متلهف

‏حقیقتاً "مرگ" هیچ فردی در تاریخِ این سرزمین، اینهمه انسان رو "زنده" نکرده بود

درهرسکوت،سکوت های دیگری جان میگیرند

ما ظاهراً آبادهایی باطناً ویرانه ایم ... - افشین یداللهی

چی می‌شه که آدم‌ها زخم میزنن و بی‌تفاوت رفتار میکنن؟

نالد به حال زار من، امشب سه‌تار من این مایهٔ تسلیِ شب‌هایِ تارِ من یادم نمیکنی و ز یادم نمی‌روی یادت بخیر یار فراموشکار من. - شهریار

تاریک که میشه میفهمی نور هم قشنگ بود ...

برای تو با این قلب سیاهم مینویسم که تو شاید بتوانی احساسات متناقض من را درک کنی. من ، مجموعه‌ای از بی‌قراری ، میخواهم بر اضطرابم فائق آیم میخواهم تمام چراغ‌ها را خاموش کنم، پرده‌ها را بکشم ، ارتباطم را با جهان قطع کنم و در رختخوابم درون چیزی فرو بروم که میدانم برای من حفر شده‌ است.

با فراقت چند سازم برگ تنهاییم نیست دستگاه صبر و پایاب شکیباییم نیست

فرمود که: ما را که تو منظوری خاطر نرود جایی

در سکوت آمدی در سکوت رفتی... جهان این همه واژه را برای چه میخواست؟ - آریا معصومی

یادم نمی‌آید. فقط می‌دانم در آخرین دوراهی، به سمت هیچ رفتم.

حالِ مَن؟! شبیه اون مترسکی که همیشه دستاش بازه،اما کسی بغلش نمیکنه:)

نوشته بود: شاید اون کسی که داره میره من باشم، ولی این تو هستی که منو تنها گذاشتی

آن روز که یکدیگر را یافتیم یافتنمان هنر نبود هنر این است که یکدیگر را گم نکنیم