CT - 101

نیمکتی که بارون روش نشسته، قطره‌ها هنوز روی تخته‌هاش می‌لرزن. پاهات دیگه خسته شدن، و تو فقط می‌خوای بشینی—حتی روی خیسی. چون گاهی آرامش، دقیقاً همین‌جاست: روی یک نیمکت سرد و باران‌خورده میتونید یه صدای آرامش نیمکت گوش بدید

غیرقابل اشتراک‌گذاری بودنِ درد، نشان می‌دهد چطور هم‌دردی یک توهم است: می‌توان درباره‌اش گفت، می‌توان شنید، می‌توان درک کرد اما نمی‌توان در قبال آن برای دیگری کاری کرد. درد گویی تجربه‌ایست که هر فرد به صورت کاملا فردی با آن تنها می‌شود. #MedicalAnthropology

بچه ها موز بزنید امین انگیزه بگیره پست بزاره

اردبیل اوشااخلاری

منتشر شد سی‌نامه مکاتباتی در میانه‌ی شرق و غرب برزو قادری و محمدمهدی اردبیلی تهران، زمستان ۰۴ https://t.me/PhilosophicalHalt

مبارزه در میان هیولاها گفتگوی سبحان یحیایی (پانوراما) با محمدمهدی اردبیلی @panora_ma

طرفدار ج.ا واقعیت رو سانسور شده یا چندپاره تجربه نمیکنه، یه واقعیت مجزا برای خودش ساخته for real .

نشست‌های دی‌بریفینگ و ریلکسیشنی که دارن برگزار میکنن تو این شرایط خیلی پارادوکس توشون هست؛  وقتی ساختار درونی وجود نداره یا کارکرد مناسبی نداره که حال درونی رو تنظیم کنه، هرچقدر از بیرون این تنظیم صورت بگیره، راهی جز ترکستان نداره.  ولی خب طبیعتاً منظورم این نیست که این فعالیت‌ها نباید انجام بشن؛  می‌خوام بگم نظام روانی ما یه برساختِ contextئه که یه "دیگری سادیستیک-نارسیستیک" قراره پایگاه امنش باشه

اگه بپرسن درونت چه شکلیه: ‌

دل و دماغ از روان حرف زدن رو ندارم واقعا، چنتا از بچه‌های اینجا انلاین نشدن از زمان قطعی اینترنت. واقعا امیدوارم اتفاقی براشون نیفتاده باشه.

نظام‌ نمادینی که قراره به این سوگ معنا بده الزاما درونی نیست، و خیلی مهمه ببینیم کدوم نظام‌‌های نمادین دست‌و‌پا میزنن براش.

یه بخش خیلی بزرگی از این سوگ جمعی قرار نیست هیچوقت به کلام دربیاد و معنایی بگیره....

چه حسی باید داشت؟

کانالو می‌خوام تصرف کنم کودتا کنیم

عالیییی

خوبید بچه‌ها؟

"کم به چشم آمدگانیم" که شادید شما... ما زیادیم ولی ابنِ زیادید شما! از صفِ نیزه به نیزار شبیهید ولی، بارها سوزنِ ما دید که بادید شما! پدرم گفت: مبادا سر و کارت با سنگ... سر به سنگ آمد و گفتم که "مبادید" شما! "جهل» اگر صورتِ دیدار بگیرد به مَثَل» عقل فریاد برآرَد که نمادید شما! شیر، از گاوِ نرِ مُرده بدانم دوشید! وین ندانم: "رجُلِ اُمِّ فسادید" شما! پشتِ چنگیز و سکندر همه خواندم به کتاب کس نگفته ست هنوز از چه نژادید شما... حسین جنتی

همه می‌دانند که در مورد غذا، به‌ندرت فقط خودِ غذا در میان است: ما وقتی غمگین، ناآرام، آشفته، مضطرب یا تنها هستیم، می‌خوریم یا به خوردن فکر می‌کنیم. آیا همین امر دربارهٔ سکس نیز صدق می‌کند؟