𝘚𝘪𝘯𝘨𝘶𝘭𝘢𝘳𝘪𝘵𝘺

- گُنـگ

چیزی که امروز ذهنمو درگیر کرد: چرا آدما نمیتونن باهم حرف بزنن؟! چرا نمیتونن صریحا بگن که توی ذهنشون چی میگذره؟! اصلا مهم تر از تمام اینها ، چرا وقتی آدما باهم صادق نیستن، وقتی انقدر توی روابطشون محتاطن که چجوری رفتار کنن ، حرف بزن تا دیگران بهشون برنخوره یا ناراحت نشن ، چرا باید همچین‌روابطی رو ادامه داد! فایده رابطه‌ای که تو نتونی به صراحت تفکراتت رو بروز بدی و مهم تر از همه خودت باشی چیه!

به آدمای دور و برم نگاه میکنم، میفهمم که هرکدوم از ما به اندازه وسعت روحمون و جهان درونیمون دنیا رو درک می‌کنیم ، فکر کنم همین نگاه باعث میشه خیلی وقتا از حرف آدما ناراحت نشم! چون دنیای درونشون همون قدر محدود و کوچیکه ، از چنین آدم هایی نمیشه توقع رشد آگاهی و تجلی داشت.

در وصف این حال باید گفت: حال من بد نیست غم کم میخورم کم که نه هر روز کم کم میخورم آب می خواهم، سرابم می دهند عشق می ورزم عذابم می دهند خود نمیدانم کجا رفتم به خواب از چه بیدارم نکردی آفتاب خنجری بر قلب بیمارم زدند بی گناهی بودم و دارم زدند دشنه ای نامرد بر پشتم نشست از غم نامردمی پشتم شکست سنگ را بستند و سگ آزاد شد یک شبه بیداد آمد ، داد شد عشق آخر تیشه زد بر ریشه ام تیشه زد بر ریشه اندیشه ام عشق اگر اینست مرتد می شوم خوب اگر این است من بد می‌شوم بس کن ای دل نابسامانی بس است کافرم دیگر مسلمانی بس است در میان خلق سردرگم شدم عاقبت آلوده مردم شدم بعد ازاین با بی کسی خو می کنم هر چه در دل داشتم رو می کنم نیستم از مردم خنجر بدست بت پرستم بت پرستم بت پرست بت پرستم،بت پرستی کار ماست چشم مستی تحفه ی بازار ماست درد می بارد چو لب تر می کنم طالعم شوم است باور می‌کنم من که با دریا تلاطم کرده ام راه دریا را چرا گم کرده ام؟؟؟ قفل غم بر درب سلولم مزن! من خودم خوش باورم گولم مزن! من نمی گویم که خاموشم مکن من نمیگویم فراموشم مکن من نمی گویم که با من یار باش من نمی گویم مرا غم خوار باش من نمی گویم،دگر گفتن بس است گفتن اما هیچ نشنفتن بس است روزگارت باد شیرین! شاد باش دست کم یک شب تو هم فرهاد باش آه! در شهر شما یاری نبود قصه هایم را خریداری نبود!!! وای! رسم شهرتان بیداد بود شهرتان از خون ما آباد بود از درو دیوارتان خون می چکد خون من،فرهاد،مجنون می چکد خسته ام از قصه های شوم تان خسته از همدردی مسموم تان اینهمه خنجر دل کس خون نشد این همه لیلی،کسی مجنون نشد آسمان خالی شد از فریادتان بیستون در حسرت فرهادتان کوه کندن گر نباشد پیشه ام بویی از فرهاد دارد تیشه ام عشق از من دورو پایم لنگ بود قیمتش بسیار و دستم تنگ بود گر نرفتم هر دو پایم خسته بود تیشه گر افتاد دستم بسته بود هیچ کس دست مرا وا کرد؟ نه! فکر دست تنگ مارا کرد؟ نه! هیچ کس از حال ما پرسید؟ نه! هیچ کس اندوه مارا دید؟ نه! هیچ کس اشکی برای ما نریخت هر که با ما بود از ما می گریخت  چند روزی هست حالم دیدنیست       حال من از این و آن پرسیدنیست  گاه بر روی زمین ذل میزنم   گاه بر حافظ تفأل میزنم حافظ دیوانه فالم را گرفت  یک غزل آمد که حالم را گرفت ما ز یاران چشم یاری داشتیم  خود غلط بود آنچه می پنداشتیم _ حمیدرضا رجایی رامشه

خب دیگه بچه ها فعلا شب همگی بخیر.

توام امتحان کن شاید بهت کمک کرد.

چیزایی که بهم آرامش میدن: - یه اتاق خلوت و ساکت - گوش دادن آهنگ بی‌کلام - غرق شدن توی کتاب و دنیای جدید - تصور کردن و استفاده از قوه تخیل - نقاشی کردن - رسیدگی به گل و گیاه - تمرکز کردن و فکر کردن - صبح زود تنهایی پیاده روی رفتن - تنهایی بیرون رفتن - گوش دادن به پادکست - گوش دادن به او‌اس‌تی وقتی بیرون دارم قدم میزنم به چیزایی که دوستشون دارم - یه لیوان چای داغ - سینگولاریتی - فیلم - خواب

این شاید خلاصه ای از حالم باشه فکر کنم جوونی یعنی همین رنج کشیدن و رشد رنج کشیدن و رشد...

حال من بد نیست غم کم میخورم کم که نه هر روز کم کم میخورم آب می خواهم، سرابم می دهند عشق می ورزم عذابم می دهند خود نمیدانم کجا رفتم به خواب از چه بیدارم نکردی آفتاب خنجری بر قلب بیمارم زدند بی گناهی بودم و دارم زدند دشنه ای نامرد بر پشتم نشست از غم نامردمی پشتم شکست سنگ را بستند و سگ آزاد شد یک شبه بیداد آمد ، داد شد عشق آخر تیشه زد بر ریشه ام تیشه زد بر ریشه اندیشه ام عشق اگر اینست مرتد می شوم خوب اگر این است من بد می‌شوم بس کن ای دل نابسامانی بس است کافرم دیگر مسلمانی بس است در میان خلق سردرگم شدم عاقبت آلوده مردم شدم بعد ازاین با بی کسی خو می کنم هر چه در دل داشتم رو می کنم نیستم از مردم خنجر بدست بت پرستم بت پرستم بت پرست بت پرستم،بت پرستی کار ماست چشم مستی تحفه ی بازار ماست درد می بارد چو لب تر می کنم طالعم شوم است باور می‌کنم من که با دریا تلاطم کرده ام راه دریا را چرا گم کرده ام؟؟؟ قفل غم بر درب سلولم مزن! من خودم خوش باورم گولم مزن! من نمی گویم که خاموشم مکن من نمیگویم فراموشم مکن من نمی گویم که با من یار باش من نمی گویم مرا غم خوار باش من نمی گویم،دگر گفتن بس است گفتن اما هیچ نشنفتن بس است روزگارت باد شیرین! شاد باش دست کم یک شب تو هم فرهاد باش آه! در شهر شما یاری نبود قصه هایم را خریداری نبود!!! وای! رسم شهرتان بیداد بود شهرتان از خون ما آباد بود از درو دیوارتان خون می چکد خون من،فرهاد،مجنون می چکد خسته ام از قصه های شوم تان خسته از همدردی مسموم تان اینهمه خنجر دل کس خون نشد این همه لیلی،کسی مجنون نشد آسمان خالی شد از فریادتان بیستون در حسرت فرهادتان کوه کندن گر نباشد پیشه ام بویی از فرهاد دارد تیشه ام عشق از من دورو پایم لنگ بود قیمتش بسیار و دستم تنگ بود گر نرفتم هر دو پایم خسته بود تیشه گر افتاد دستم بسته بود هیچ کس دست مرا وا کرد؟ نه! فکر دست تنگ مارا کرد؟ نه! هیچ کس از حال ما پرسید؟ نه! هیچ کس اندوه مارا دید؟ نه! هیچ کس اشکی برای ما نریخت هر که با ما بود از ما می گریخت  چند روزی هست حالم دیدنیست       حال من از این و آن پرسیدنیست  گاه بر روی زمین ذل میزنم   گاه بر حافظ تفأل میزنم حافظ دیوانه فالم را گرفت  یک غزل آمد که حالم را گرفت ما ز یاران چشم یاری داشتیم  خود غلط بود آنچه می پنداشتیم

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ چه شده است تو را؟

چه کنم با غم خویش؟ که گهی بغض دلم می‌ترکد دل تنگم ز عطش می‌سوزد شانه ای میخواهم که گذارم سر خود بر رویش و کنم گریه که شاید کمی آرام شوم ولی افسوس که نیست ولی افسوس که نیست

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ چه سکوتی چه سکوتی

قابلی نداشت🤍

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ آهنگ جدیدت خیلی قشنگه🥺✨ ممنون💜

- صدای شجریان اینجوریه که قلبت و وجودتو آتیش میزنه ولی این آتیش گرفتنه حالتو خوب می‌کنه.

اوهوم، باید سخت باشه . دل کندن از خونت مردمت جایی که بهش تعلق داری و توش ریشه دووندی مطمئنم سخته، ولی به رشد فکر کن به جوونه زدن به اینکه تهش می ارزه به این دل کندنه.

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ بازم من میخوام برم از ایران هرطوری مینویسم رو برگه میشه رفتن ولی تو فکرم مبترسم ازش انگار تعلیق حس بدیه

عاشق شدن! نه ، ولی شده کسیو خیلی دوست داشته باشم که الان نه.

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ تالا عاشق شدی؟(خر مغزتو گاز گرفته؟)

می‌خوام یه کار جدید رو شروع کنم که به مضمون کانال هم مرتبطه خیلی ذوق دارم براش ، بات میذارم سکرت بمونه فعلا. ولی مسئله اینجاست حالا حالا ها نمی‌خواستم به مجازی برگردم حداقل تا یک ماه آینده ولی این فکر و دست به کار شدن براش انقدر ذوق زدم کرد که نشد. البته دلمم برا خونم تنگ شده بود و همخونه ایام ولی حسم میگه این حس یه طرفه بوده!(باز فکرای چرت)