متلهف

«مطلقا جایی نمی‌روم و ابدا حوصله ندارم. از همه چیز نگرانم. میزان گریه‌هایی که در کوچه‌های تاریک و زیر درخت‌ ها کرده ام، اندازه ندارد.»

یاغی های از خود رنجیده به سان شکوفه های قهر گرفته با بهار

تو را با غیر می‌بینم، صدایم در نمی‌آید دلم می‌سوزد و کاری ز دستم برنمی‌آید نشستم، باده خوردم، خون گریستم، کنجی افتادم تحمل می‌رود اما شب غم سر نمی‌آید. - مهدی اخوان ثالث

_متوهمی؟ + متعهدم! _ به چی؟ + به اینکه جز خیالش، خیالی نیاد تو خوابم!

من نبض می‌شوم جانا؛ در رگهای بی حالی

نبودن‌هایی‌ هست که هیچ بودنی جبرانشان نمیکند آرامش عجیبی‌ دارد " مرگ " می‌ آید گوشه اتاق کمین می‌‌کند سیگار پشتِ سیگار می‌‌کشد و با قساوتِ تمام عزیز‌ترین‌ها را می‌‌برد کسانی‌ هستند، که هرگز تکرار نمی‌ شوند حرف‌هایی‌ هست که معنی‌‌شان را خیلی‌ دیر می‌‌فهمیم ، خیلی‌ دیر! - فریدون فرخزاد

من و تو اگر ما نشدیم؛ بازتابِ سلولهای انفرادیِ یک جهان، اما از هم گسسته بودیم.

تو قشنگ تر از انعکاس ماه تو آبی

و بعدِ ... خنده ات به یادم آمد ؛ گفتم که: اگر بودی ، باز دوستت می داشتم.

در من جمعیتی است از کوران و کران که زبان یکدیگر را نمی‌فهمند!

ببین کی برگشته ! بی حوصلگیم...

مرا دردی‌ست اندر دل که گر گویم چشم سوزد و گر پنهان کنم، ترسم که مغز استخوان سوزد