلا به افسردگی و اضطراب، شش نوع متمایز از الگو‌های فعالیت مغز، علائم و پاسخ به درمان را شناسایی کرده است. 🔸 محققانی از ایالات‌متحده و استرالیا که این پژوهش را انجام داده‌اند همچنین درمان‌هایی را مشخص کردند که احتمالاً برای برخی از این دسته‌ها مؤثر هستند. به این معنی که پزشکان به طور بالقوه می‌توانند بیماران را با بهترین روش‌های درمانی بر اساس نحوه عملکرد مغزشان درمان کنند. 🔸 لئوناردو توزی، عصب‌شناس دانشگاه استنفورد و همکارانش در مقاله منتشر شده خود می‌نویسند: «رویکرد تشخیصی غالب در روانپزشکی منجر به استفاده از گزینه‌های درمانی با آزمون و خطا می‌شود. به طوری که ۳۰ تا ۴۰ درصد از بیماران پس از انجام یک درمان به بهبودی نمی‌رسند.» 🔸 محققان؛ ۸۰۱ شرکت‌کننده که بیشترشان دارویی نمی‌خورند و پیش از این اختلال افسردگی اساسی، اختلال اضطراب فراگیر، اختلال هراس، اختلال اضطراب اجتماعی، اختلال وسواس فکری-اجباری، یا اختلال استرس پس از سانحه یا ترکیبی از آن‌ها داشتند را بررسی کردند. آن‌ها همچنین شامل ۱۳۷ نفر بدون بیماری را به عنوان گروه کنترل وارد تحقیق کردند. 🔸 اسکن‌های مغزی عملکردی MRI (fMRI) برای دستیابی به ۴۱ معیار فعال‌سازی و اتصال برای هر شرکت‌کننده، با تمرکز بر شش مدار مغزی که در افسردگی نقش دارند، استفاده شد. اسکن زمانی که شرکت‌کنندگان در حال استراحت بودند و سپس در پاسخ به وظایف مربوط به شناخت و هیجان گرفته شد. 🔸 یادگیری ماشینی برای دسته‌بندی افراد مبتلا به افسردگی و اضطراب به شش نوع بر اساس مسیر‌های مغزی خاصی که نسبت به یکدیگر و شرکت‌کنندگان گروه کنترل، بیش فعال یا کم تحرک هستند، شناسایی کرد: 🔅 سپس تیم پژوهشی به طور تصادفی ۲۵۰ شرکت‌کننده را برای دریافت یکی از سه داروی ضد افسردگی یا شرکت در روان‌درمانی اختصاص دادند. داروی ضدافسردگی ونلافاکسین بر روی یک زیرگروه بهترین اثر را داشت: یعنی افرادی که نواحی شناختی مغزشان بیش از حد فعال بود. 🔅 روان‌درمانی برای افرادی که فعالیت بیشتری در بخش‌هایی از مغز مرتبط با افسردگی و حل مسأله داشتند، بهتر عمل کرد. از سوی دیگر، افرادی که فعالیت کم در مدار توجه مغز داشتند، از روان‌درمانی بهره کمتری بردند. 🔸 در سال ۲۰۲۳، برخی از اعضای همین تیم پژوهشی نوعی از افسردگی را شناسایی کردند که ۲۷ درصد از افراد مبتلا به اختلال افسردگی اساسی را درگیر می‌کند. آنها نقایص شناختی – در توجه، حافظه و خودکنترلی – داشتند که اغلب با دارو‌های ضد افسردگی با هدف قرار دادن سروتونین درمان نمی‌شود. 🔸 در اوایل سال جاری، ویلیامز و همکارش از fMRI برای شناسایی افراد دارای همین بیوتیپ شناختی استفاده کردند و نشان دادند با این شیوه دقت تشخیص ۶۳ درصد می‌شود. 🔅 هدف این است که در همان زمان تشخیص اول بتوان موثرترین دارو را تجویز کرد. 💢 این پژوهش در Nature Medicine منتشر شده است. ┏━━ ☯ ☯ ━━┓ 🆔@Psycho_time1 ┗━━ ☯ ☯ ━━┛

✅ «خود» فقط وقتی وجود دارد که به آن فکر می‌کنیم 🔸 اغلب فکر می‌کنیم آدم‌ها دارای «خود» ثابتی هستند که در طول زمان با آن‌هاست. اگر چنین نباشد چه؟ 💢 یک قرن پیش، ویلیام جیمز، فیلسوف و روان‌شناس برجسته، گفت «خود» انسان‌ها شبیه رودخانه‌ای جاری است. طبق این تصویر، «خود» چیزی است که در فراز و نشیب‌های زندگی با ما جلو می‌آید و همواره برایمان در دسترس و حاضر است. اما امروز می‌دانیم که آن چیزی که معمولاً «خود» می‌نامیم، تنها در لحظات کوتاهی از آگاهی ظهور می‌کند و در بقیۀ مواقع، گویی از آن جدا می‌شویم و مشغول کارهای خودمان هستیم. چطور چنین چیزی ممکن است؟ 🔖 ۶۰۰۰ کلمه ⏰ زمان مطالعه: ۳۳ دقيقه                                         📌 ادامۀ مطلب را در لینک زیر بخوانید: B2n.ir/u97077 ┏━━ ☯ ☯ ━━┓ 🆔@Psycho_time1 ┗━━ ☯ ☯ ━━┛

✅ چرا فروید مرگ‌اندیشی را بیماری روانی می‌داند؟ ✍ مصطفی ملکیان 🔸 فروید نخستین کسی بود که به صورت جدی مضمون مرگ را وارد روانشناسی کرد، اگرچه او خود، نگاه سلبی به مرگ داشت و معتقد بود که مرگ‌اندیش‌ها، به دلیل بیماری روانی است که مرگ‌اندیشند و کسی که سلامت‌روانی دارد مرگ‌اندیش نخواهد بود –برعکس روانشناسانی که بعد از فروید آمدند و معتقد بودند که مرگ‌اندیشی نشانه‌ی سلامت‌روانی است- اما فروید برای اعتقاد خود دو دلیل داشت: 🔅 اول: فروید معتقد بود که اندیشیدن درباره‌ی چیزی که تجربه‌اش نمی‌کنیم، معنا ندارد. اپیکور نخستین کسی بود که گفته بود ما مرگ را تجربه نمی‌کنیم و تا زمانی که در حال زیستنیم مرگ نیست و وقتی مرگ هست، زیستنی وجود نخواهد داشت و بنابراین موجود زنده‌ای نیست که مرگ را تجربه کند. ما آدمیان درد و رنج را تجربه می‌کنیم چون درد و رنج در هنگام زیستن‌مان وجود دارد، اما مرگ را تجربه نمی‌کنیم چون وقتی مرده باشیم دیگر آگاهی و ذهن نداریم که مرگ را تجربه کنیم. ماجرای همان حکایت مولوی است از پشه ای که از دست باد به سلیمان شکایت برد و گفت که هرکجا هستم باد مرا پرتاب می‌کند و از دست باد امان ندارم. سلیمان هم در جوابش گفت قاضی عادل باید سخن شاکی و شاکی عنه را بشنود تا بتواند قضاوت کند. پشه گفت مشکل این است که من و باد اصلا نمی‌توانیم یکجا قرار بگیریم. داستان پشه و باد مثل داستان آدمی و مرگ است. تا آدمی هست مرگ نیست و وقتی مرگ هست دیگر آدمی نیست که آن را تجربه کند. آیا می‌شود به چیزی که نمی‌توان تجربه کرد فکر کرد؟ آیا وقتی ما به ثروت صد تریلیون دلاری نمی‌رسیم آیا درست است که به زمانی بیندیشیم که چنین ثروتی را خواهم داشت یا چنین اندیشه‌ای نشانه‌ی عدم سلامت‌روانی است؟ 🔅 دوم: دلیل دیگر فروید برای این ادعا که مرگ‌اندیشان سلامت‌روان ندارند کمی پیچیده است. فروید معتقد است چیزی که برای آن «زبان» وجود نداشته باشد هیچ وقت نسبت به آن آگاهی پیدا نمی‌شود. معتقد بود که وقتی ما تعبیر زبانی یک موضوع را به کار می‌بریم باید بتوانیم چیزی را در ذهنمان احضار کنیم. اما وقتی واژه‌ی "مرگ" را می‌شنویم چیزی درباره‌ی مرگ خودمان در ذهن ما احضار نمی‌شود. با شنیدن مرگ، مرگ همسایه به ذهن شما می‌آید نه مرگ خودتان. بنابراین فروید معتقد بود تعبیر زبانی «مرگِ من» تعبیر بی‌معنایی است و هیچ وقت آدمی نمی‌تواند درباره‌ی آن تصوری داشته باشد. فروید می‌گفت چیزی که در مرحله‌ی خودآگاه تصوری از آن نداریم هیچ وقت به ناخودآگاه ما هم نمی‌تواند راه پیدا کند، چون هرچیزی که بخواهد به ناخودآگاه راه پیدا کند حتما باید در خودآگاه حضور قبلی داشته باشد. 🔹فروید به این دو دلیل معتقد بود که مرگ‌اندیشی امری بیمارگونه است. اما چرا به رغم این، انسان‌ها این مقدار مرگ‌اندیش‌اند؟ فروید میگفت: مرگ‌اندیشی صورت مبدل یک ترس دیگر است. معتقد بود ترس دیگری وجود دارد و روان‌درمانگر باید ترس دیگر فرد را کشف کند و وقتی آن ترس را کشف کند دیگر ترس از مرگ و اندیشیدن به مرگ در آدمی از بین می‌رود. 🔹فروید برای آن ترس دیگر دو تعبیر به کار می برد (که یکی از آنها را باید کاملا فرویدی باشید تا بپذیرید و دیگری را می‌توانید فرویدی نباشید اما بپذیرید).او می‌گفت انسانها ترس از اختگی و عقیم‌شدگی دارند و از آن به ترس از مرگ تعبیر می‌کنند - این تعبیر را من که فرویدی نیستم نمی‌توانم بپذیرم. 🔹 تعبیر دوم فروید هم این بود که می‌گفت هر انسانی که ترس از مرگ و یا مرگ‌اندیشی دارد، در واقع ترس از عدم امنیت دارد یا به عدم امنیت می‌اندیشد و من به عنوان رواندرمانگرِ روانکاو باید بفهمم که فرد از چه چیزی احساس ناامنی میکند؟ اگر چیزی که به فرد احساس عدم امنیت می‌دهد برای او مکشوف شد، احساس عدم امنیت از بین می‌رود و وقتی احساس عدم امنیت از بین رفت دیگر آن فرد نه مرگ‌اندیشی دارد و نه مرگ هراسی. از این نظر فروید معتقد است که فرد مرگ‌اندیش و مرگ‌هراس سلامت‌روانی ندارد. آن طور که ارنست جونز زندگینامه‌نویس فروید گفته، همیشه وقتی فروید با یک انسان مرگ‌اندیش و مرگ‌هراس روبرو می‌شد بلافاصله سراغ این مسئله می‌رفت که بفهمد آن فرد از چه چیزی احساس عدم امنیت می‌کند. اما نکته‌ی جالب این است که به شهادت زندگینامه‌نویس فروید او در پانزده سال آخر عمر خود، مرگ‌اندیش شده بود و مدام اندیشه‌ی مرگ در ذهنش خلجان می‌کرد. ┏━━ ☯ ☯ ━━┓ 🆔@Psycho_time1 ┗━━ ☯ ☯ ━━┛

✅ ترجیح حفظ آبرو بر سلامت‌روان در بسیاری از فرهنگ‌ها و جوامع مشاهده می‌شود و می‌تواند به دلایل فرهنگی، اجتماعی و روان‌شناختی باشد. ⚜البته این موضوع یک قاعده‌ی عمومی نیست و در همه‌ی افراد صدق نمی‌کند. 🔸 به طور کلی، چند دلیل محتمل برای این ترجیح وجود دارد: 1⃣اهمیت اجتماعی و فرهنگی آبرو: در بسیاری از فرهنگ‌ها، آبرو یعنی اعتبار و شان اجتماعی، بیش از سلامت‌روان اهمیتی دارد. مثلاً در فرهنگ‌های شرقی، حفظ آبرو و جایگاه اجتماعی همواره از اهمیت ویژه‌ای برخوردار بوده است. این موضوع باعث می‌شود که افراد تلاش زیادی برای حفظ آبرو و پرهیز از شرمساری اجتماعی داشته باشند. 2⃣شرم و گناه اجتماعی: در برخی جوامع، احساس شرم اجتماعی (که از دست دادن آبرو به آن منجر می‌شود) می‌تواند اثرات مخربی بر جایگاه فرد در جامعه داشته باشد. این موضوع ممکن است باعث شود که افراد از بیان مشکلات روانی خود بپرهیزند و ترجیح دهند به جای جستجوی کمک، مشکل خود را مخفی نگه دارند. 3⃣نگرش‌های سنتی به سلامت‌روان: در بسیاری از جوامع، به ویژه در گذشته، مشکلات سلامت‌روان به عنوان ضعف یا نقص شخصیتی تعبیر می‌شده‌اند. این نگرش‌های منفی و ناآگاهی‌های اجتماعی ممکن است باعث شود افراد مشکلات روانی خود را پنهان کرده و در عوض به حفظ آبروی خود بپردازند. 🔅مطالعه‌ی "نقش فرهنگ در سلامت روان" (چوی، ۲۰۰۲) می‌تواند اطلاعات بیشتری در این باره ارائه دهد. در این مطالعه توضیح داده شده که چگونه فرهنگ‌های مختلف بر نگرش افراد نسبت به سلامت روان و همچنین نحوه‌ی برخورد با مشکلات‌روانی تأثیر می‌گذارند. 🔅 به عنوان مثال، در جوامع شرقی، افراد تمایل دارند که مشکلات‌روانی خود را به عنوان نقاط ضعف فردی بپندارند و در نتیجه از جستجوی کمک خودداری کنند. 🔅بنابراین، ترجیح حفظ آبرو بر سلامت روان می‌تواند نتیجه‌ای از تاثیرات فرهنگی، اجتماعی و نگرش‌های سنتی باشد که در تحلیل‌های علمی نیز به آن پرداخته شده است. 💢 منبع: Choi, S. C. (2002). Culture and Mental Health. In S. C. Choi, J. H. Kim, & D. W. Shon (Eds.), Culture and Mental Health: Sociocultural Influences on Mental Health (pp. 13-29). Seoul: Seoul National University Press. ┏━━ ☯ ☯ ━━┓ 🆔@Psycho_time1 ┗━━ ☯ ☯ ━━┛

✅ مصاحبۀ انگیزشی در عمل: ۵ نکته کلیدی برای آسان‌سازی تغییر 🔸 دکتر علی فیضی 🔅۱. هدف، تحمیل تغییر نیست، بلکه فراخوانی انگیزۀ درونی است. در مصاحبۀ انگیزشی، ما تغییر را از بیرون به مراجع تزریق نمی‌کنیم، بلکه انگیزه‌های موجود  درون او را برمی‌انگیزیم. پس به جای متقاعدسازی، بر شنیدن دلایل مراجع برای تغییر تمرکز کنید. 🔅۲. دوسوگرایی را طبیعی بدانید و از آن استقبال کنید. تردید در مورد تغییر، نه نشانه‌ای از مقاومت، بلکه بخشی عادی از فرآیند تغییر است. با ایجاد فضایی امن، به مراجع کمک کنید در هر دو روی سکه  کند و کاو کند. این خود می‌تواند محرکی قدرتمند برای تغییر باشد. 🔅۳. به سخن تغییر (change talk) در گفته‌های مراجع توجه کنید. هر وقت مراجع درباره دلایل، نیاز، توانایی، تمایل یا تعهد برای تغییر حرف می‌زند، آن را منعکس کنید و  تأیید کیند. این کار به تقویت جنبۀ طرفدار تغییر درون مراجع کمک می‌کند. 🔅۴. خود را به جای راه بلد، همسفر مراجع در نظر بگیرید. در مصاحبۀ انگیزشی، مشاور نه یک مساله‌گشای متبحر بلکه یک همراه مشفق است. مهم‌تر از ارائه راه‌حل‌ها، طرح سؤال‌های درست و گوش دادن عمیق است. هدف نهایی، کمک به مراجع برای رسیدن به یک تصمیم آگاهانه است. 🔅۵. در طول کار روی چهار تکلیف اصلی MI، انعطاف‌پذیر باشید. اگرچه درگیریازی (engaging)، تمرکز یافتن (focusing)، فراخوانی (evoking) و برنامه‌ریزی (planning)، چهار تکلیف اصلی مصاحبۀ انگیزشی هستند، اما لازم نیست همیشه خطی پیش بروید. بسته به پاسخ مراجع در هر لحظه، ممکن است لازم باشد بین این تکالیف حرکت کنید. به یاد داشته باشید، هنر اصلی در مصاحبۀ انگیزشی، ایجاد تعادل بین هدایت ملایم به سمت تغییر و حفظ استقلال مراجع است. با تمرین گام به گام این اصول، می‌توانید مهارت خود را در تسهیل تغییرات مثبت در دیگران ارتقا دهید. 💢 منبع: Miller, W. R., & Rollnick, S. (2023). Motivational interviewing: Helping people change and grow. Guilford Publications. ┏━━ ☯ ☯ ━━┓ 🆔@Psycho_time1 ┗━━ ☯ ☯ ━━┛

✅ چرا به موسیقی‌هایی که دوستشان داریم بارها و بارها گوش می‌دهیم؟ 🔸 همۀ ما این تجربه را داریم که در تاکسی، کافه یا خانۀ دوست و آشنا، قطعه‌ای موسیقی به گوشمان می‌رسد و آن اول اصلا از آن خوشمان نمی‌آید، اما چند دقیقه که می‌گذرد، می‌بینیم ناخودآگاه آن آهنگ دارد توی سرمان می‌چرخد و چه بسا خودمان با آن ضرب گرفته‌ایم و کلماتش را تکرار می‌کنیم. چرا چنین اتفاقی می‌افتد؟ چه رازی در این ریتم‌های تکراری وجود دارد که ما را به وجد می‌آورد و با خود همراه می‌کند. فیلسوفان زیادی در طول تاریخ کوشیده‌اند موسیقی را تعریف کنند، اما به نظر می‌رسد برای فهمیدن موسیقی ابتدا لازم است بفهمیم «تکرار» با مغز ما چه می‌کند. 🔸 روان‌شناسان دریافته‌اند که انسان چیزهایی را ترجیح می‌دهد که قبلاً تجربه کرده است. رابرت زایونس، روان‌شناس مشهور، در آزمایش‌هایش نشان داد آدم‌ها بعد از آنکه چند بار چیزی را می‌بینند یا می‌شنوند، بیشتر از آن خوششان می‌آید. در واقع دلیل این اتفاق آن است که ما چیزهایی را که قبلاً با آن‌ها مواجه‌ شده‌ایم راحت‌تر درک می‌کنیم... 📌 ادامۀ مطلب را در لینک زیر بخوانید: B2n.ir/y74427 ┏━━ ☯ ☯ ━━┓ 🆔@Psycho_time1 ┗━━ ☯ ☯ ━━┛

✅ چرا برخی افراد به فحاشی پناه می‌برند ؟ 🔸 روانشناسان اظهار می‌کنند که گاهی افراد در مواجهه با دیگران از ناسزا گفتن برای پوشاندن احساس شکست و ناکامی خودشان استفاده می‌کنند و با فحاشی کردن مشکلات روانی که در ساختار ذهنی‌شان وجود دارد را تسکین می‌دهند. فحش دادن، نوعی خشونت کلامی است و مانند خشونت فیزیکی می‌تواند آثار زیانباری بر روان انسان‌ها داشته باشد.   🔸 این روزها شاهد خشونت کلامی در جامعه هستیم، پشت چراغ قرمز، در صف، هنگام رانندگی و حتی در مدارس و بین کودکان و نوجوانان کم سن و سال! مانند هر ناهنجاری اجتماعی و اخلاقی دیگر، این پدیده نیز ریشه در علت‌هایی روانشاختی، جامعه‌شناختی و فرهنگی دارد که در این گزارش مهمترین ریشه‌های روانشناختی مورد بررسی قرار گرفته است. 🔸 فحاشی کلامی می‌تواند شامل فحش‌های جنسی، یا مواردی که توهین‌آمیز هستند، نسبت دادن نام حیوانات به انسان و تحقیر با عبارات قومیتی باشد. اهانت‌های نژادی/جنسیتی، کنایه‌های اجدادی، اصطلاحات مبتذل و عامیانه توهین‌آمیز نیز در این دسته قرار می‌گیرند. 1️⃣ناکامی و شکست: همه انسان‌ها در طول زندگی با شکست‌ها، ناکامی‌ها و چالش‌هایی روبرو هستند و اینکه بتوانند از این موارد با زبانی خوش و صلح‌آمیز گذر کنند، نشان از بالغ بودن آنها است. اما همه انسان‌ها نمی‌توانند با سعه صدر از این چالش‌ها و مشکلات گذر کنند و در نتیجه دست به رفتارهای خشونت‌آمیز و گاهی فحاشی و ناسزاگویی می‌زنند. این افراد در کودکی و حتی بزرگسالی درباره اینکه بتوانند چالش‌ها را با زبان خوش حل کنند، آموزش ندیده‌اند. 2️⃣یادگیری اجتماعی: خشونت کلامی با زبان انجام می‌شود و زبان هم باید آموزش داده و آموزش دیده شود. وقتی کودکان در فضای مملو از خشونت و استفاده از واژه‌های تحقیرآمیز زندگی می‌کنند و بزرگ می‌شوند یا والدین مدام دعوا می‌کنند و با کلمات توهین‌آمیز یکدیگر را خطاب می‌کنند، کودکان نیز یاد می‌گیرند که در ارتباط با دیگران از این نوع کلام و زبان استفاده کنند. 3️⃣عدم توانایی در کنترل احساسات: خشونت کلامی در افرادی که توانایی کنترل احساسات خودشان را ندارند نیز دیده می‌شود. افرادی که به سرعت عصبانی می‌شوند و توانایی کنترل خشم را ندارند یا افراد ناامید و شکست‌خورده در زندگی شخصی و کاری، قادر به کنترل هیجان خودشان نیستند و این غیرقابل کنترل بودن احساسات را با فحاشی کردن و استفاده از کلمات توهین‌آمیز بروز می‌دهند. 4️⃣عدم توانایی برای تحقق خواسته‌ها: روانشناسان می‌گویند دلایل خشونت کلامی را باید در روان هر فرد جستجو کرد. افراد دارای مشکلات روانشناختی زمانی که قادر نیستند تا آنچه را که می‌خواهند در زندگی به دست بیاورند، خشونت کلامی را در دستور کار خودشان قرار می‌دهند و شروع به ناسزاگویی و فحاشی می‌کنند. 5️⃣کینه توزی و دشمنی: افرادی هستند که به خاطر اختلافات قدیمی و مشکلات دیگر، نسبت به دیگران حس خشم و تنفر دارند و زمانی که با یکدیگر روبرو می‌شوند، از مکانیسم‌های دفاعی ناپخته استفاده می‌کنند و سعی می‌کنند با فحاشی و خشونت کلامی احساساتشان نسبت به هم را بروز دهند. 6️⃣نداشتن مهارت گفتگو کردن: بعضی از افراد با وجود داشتن سن و سال بالا و بالغ بودن، مهارت گفتگوکردن ندارند یا اگر دارند بسیار اندک است. از همین رو چون نمی‌توانند مقصود و منظورشان را به درستی و روشنی بیان کنند، به خشونت کلامی یا فحاشی روی می‌آورند. 7️⃣رها شدن از حقارت: در برخی از موارد افراد احساس کوچک‌بودن و رذالت می‌کنند و برای اینکه این حس را در خودشان از بین ببرند، دست به خشونت کلامی و فحاشی می‌زنند. فرد با این کار قصد دارد این احساس ناتوانی و حقارت را متوجه فرد مقابلش کند و بگوید که او حقیر نیست بلکه فرد مقابل این ویژگی‌ها را دارد. 8️⃣استفاده از خشونت کلامی به عنوان راه حل: برخی از افراد در کودکی به گونه‌ای آموزش دیده‌اند که فحاشی کردن را به عنوان راه‌حلی برای گذر از چالش‌ها بدانند و با استفاده از آن بتوانند به هدف خود برسند و چیزی را که می‌خواهند بدست بیاورند. ┏━━ ☯ ☯ ━━┓ 🆔@Psycho_time1 ┗━━ ☯ ☯ ━━┛

. ✅ گروه جامعه‌شناسی پزشکی و سلامت انجمن جامعه‌شناسی ایران و انجمن انسان‌شناسی ایران با همکاری باشگاه اندیشه برگزار می‌کنند: 🔸 خودکشی درمانگران: نگاهی بین‌رشته‌ای 🔸با حضور 🔅 دکتر حسن رفیعی روانپزشک، عضو کمیته روانپزشکی اجتماعی انجمن روانپزشکان 🔅 دکتر حمید یعقوبی دکتری روانشناسی بالینی دانشیار روانشناسی بالینی دانشگاه شاهد 🔅 دکتر مهرداد عربستانی دکتری انسان‌شناسی 🔅 دکتر عباس وثوق عضو هیات علمی موسسه ملی تحقیقات سلامت، دانشگاه علوم پزشکی تهران متخصص پزشکی اجتماعی 🔅 دکتر رضا شیرالی روانپزشک، دبیر کمیته روانپزشکی اجتماعی انجمن علمی روانپزشکان (دبیر جلسه) ⏰ زمان: یکشنبه ۲۷ خرداد ۱۴۰۳ ساعت ۱۸ 🏡 مکان: خیابان انقلاب، خیابان وصال شیرازی، کوچه نایبی، پلاک ۲۳، شبستان اندیشه 💢 حضور برای عموم آزاد و رایگان است پخش از صفحه اینستاگرام لایو باشگاه‌ ┏━━ ☯ ☯ ━━┓ 🆔@Psycho_time1 ┗━━ ☯ ☯ ━━┛

✅ مؤسسه روانشناسی فردا برگزار می‌کند: 🔸 وبینار آنلاین و رایگان جایگاه فرمول‌بندی در روان‌درمانی 🔅 میهمان: دکتر رضا مولودی 🔅 میزبان: دکتر حسن حمیدپور ⏰زمان: ۳۰ خرداد- ساعت ۲۱ 📌 لینک ثبت نام: https://bafarda.org/product/110/ ‼️با ارائه گواهی معتبر‼️ ┏━━ ☯ ☯ ━━┓ 🆔@Psycho_time1 ┗━━ ☯ ☯ ━━┛

✅ سخنرانی‌های علمی هفتگی سه‌شنبه‌های بیمارستان روزبه 🔸 موضوع سخنرانی: «مغز، چگونه و با چه‌کسی، همدلی می‌کند؟» 🔅 سخنران: دکتر مهدی تهرانی‌دوست عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران ⏰ زمان: سه شنبه ۲۹ خرداد ماه ۱۴۰۳ ساعت:۱۱:۳۰ صبح 🏨 مکان: آمفی تـٔاتر بیمارستان روزبه. 📌لینک ورود: https://www.skyroom.online/ch/virtualtums/psychiatry ┏━━ ☯ ☯ ━━┓ 🆔@Psycho_time1 ┗━━ ☯ ☯ ━━┛