ነገረ ማርያም( አንድምታ)

ጦቢትም ፦, ወይቤሎ አቡሁ ሑር ምስለ ዝንቱ ብእሲ / ከዚህ ሰው ጋር ሂዱ ፣እግዚአብሔር ጎዳናችሁን ያቅናላችሁ ፣መልአኩ አብሯችሁ ይሂድ በማለት መርቆ ሰደዳቸው። መልአኩ በሰው አምሳል ስለሆነ ጦብያም ጦቢትም አለወቁትምና። አዛርያ(ቅዱስ ራፋኤል)  ና ጦብያም ተነስተው ጉዞ ጀመሩ / ወተለዎሙ  ከልበ ወልዶሙ/ የልጃቸው ውሻ ተከተላቸው። ወበጽሑ  ጤግሮስ/ ጤግሮስ ወንዝ ደረሱ ፣ ጦብያም ሊታጠብ ወደ ወንዙ ወረደ ፣ ወሠረረ ላዕሌሁ ዓሣ/ ዓሣው ተወርውሮ  መጣበት ፣ መልአኩ ቅዱስ ሩፋኤል ወይም በሰወኛ ስሙ አዛርያ  ጦብያን ይዘህ አውጠው አለው። ጦብያም ይዞ አወጣው፣ወምትር፣ እረደው፣ አወራርደው ልቡን ፣ጉበቱን፣ሐሞቱን ያዘው አለው። ጦብያም መልአኩ ቅዱስ ሩፋኤልን/ በሰወኛ ስሙ አዛርያንን/  አንተ ወንድሜ አዛርያ ልቡ፣ጉበቱ፣ሐሞቱ ምን ይሆናል?? በማለት ጠየቀው  መልአኩም ልቡ፣ጉበቱ፣ሐሞቱ  ጋኔን ያደረበት ሰው ቢኖር ያጤሱበት እንደሆነ ለቅቆት ይሄዳል። ሐሞቱ ግን በዓይኑ ብልዝ ፣ብግር የወጣበት ሰው ቢኖር፣የኳሉት እንደሆነ ይድናል በማለት በሣራ ላይ ያለውን አስማንድዮስ የሚባለውን ጋኔን እና ያባቱን ዓይን እንደሚያድናቸው ገለጠለት። ወሶበ ቀርቡ ኀበ ራጊስ/ ወደ ራጊስ በቀረቡ ጊዜ  አንተ ወንድሜ ዛሬ ከራጉኤል ዘንድ እናድራለን፣ለአንተም ዘመድህ ነው፣ ወቦ ወለት አሐቲ ወስማ ሣራ / አንዲት ልጅ ስሟ ሣራ የሚባል አለችው ሚስት ትሆንህ ዘንድ የእሷን ነገር ልንገርህ  ላንተ ትገባሃለችና አለው መልአኩ ሩፋኤል። ጦብያም አንተ ወንድሜ አዛርያ  የእሷን ነገር ሰባት ሰዎች እንዳገቧትና ሁሉም እንደ ሞቱ ሰምቻለሁ አለው። እኔም ላባቴ አንድ ነኝ እሞታለሁ አለው። መልአኩም መልሶ / ወበእንተ ጋኔንሰ ኢያኅዝንከ / ስለ ጋኔኑስ አትዘን ፤ በዚቺ ሌሊት ላንተ ሚስት ሁና ትሰጥሃለችና አለው። ወሶበ ቦዕከ ውስተ ጽርሕ / ወደ ጫጉላ ቤት በገባህ ጊዜ  ሕራረ ዕጣን ጨምረህ ልቡን፣ ጉበቱን አጢሰው ፣በሸተተው ጊዜ ጋኔኑ ይሸሻል አለው። መልአኩ ሩፋኤልና ጦብያም ወደ ራጉኤል ቤት ገቡ ፣ ሣራም ደስ አሰኝታ ተቀበለቻቸው። አባቷ ራጉኤልም ከማን ዘርናችሁ ብሎ ጠየቃቸው፣ እነሱም ወደ ነንዌ ተማርከው ከሄዱት  ከንፍታሌም ወገን ነን አሉት ራጉኤልም ተነስቶ ሳማቸው፣ከዚህ በኋላ መልአኩና ጦብያም በጎዳና የተነጋገሩትን ነገር አወሩ። እነሱም ደስብሏቸው ሀሳባቸውን ተቀብለው ሣራን ትወስዳታለህ አለው። ሣራም ለጦብያ ሚስት ትሆነው ዘንድ ቃል ገባችለት። ጦብያም ወደ ጫጉላ ሲገቡ መልአኩ ያዘዘውን አደረገ።  በዚያን ጊዜ በጫጉላው ላይ ሆኖ የዓሣውን ልቡንና ጉበቱን ከሕራሪ ዕጣን ጋር ጨምሮ ቢያጤሰው አስማንድዮስ የሚባለው ሰይጣን ከሣራ ላይ ወጣላት። ወዐሠሮ ዝኩ መልአክ/ ጋኔኑ ሲሸሽ መልአኩ አሥሮ ከመሬት ቀበረው/ የሣራ ቤተሰቦችም በሠላም በማደራቸው እግዚአብሔርን አመሰገኑ።አሥራ አራት ቀን በዓል ካደረጉ በኋላ   መልአኩ ሩፋኤልም ከገባኤል ዘንድ ብሩን አመጣ። ራጉኤልም ልጁ ሣራንና ጦብያን ወደ ጦቢት ሰደዳቸው። ቅዱስ ሩፋኤልም ጦብያን ከሣራ ቀድመን ሄደን ቤቱን እናዘጋጅ  ሐሞቱን ያዝ አለው። ወይቤሎ ሩፋኤል አነ አአምር ከመ ይትከሠት አዕይንቲሁ/ ያባትህ ዓይኖች እንዲገለጡ አውቃለሁ  አንተ ግን ዓይኑን ኳለው ፣በተኳለ ጊዜ ዓይኑን ያሸዋል  ፣ብልዙ ይቀረፋል፣ይገፈፋል አለው። ጦብያም እንደታዘዘው አደረገ።የጦቢትም ዓይን በተኳለ ጊዜ በፍጥነት ዳነ።ከዚህ በኋላ የመልአኩን ደመወዝ እኩሌታውን ይሰጠው ብለው ወሠኑ። ሩፋኤልም ሁለቱንም በመጥራት እግዚአብሔርን አመስግኑት ፣ለሱ ተገዙ ፣ወንግሩ ግብሮ ፣/ ሥራውን በክብር ተናገሩ ፣ወርእዩ፣ሥራውን አክብራችሁ  ግለጡ፣ ወናሁ ኢየኀብእ እምኔክሙ ኩሎ ነገረ/ ነገሩን ሁሉ  ከእናንተ  አልሰውረውም  አላቸው።   ወእቤለክሙ ከመ ምስጢረ መንግሥት ሠናይ ለኃቢዕ/ የቤተ መንግሥትን ምስጢር መሠወር ደግ እንደሆነ ፣የእግዚአብሔርን ሥራ ግን አክብሮ መግለጽ እንዲገባ እነግራችኋለሁ ፣ ወይእዜኒ አመ ጸለይክሙ አንተ ወሣራ መርዓትከ  አነ አባእኩ ተዝካረ ስዕለትክሙ/ አሁንም ሣራና አንተ በለመናችሁ  ጊዜ የልመናችሁ መታሰቢያ ወደ እግዚአብሔር አቀረብሁ፣ ወአንተኒ  አመ ትቀብር አብድንተ / አንተም ሬሳ ትቀብር በነበረ ጊዜ  በረድኤት አብሬህ ነበርሁ፣ ወደእግዚአብሔር ፈነወኒ ከመ እፈውስከ  / አድንኅ ዘንድ እግዚአብሔር ላከኝ፣ ወለሣራኒ ከመ እናዝዝ ኃዘና / የሣራንም ኃዘኗን አርቅላት ዘንድ ሰደደኝ በማለት አስረዳቸው ይኸን ካለ በኋላ፦ አነ ውእቱ ሩፋኤል መልአክ አሐዱ እምነ ፯ቱ ቅዱሳን መላእክት/ ከሰባቱ ቅዱሳን ሊቃነ  መላእክት አንዱ ሩፋኤል እኔ ነኝ። ወሰሚዖሙ ዘንተ ክልኤሆሙ  ወድቁ በገጾሙ/ሁለቱም ይኸን ንግግር በሰሙ ጊዜ በግንባራቸው ፍግም ብለው ወደቁ፣ ወይቤሎሙ ኢትፍርሁ፣ አትፍሩ ፈጣሪያችሁ እግዚአብሔርን አመስግኑ አላቸው፣ እስመ አኮ ሊተ አኮቴት፣ለኔ ምስጋና  የሚገባኝ አይደለምና አላ ፈቃዱ ለአምላክክሙ አምጽአኒ/ የፈጣሪያችሁ ፈቃዱ አመጣኝ እንጅ፣ ወአንሰ አስተርአይኩክሙ፣ እኔ ታየኋችሁ  እናንተም መልኬን አያችሁት፣ከእናንተ ጋራ ይረባኛል፣ይጠቅመኛል ብየ አልበላሁም፣አልጠጣሁም፣ ወይእዜኒ  እመኑ በእግዚአብሔር ፣በእግዚአብሔር እመኑ፣እኔ ወደላከኝ እሄዳለሁ፣ ወመጻእኩ እጽሕፍ እሎንተ ኵሎ ፣ይህን ሁሉ እጽሕፍ ዘንድ መጣሁ እንጅ፣ይህን ነግሯቸው ተነስቶ ሄደ፣ ወሶቤሃ ተንሥአ ወሖረ/ ያንጊዜ ተነሥቶ ሄደ፣ ወኢርእይዎ እንከ/ ዳግመኛ አላዩትም። የእግዚአብሔር መልአክ ስለታያቸው ጦቢትም ደስ የሚያሰኝ ጸሎት ተናገረ ፦ ወይቤ ይትባረክ እግዚአብሔር ዘውእቱ ሕያው ለዓለም/ ለዘለዓለሙ ሕያው ሆኖ የሚኖር እግዚአብሔር ይክበር ይመስገን እያለ አመሰገነ። ወስብሐት ለእግዚአብሔር ወለወላዲቱ ድንግል ወለመስቀሉ ክቡር....