Hanet

و بالاخره با نظم و ترتیب، یکجا نشستن. 📨

بنظرم بهش پینشهاد کن از یک کتاب کم حجم شروع کنه تا خوندن و تموم کردنش براش راحت تر باشه. وقتی یه کتاب و تموم کنه انگار خود به خود تشویق میشه کتاب جدیدی رو شروع کنه. و کتاب‌های کم حجمی که من پیشنهاد میکنم ایناعه: روزها در کتاب فروشی موریساکی انقدر سرد که برف ببارد فریای هفت جزیره مغازه خودکشی نازنین و... هر کتاب کم حجمی که توی کتابخونش داره و نخوندتش هم خوبهه.

پارسال هم دقیقا توی زمستون شروعش کردم و ۱۰۰ صفحه‌ش رو خوندم تا اینکه به اتفاقات دی و بعد از اون رسیدیم و من کل تمرکزم رو برای کتاب خوندن از دست دادم و تا خرداد نتونستم هیچی بخونم. این برای اولین بار توی کل زندگیم اتفاق افتاد که هیچ کتاب فیزیکی نخونم. خوندن این کتاب هم تمرکز لازم رو می‌خواست، شاید برای تابستون بشه.

ناگفته نماند که شرق بهشت رو دو سه روزیه گذاشتم کنار دستم که دوباره خوندنش رو شروع کنم. همیشه دلم می‌خواست این کتاب رو توی پاییز و زمستون بخونم، نمیدونم چرا حس می‌کردم این کتاب برای اون فصل مناسبه‌. اما با وجود این همه پیش‌آمدی که داشتیم و داریم، حس می‌کنم دیگه محدود به فصل نکنم و تابستون رو باهاش بگذرونم. این کتاب خیلی واسم ارزشمنده.

به عنوان کسی که یک کتاب ۸۰ صفحه‌ای رو توی کل تیر ماه طول کشید تا تمومش کنه( البته چون خیلی درگیر بودم تمرکزم دیگه برای کتاب خوندن نمی‌رسید🧍🏻)، خیلی الان آدم مناسبی برای این کار به نظر نمیام. و خودمم هنوز کتاب بعدی رو انتخاب نکردم. این پیام رو اینجا میذارم، اگر کسی پیشنهاد مناسبی داشت، بگه. 🤍

خوشگل خانوم من یه مدت طولانی تو حالت ریدینگ اسلیپ قرار گرفتم و سمت هیچ کتابی نتونستم برم الان یه کتاب نصفه نیمه دارم پیشنهادت چیه چه کتابی بخونم که منو از حالت خواب دراره🫠

وای بعد هزار سال چند تا ابر کوچولوی سفید توی آسمونه.🥹

وای بعد هزار سال چندتا ابر کوچولو تو آسمونه.🥹

چند وقتی هست فیلمای خوشگلی اکسپلورم میاد و همه رو سیو کردم کم کم ببینم. و این فیلم هم یکی از اونها بود. این تم فیلما رو دوست دارم، حس دوستانه، گرم و قشنگی میدن. حتی اگر فیلم آروم پیش بره. جدیدا خیلی بیشتر دوستشون دارم

چرا انقدر فیلم های قدیمی رو نگاه میکنی؟🫠

پس اگر این آخرین نامه بود، فقط می‌خوام بدونی که قبل از شروع دبیرستان، در مسیر بدی بودم. تو به من کمک کردی. حتی اگر منظور منو نمی‌دونستی یا کسی رو بشناسی که اینا رو تجربه کرده بود. تو باعث شدی من احساس تنهایی نکنم چون می‌دونم کسایی هستن که میگن هیچکدوم از این اتفاقا نمیفتن. کسایی هستن که وقتی ۱۷ سالشون میشه، فراموش می‌کنن ۱۶ ساله بودن چطوریه. می‌دونم یه روزی همه اینا تبدیل به داستان میشن و تصاویر ما تبدیل به عکس‌های قدیمی میشن و همه ما پدر و مادر کسی میشیم ولی در حال حاضر این لحظات داستان نیستن. این لحظه داره اتفاق میفته‌. من اینجا هستم. می‌تونم این لحظه رو ببینم. لحظه‌ای که می‌دونی یک داستان غم‌انگیز نیستی. زنده هستی و می‌ایستی و چراغ‌های ساختمان‌ها و همه چیز‌هایی رو می‌بینی که باعث میشه شگفت زده بشی و داری همراه با کسایی که بیش از همه، در این دنیا دوستشون داری، به این آهنگ گوش میدی. و در این لحطه قسم می‌خورم، ما بی‌کران هستیم. 📹 The perks of being a Wallflower 2012

یکی از زیباترین چیزهایی که توی این فیلم دیدم، مربوط به سکانس آخر بود. زمانی که چارلی توی ماشین، همراه با سم و پاتریک به موزیک گوش می‌دادن و آخرین نامه‌ی نوشته شده توسط چارلی بازگو شد.

📹 The perks of being a Wallflower 2012

درحالی که می‌دونم دارم چی‌کار می‌کنم ولی نمی‌دونم دارم چی‌کار می‌کنم و چه نتیجه‌ای داره و چی‌ میشه. در حالی که می‌دونم زندگی ما خیلی وقته به اکنون وصله چون آینده مبهمه ولی آینده از جلوی چشم‌هام و افکارم خارج نمیشه. در حالی که می‌دونم همیشه هر زحمتی به نتیجه‌ای که ما می‌خواییم نمی‌رسه ولی به این فکر می‌کنم که نمیشه هر زحمتی بی نتیجه بمونه. پس فایده این همه تلاش چیه؟ خلاصه درگیر اینجور دوگانگی‌هام.

خوش میاد از شنیدن سرنوشت آدم‌هایی که بعد از کشیدن سختی‌های زیاد بالاخره زندگی روی خوش بهشون نشون میده. مثل کسی که کنکوریه چیزی که میخواد قبول میشه، کسی که تاحالا عشق خوب تجربه نکرده وارد یه رابطه خوب میشه، کسی بعد کلی قرض و بدهی بالاخره وضعش خوب میشه.

ناراحت میشم وقتی یک ماه هم نشده یک چیزی رو شروع کردم و به اندازه آدمایی که ده سال تجربه در این کار دارن، حرفه‌ای نیستم.

داشتم عکسام رو فولدربندی و مرتب می‌کردم که چشمم خورد به تاریخ و فهمیدم ماه هفتم میلادی هستیم. ببخشید؟ چی؟؟!!!

وای چقدر بااااحال✨✨😭