متلهف

هیچوقت برای هیچکس اونقدری دوست داشتنی نبودم که حاضر باشه برام بجنگه و تلاش کنه.

عشق در یکی از کتاب‌های پیامبران بنی‌اسرائیل به فرشته‌ی اسرافیل تشبیه شده: "فرشته‌ای که شش بال دارد و دو تا از بال‌ها صورتش را پوشانده، دوتا از بال‌ها پاهایش را و با دو بال پرواز می‌کند. نتیجه‌ش اینکه نمیدونی به کجا میری، و نمیتونی به وضوح ببینی با کی همراهی ولی خب پرواز میکنی!

-که رد اشک‌هایت، هنوز معلوم است.

هرچی بزرگ‌تر میشیم "از هیچکس هیچی بعید نیست"تر میشه

دلم می‌خواد هزار کیلومتر از آدما فاصله بگیرم انقدر که زخمای قدیمی‌ام درد می‌کنن.

خُرم آن‌روز که باز آیی و سعدی گوید: " آمدی! وَه که چه مشتاق و پریشان بودم..."

شده آیا که نفهمی که چه دردی داری؟ من پریشان‌تر از آنم که تو می‌پنداری..

آن‌چنان صبور بوده‌ام ‏که همه‌چیز را فراموش کرده‌ام…

منی تو منه که حتی با منم میجنگه

گذری کن، از این رهگذرِ بست نشینِ دلت.

تا کی باید سرت به آدم بخوره تا سنگ شی ...

تو از من در من فراوان تری ...

من بر جهان غلبه می کنم اما خود بر من غلبه می کند. من نمی دانم خود چیست.

اگر فقط جای خالی دیگران بود، غصه‌ای نداشتم. آدم هرجور که بتواند، با جای خالی دیگران کنار می‌آید؛ اما جای خود من خالی است و این جای خالی دیگر شوخی‌بردار نیست.‌‌

گر که خدمت کند به قصد ریاست ور عبادت کند به نیت حور بار ها دیده ام من ایشان را از قضا ادمیست بس مشهور

حیوانی پلشت و نکبت بار ک فقط میتوان شد از او دور میجود هر که را که میبیند وانگهی گند میزند در سور

گر نباشد حیا و درک و شعور ادمی طعنه میزند به ستور جان انسان ک تربیت نشود ادمی گاو میشود به مرور