ضربان مغز

به نظرم فضیلتی در باشکوه نشان دادن رنج نیست، فرار کن.

به نظرم فضیلتی در باشکوه نجات دادم رنج نیست، فرار کن.

«سر شوریده‌ای آورده‌ام از وادی مجنون، تهی سازید از سنگ ملامت جیب و دامان‌ها.»

ذکریات کذابه

چون حیف بود نباشه، چون معلوم نیست فردا چی میشه.

«در عمق آدم خوش قلبی بود، من هم آدم خوش قلبی بودم. اما زندگی مسئله‌اش قلب نبود.»

یا دَهرُ اُفّ لَکَ مِن خَلیلِ کَم لَکَ بِالاِشراقِ وَ الاَصیـلِ مِن طالب وَ صاحِب قَتیل وَ الدَّهرُ لا یَقنَــــعُ بِالبَـــدیلِ و کُلُّ حَیٍّ سالِکٍ سَبیل ما اَقربَ الوَعدُ اِلَی الرَّحیــلِ وَ اِنَّما الاَمرُ اِلَی الجَلیـــــــلِ

إنه کل الحکایة....

برو برسی به رؤیات یه روز.

«تمام سلطنت من اگر شن شود و به دریا بریزد، باز دیوانه‌ات خواهم بود.»

من چ رو که من رو با روغن زیتون‌های سوریه آشنا کرد نمی‌بخشم، الان من از کجا بیارم اینارو؟

پدر یکی از همکلاسی‌هام از اینکه تهرانه ناراحته. اونم شماره من رو داده به عنوان آموزش دانشکده و پدرش رندوم زنگ میزنه اوضاع خوابگاه، پایان‌نامه و شرایط جوی تهران و دانشگاه رو از من جویا میشه. منم الکی تایپ می‌کنم برای اینکه فکر کنه پشت سیستمم و طبیعی جلوه کنه و دست سر من و دخترش برداره. این طولانی‌مدت‌ترین خلاف زندگیم بوده؛ خانوم آموزش دانشکده.

-بعد از صد سال، آسمان و ابرهای درخور-

میز بغل نشسته. =)

امروز سخنرانی میشل اوباما رو گوش میدادم که تقریبا همچین محتوایی داشت. می‌خوام بگم پتانسیل بانوی اول سابق آمریکا شدن رو دارم.

یه قرار بذاریم خنده‌ی عصبی دسته جمعی کنیم.

تا حالا به چالش‌هایی که نسل‌های قبلی شما داشتن و شما الان نداریش فکر کردین؟ اینکه مثلاً مامان بزرگ شما اجازه تحصیل نداشته و خاله‌ی شما جنگیده و رفته درس خونده و بعد از اون درس خوندن برای زن‌های اون نسل روال شده؟ باور بکنید یا نه هر مانعی که شما امروز از مسیر زندگیتون بردارید کیفیت زندگی خودتون(همراه با درد) و زندگی نسل بعدتون رو(بدون درد) بالا می‌برید. می‌خوام بگم هرکس از جهتی هیرو محسوب میشه، این هدیه‌ای بوده که خاورمیانه به ما داده؛ قهرمان شدن در جنگ داشتن چیزهایی که حق داشتنشون رو داری، چون انسانی.

بزرگسالی یعنی همچنان که داری با چالش‌های بزرگ‌تر از کل وجود خودت و هفت نسل قبلت مواجه میشی با همون لبخند همیشگیت بشینی پشت میزت و کارت رو بکنی چون دنیا برات واینمیسته عزیز من.