Do'stlar_uz. 🇺🇿

#Раддия НАМОЗДА ОМИЙН ДЕЙИШЛИК ҲАҚИДА !!! Юртимизда қадимдан ҳанафий мазҳабида ибодат қилиб келинган. Халқимизнинг аксари ҳам эмас, балки оммаси шу мазҳабда бўлган ва бошқа мазҳаблар бўйича савол ҳам бўлмаган, илло илмий йўналишдагилар бундан мустасно. Одамлар ўзлари болалигида ўрганган намоз ўқиш қоидалари ва йўриқларида ҳеч қандай ихтилоф, шубҳа ва гумон бўлмаган. 19-аср охири, 20-аср бошларига келиб хориж мамлакатлар билан алоқа кўпайгани сари ҳатто намоз масалаларида ҳам ихтилофлар чиқа бошлади. Ихтилофлар тортишувга, тортишувлар эса низоларга айланди. Вақтинча Ислом фиқҳидан узилиш даври бўлганлиги учун бу фитналарга барҳам бериш анча мушкул эди. Секин аста юртимизда исломий илмлар ҳам тараққий топиб ечимлар топила бошлади. Бироқ ўша даврдаги низоларнинг чандиқлари ҳамон баъзан кўриниб қолади. Хусусан намоз ичида Фотиҳа сурасини ўқигандан кейин “омийн” айтиш ҳақидаги тафсилотлар ҳам шулар жумласидан. “Омийн” айтишнинг масаласига келсак, тўрттала мазҳаб уламоларининг наздида ҳам намозда Фотиҳа сурасидан кейин “омийн”ни айтиш суннат ҳисобланади. Ҳанафий ва моликий мазҳабида Ҳанафий ва моликий мазҳабида намозхон “омийн”ни овоз чиқармай, ўзи эшитадиган даражада айтади. Бунинг ҳукми барча фиқҳий китобларимизда баён қилинган. “Намоз ўқигувчи Фотиҳа сурасини қироат қилишдан фориғ бўлса, “омийн” дейди. “Омийн” дейишдаги суннат махфий қилишдир. “Муҳит” китобида ҳам шундай баён қилинган. Ёлғиз намоз ўқувчи, имом ҳамда Фотиҳа сурасини эшитган муқтадий оминни айтади”. (“Фатовои Ҳиндия” китоби) Ҳанафий ва моликий мазҳабида “омин”ни махфий айтиш суннатлиги айтилган бўлса, шофеий ва ҳанбалий мазҳабларида жаҳрий (овоз чиқариб) айтиш суннатлиги таъкидланган. Шофеий ва ҳанбалий мазҳаб уламолари ўзларининг сўзларига қуйидаги ҳадисларни ҳужжат қилиб келтирганлар. Абу Ҳурайра разийаллоҳу анҳудан ривоят қилинади: “Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам: «Қачон имом “Омийн” деса сизлар ҳам “Омийн” денглар. Чунки кимнинг сўзи фаришталар сўзи билан мувофиқ келиб қолса, унинг ўтган гуноҳлари мағфират қилинади”, дедилар» (Имом Бухорий ривояти) Ҳадиснинг матнидаги муаммога келсак, “У билан масжид ларзага келарди” деган жумла “Ҳатто, биринчи саф аҳли уни эшитар эди” деган жумлага зиддир. Чунки масжид ларзага келадиган даражада овоз бўлса, уни фақат биринчи сафдагилар эшитмаган бўлар эди, балки барча масжид аҳли эшитар эди. Маълумки, махфийликнинг энг ками ўзи ва ўзига яқин турган кишининг эшитишидир. Агар бир ёки икки киши эшитса, у жаҳрий бўлавермайди (Манба: “Радд ул-муҳтор” китоби). Ҳанафий уламоларимизнинг наздида бу борадаги барча ҳадислар “Омийн”ни таълими учун айтилгани ёки ровийнинг баъзи саҳобалар эшитган нарсани умумий қилиб ривоят қилгани эҳтимоли мавжуд. “Омийн”ни махфий айтиш суннатлигига саҳобаи киромларнинг сўзлари ва амаллари ҳам далил бўлади. Абу Воил разияллоҳу анҳудан ривоят қилинади, у зот айтадилар: яъни:“Али ва Ибн Масъуд разийаллоҳу анҳумолар “(Намоз ичидаги) Бисмиллаҳир роҳманир роҳийм”ни ҳам, “аъуузу”ни ҳам, “омийн”ни ҳам овоз чиқариб айтмас эдилар” (Имом Табароний ривояти). Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам билан доимо бирга юрган Ҳазрати Али ва Абдуллоҳ ибн Масъуд разийаллоҳу анҳумо каби ниҳоятда илмли саҳобийларнинг “омийн”ни ичларида айтишлари ҳам кучли далил ҳисобланади. Бошқа бир ривоятда Ҳазрати Умар разийаллоҳу анҳунинг ҳам “омийн”ни ичларида айтиб намоз ўқиганлари таъкидланади. Асака туман бош имом-хатиби ОлимжонДомла Рахимов ♻️ Дўстларингизга ҳам эслатинг!!! @Olimvamutaallimuz Каналга уланиш учун линк устига босинг  🔽 🔽 🔽 @Asaka_xolid