en
Feedback
کانال حفظ قرآن مجید

کانال حفظ قرآن مجید

Open in Telegram

💝(بَلۡ هُوَ ءَایَـٰتُۢ بَیِّنَـٰتࣱ فِی صُدُورِ ٱلَّذِینَ أُوتُوا۟ ٱلۡعِلۡمَۚ)💝 💐بلکه این قرآن، آیات روشنی است در سینه کسانی که به آنان معرفت و دانش عطا شده است💐 برای ثبت نام و شرکت در برنامه حفظ به آیدی @milad137234 پیام دهید

Show more
2 717
Subscribers
+424 hours
+137 days
+6730 days
Posts Archive
شـب، پناهِ تمام حرف‌هایی‌ست که هیچ‌وقت گفته نشدند...
شـب، پناهِ تمام حرف‌هایی‌ست که هیچ‌وقت گفته نشدند...

وقتی شیبه با دختر ابوجعفر ازدواج کرد، مردم گفتند: «از این دو نفر، یک مصحف متولد خواهد شد!» و این سخن به سبب آن بود که قرآن تا
وقتی شیبه با دختر ابوجعفر ازدواج کرد، مردم گفتند: «از این دو نفر، یک مصحف متولد خواهد شد!» و این سخن به سبب آن بود که قرآن تا چه اندازه جایگاه ویژه‌ای در زندگی آن دو داشت. ابوجعفرِ قاری، دخترش را به ازدواج شیبة بن نصاح درآورد؛ در حالی که شیبه از نظر مالی در تنگدستی بود. به ابوجعفر گفتند: «چطور دخترت را به شیبه شوهر دادی، در حالی که او فقیر است و بزرگان و سرشناسانِ موالی نیز خواهان ازدواج با او بودند؟» ابوجعفر گفت: «اگر شیبه از مال دنیا تهیدست باشد، خانهٔ دخترم را از قرآن پُر خواهد کرد.» ❤️📖

قرآن به ما می‌آموزد که ناامید نشویم! اینکه همواره امیدمان را حفظ کنیم؛ امیدی که تنگناهای زندگی را برایمان گشوده و قابل‌تحمل م
قرآن به ما می‌آموزد که ناامید نشویم! اینکه همواره امیدمان را حفظ کنیم؛ امیدی که تنگناهای زندگی را برایمان گشوده و قابل‌تحمل می‌کند. پس همیشه چشم‌انتظار باشیم برای شادی پس از اندوه، گشایش پس از سختی، شفا پس از بیماری، جبران پس از فقدان و عطا پس از محرومیت... ﴿سَیَجْعَلُ اللَّهُ بَعْدَ عُسْرٍ یُسْرًا﴾ «به‌زودی خداوند پس از سختی، آسانی قرار خواهد داد.» 💛✨🌙

«پس از آنکه حفظ کامل قرآن را به پایان رساندم، از شدت شوق و خوشحالی در مسجد تکبیر گفتم و از رسیدن به آرزویم بسیار شاد بودم. شر
«پس از آنکه حفظ کامل قرآن را به پایان رساندم، از شدت شوق و خوشحالی در مسجد تکبیر گفتم و از رسیدن به آرزویم بسیار شاد بودم. شروع کردم به افتخار کردن و با صدای بلند گفتم: «اینک من! قرآن را کامل حفظ کرده‌ام و از اهل قرآن، اهل‌الله و خاصان او شده‌ام.» شیخم به من تبریک گفت، سپس به من فرمود: پسرم... پیش از آنکه به قرائت‌های ده‌گانه‌ات، تعداد اجازه‌هایت، صدای زیبایت و مهارتت در روایت‌ها افتخار کنی، به دنبال اثر قرآن در قلب، ظاهر و زندگی‌ات بگرد. آن را در وجودت و در نفس کشیدنت جست‌وجو کن؛ در سکوت‌ها، رفتارها و سخنانت آن را بجوی. قرآن نیامده است که فقط حنجره‌ها آن را به زیبایی بخوانند، صداها با آن بلند شوند و گوش‌ها از نغمه‌هایش لذت ببرند؛ بلکه آمده است تا وجدان‌ها را بیدار کند، باطن‌ها را اصلاح کند و دل‌ها را به حرکت درآورد. پسرم... آیا قلبت با قرآن نرم شده است؟ سینه‌ها ظرف‌های کتاب خدا هستند. تو در حفظ کردن، خواندن و عمل به قرآن، همچون کسی هستی که پرچم اسلام را بر دوش گرفته؛ باید از آن دفاع کنی. کسی که قرآن را «آن‌گونه که باید» بیاموزد، یک عمر به درگاه خدا پناه می‌برد و پس از آن، با ترس و احتیاط قدم برمی‌دارد؛ از بیم پروردگارش. شاید تمام عمرت تنها یک آیه را حفظ کنی و به آن عمل کنی و همان آیه تو را وارد بهشت کند. و شاید تو را «حامل قرآن» بنامند، در حالی که جز این عنوان، چیز دیگری را حمل نمی‌کنی... اما امانتی که بر دوشت گذاشته شده بود، آن را ضایع کرده‌ای. پسرم... قرآن در زندگی، مایه نجات است. در این روزگار، رستگار کسی است که به آن چنگ بزند. پس به آنچه بر پیامبرت وحی شده چنگ بزن؛ ﴿إِنَّكَ عَلَىٰ صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ﴾ «بی‌گمان تو بر راهی راست قرار داری.» چشمانم از اشک پر شد، صدایم از شدت گریه در گلو شکست و با شرمندگی به زمین نگاه کردم. شیخ به من نزدیک شد، مصحف را مقابلم گذاشت و گفت: «اهل قرآن، خداوند امانتی را در دستانشان قرار داده است؛ همان امانتی که آن را بر آسمان‌ها و زمین و کوه‌ها عرضه کرد: ﴿فَأَبَيْنَ أَن يَحْمِلْنَهَا وَأَشْفَقْنَ مِنْهَا﴾ «اما آنها از پذیرفتنش سرباز زدند و از آن هراس داشتند.» و تو، ای بیچاره، آن را بر دوش گرفته‌ای! پس نسبت به خویشتن ستمگر و نادان مباش.» سپس مصحف را در دستانم گذاشت و رفت و مرا با آن کلمات تنها گذاشت... بیش از سی سال گذشت. در این سال‌ها سی ختم کامل قرآن را با دقت و استواری به پایان رساندم؛ اما هنوز احساس می‌کنم که حافظ قرآن نیستم.» 💔

هر چه روح به خدا نزدیک‌تر باشه! آشفتگی‌اش کمتر است؛ چون نزدیک‌ترین نقطه به مرکز دایره کمترین تکون رو داره😊 قرآن ثروت بزرگی ا
هر چه روح به خدا نزدیک‌تر باشه! آشفتگی‌اش کمتر است؛ چون نزدیک‌ترین نقطه به مرکز دایره کمترین تکون رو داره😊 قرآن ثروت بزرگی است، پس از آن غافل نشوید و با آن هدفتان را بسازید تا زمانی که راضی شوید. @madraseyehefz

به خدا سوگند، هنگامی که انسان یک صفحه از قرآن یا حتی یک سوره را بدون هیچ خطا و لکنتی از حفظ می‌خواند، از شدت شادی گویی دلش می
به خدا سوگند، هنگامی که انسان یک صفحه از قرآن یا حتی یک سوره را بدون هیچ خطا و لکنتی از حفظ می‌خواند، از شدت شادی گویی دلش می‌خواهد از سینه به پرواز درآید؛ انس و آرامش در قلبش جای می‌گیرد و تمام لذت‌های دنیا در برابر چنین لحظه‌ای هیچ ارزشی ندارند! پس چگونه خواهد بود آن لحظه‌ای که انسان تمام قرآن را از حفظ، صفحه‌به‌صفحه و سوره‌به‌سوره، بدون خطا و لکنت تلاوت کند؟ ♥️

مثال کسی که پس از مداومت بر اعمال صالح، آنها را ترک می‌کند... خدای متعال می‌فرماید: > ﴿وَلَا تَكُونُوا كَالَّتِي نَقَضَتْ غَز
مثال کسی که پس از مداومت بر اعمال صالح، آنها را ترک می‌کند... خدای متعال می‌فرماید: > ﴿وَلَا تَكُونُوا كَالَّتِي نَقَضَتْ غَزْلَهَا مِنْ بَعْدِ قُوَّةٍ أَنكَاثًا﴾ «و مانند آن زنی نباشید که رشتهٔ خود را پس از محکم بافتن، از هم گسست.» (نحل: ۹۲) علامه ابن عثیمین رحمه‌الله می‌فرماید: > «زنی را تصور کنید که نخ می‌ریسد؛ نخ را به‌خوبی، محکم و استوار می‌بافد، سپس شروع می‌کند همان را رشته‌رشته کردن، تا اینکه هیچ چیزی از آن باقی نمی‌ماند. برخی از مردم نیز همین‌گونه‌اند؛ در عبادت بسیار جدیت می‌کنند و بر آن می‌افزایند، سپس بعد از مدتی آن را از بین می‌برند و رهایش می‌کنند.» 📚 شرح ریاض الصالحین، ۲/۲۴۱ آیا در این تصویر تأمل کرده‌ایم؟! برای بافتن آن نخ زحمت کشید، آن را ساخت، بالا برد و محکم کرد؛ اما در نهایت، تلاش خودش برایش بی‌ارزش شد و آن را بدون هیچ افسوسی از هم گسست! ای اهل قرآن، مانند او نباشید! بترسید از اینکه از کسانی باشید که نعمت خداوند را قدر ندانستند؛ همان خدایی که به آنان توانایی داد، عمرشان را طولانی کرد و سال‌ها فرصت هم‌نشینی با قرآن را نصیبشان ساخت؛ اما سرانجام سستی کردند و در چنگ زدن به ریسمان الهی کوتاهی نمودند. بعد از آنکه شیرینی قرآن را چشیدند، مراجعه و مداومت بر آن را رها کردند! مبادا تعطیلات و سرگرمی‌هایش ما را از تعاهد قرآن غافل کند! اصل این است که در همراهی با قرآن، تعطیلی وجود ندارد. حتی در سخت‌ترین شرایط و در اوج مشغله، قرآن را رها نکن؛ با آن همراه باش: تلاوت، مرور، تدبر، تثبیت و حتی مرور و عرضهٔ محفوظات با یک همراه. قرآن چیزی جز برکت برایت به ارمغان نمی‌آورد؛ برکتی که شاید آن را بلافاصله نبینی و تنها پس از مدتی همراهی با قرآن متوجه آن شوی؛ زمانی که خداوند صداقتت را در این مسیر بیازماید. در مسیرمان با قرآن، تنها چیزی که نیاز داریم، صداقت با خداست تا به مقصد برسیم. در پایان... هم‌نشینی با قرآن با هیچ لذتی در این دنیای زودگذر قابل مقایسه نیست. با قرآن زندگی کن تا هم در دنیا و هم در آخرت کامیاب شوی؛ در دنیا با انس و برکت، و در آخرت با بلندترین درجات بهشت. و بر حذر باش از اینکه شیطان تو را از این مسیر بازدارد؛ زیرا او در چنین موقعیت‌هایی بسیار حریص است. از شرّ او به خدا پناه می‌بریم. 🤍📖

هر صفحه‌ای که از قرآن حفظ شده، داستان و خاطره‌ای خاص دارد که در ذهن هر حافظی حک شده است؛ خاطراتی که هر بار از آن صفحه عبور می
هر صفحه‌ای که از قرآن حفظ شده، داستان و خاطره‌ای خاص دارد که در ذهن هر حافظی حک شده است؛ خاطراتی که هر بار از آن صفحه عبور می‌کند، دوباره به یادشان می‌آورد. «این آیه را شیخم برایم تصحیح کرد، و همان‌جا چشمانم پر از اشک شد...» 🕊️ این‌گونه است که قرآن تو را در نعمت و شیرینیِ همیشگی قرار می‌دهد. 🕊️✨

تدبر در قرآن چگونه است ؟ از بزرگی پرسیدند تدبر قرآن چگونه است ؟ گفت پیوسته بخوان ، سپس بخوان ، سپس بخوان تا باز کند خداوند بر
تدبر در قرآن چگونه است ؟ از بزرگی پرسیدند تدبر قرآن چگونه است ؟ گفت پیوسته بخوان ، سپس بخوان ، سپس بخوان تا باز کند خداوند بر قلب تو آنچه را باید بفهمی! اما به جز حافظ قرآن چه کسی میتواند پیوسته آیات را بخواند و بخواند تا بفهمد ؟ خداوند فرمود : فَاقْرَؤُا مٰا تَيَسَّرَ مِنَ اَلْقُرْآنِ پس هر چه میسر شود از قرآن بخوانید @madraseyehefz

کسی که قرآن را از صمیم قلب دوست داشته باشد، برای آن در برنامه‌اش وقت مشخص می‌کند. اما اینکه بگویی: «برای قرآن و مرور محفوظاتم
کسی که قرآن را از صمیم قلب دوست داشته باشد، برای آن در برنامه‌اش وقت مشخص می‌کند. اما اینکه بگویی: «برای قرآن و مرور محفوظاتم وقت ندارم»، در واقع تعللی است که با عذر و توجیه پوشانده شده؛ نفسی که هنوز صاحبش آن را به نظم و انضباط عادت نداده است. وگرنه چگونه برای خوردن و نوشیدن وقت پیدا می‌کنیم، اما برای مرور و تعاهدِ محفوظات قرآن وقت پیدا نمی‌کنیم؟ همه‌چیز به اولویت‌ها بازمی‌گردد. پس دست از توجیه کردن بردار و قرآن را با جدیت و عزم محکم بگیر، نه با سستی و امروز و فردا کردن. ♥️

از بزرگ ترين شعبه هاي علم، حفظ آن در سينه هاست چنان كه پروردگار ما مي فرمايد: بَلْ هُوَ آيَاتٌ بَيِّنَاتٌ فِي صُدُورِ الَّذِي
از بزرگ ترين شعبه هاي علم، حفظ آن در سينه هاست چنان كه  پروردگار ما مي فرمايد: بَلْ هُوَ آيَاتٌ بَيِّنَاتٌ فِي صُدُورِ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ وَمَا يَجْحَدُ بِآيَاتِنَا إِلاَّ الظَّالِمُونَ(عنكبوت / آیه 49) بلكه قرآن آياتى است روشن، كه در سينه اهل علم جاى دارد. و اگر در فضيلت حفظ علم چيزي جز بركت اين دعاي پيامبر صلي الله عليه و سلم وجود نداشت كه فرموده اند: "الله شاد نمايد شخصي را كه از ما حديثي بشنود و آن را حفظ كند تا به ديگران برساند"، همين براي ما كافي بود. 📚[شيخ سكران/مسلكيات ص ٣٩] @madraseyehefz

. دوران مجردی، فرصتی است برای توسعه‌ی عقل و فکر و آمادگی برای تربیت فرزندانی سالم از نگاه جسمی، روحی و عقلی.. علم بیاموزی، کت
. دوران مجردی، فرصتی است برای توسعه‌ی عقل و فکر و آمادگی برای تربیت فرزندانی سالم از نگاه جسمی، روحی و عقلی.. علم بیاموزی، کتاب بخوان، قرآن حفظ کن، تفسیر قرآن و علوم شرعی را فرا گیر تا فرزندانی دین‌دار تربیت کنی و در کنار این‌ها، هنرها و مهارت‌هایی دیگر نیز یاد بگیر.. نیت‌ات را خالصانه به الله باشه که بابت هر علمی که می‌آموزی، پاداش دریافت می کنی @madraseyehefz

چه دل‌آرام ابراهیم(ع) به ما آموخت... آنجایی که پای درد به میان می‌آید، دل را باید به صاحب شفا سپرد و گفت: ﴿وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ﴾ «و هنگامی که بیمار شوم، اوست که مرا شفا می‌دهد.» — سوره شعراء، آیه ۸۰ گاهی دل، بیش از هر چیز به اطمینان نیاز دارد؛ به اینکه بداند در میان تمام دردها، دستی هست که رهایش نمی‌کند... خدایا، ما از رحمت تو ناامید نیستیم... و چه پناهی بالاتر از خدایی که شفا را تنها از او می‌طلبیم؛ همان که اگر صلاح بداند، درِ گشایش را از جایی می‌گشاید که حتی به خیالمان هم نرسیده است. یا شافی... ای آن‌که شفا به دست توست، چه جسمی که با اذن تو آرام می‌گیرد و چه دلی که با یاد تو جان دوباره می‌یابد... ما به «الشّافی» بودن تو ایمان داریم؛ به خدایی که هیچ دردی از نگاهش پنهان نیست و هیچ رنجی برای رحمتش بزرگ نیست. اللَّهُمَّ رَبَّ النَّاسِ، أَذْهِبِ الْبَأْسَ، اشْفِ أَنْتَ الشَّافِي، لَا شِفَاءَ إِلَّا شِفَاؤُكَ، شِفَاءً لَا يُغَادِرُ سَقَمًا. خدایا، ای پروردگار همه مردم، رنج و بیماری را دور کن، شفا ده که تویی شفا دهنده؛ شفایی جز شفای تو نیست؛ شفایی که هیچ دردی را نگذار اعظمی @tadborenoor

مرحله‌ای که انسان از خواندن قرآن از حفظ لذت می‌برد و می‌تواند یک جزء کامل و حتی بیشتر را بدون تردید، مکث و توقف‌های پی‌درپی،
مرحله‌ای که انسان از خواندن قرآن از حفظ لذت می‌برد و می‌تواند یک جزء کامل و حتی بیشتر را بدون تردید، مکث و توقف‌های پی‌درپی، یا اشتباه و خلط میان آیات مشابه، پشت سر هم تلاوت کند؛ مرحله‌ای ارزشمند و شیرین است که با آرزو کردن و امروز و فردا کردن به دست نمی‌آید! پیش از رسیدن به این مرحله، باید بر سختی‌های حفظ قرآن استقامت کنی، یک برنامه ثابت برای مرور داشته باشی که هرگز از آن کوتاه نیایی، بر تکرار صبر کنی و برای آن، از زمان، خواب، چیزهایی که دوستشان داری و حتی بعضی دیدارها و دورهمی‌هایت بگذری. و چه چیزی والاتر از اینکه این فداکاری‌ها در راه حفظ و استوار کردن کتاب خدا باشد؟! فکر می‌کنی ضرر کرده‌ای؟! نه، به خدا قسم؛ این همان سود واقعی است. اللهم أعنّا وإيّاكم على حفظه والتلذّذ بتلاوته. 🤍

پروردگارا... می‌ترسم راه را گم کنم یا به شقاوت و رنج بیفتم. اندیشه‌ام انسانی است و تدبیرم برای امور، محدود و معمولی... در آست
پروردگارا... می‌ترسم راه را گم کنم یا به شقاوت و رنج بیفتم. اندیشه‌ام انسانی است و تدبیرم برای امور، محدود و معمولی... در آستانه‌ی تغییر مسیر زندگی دنیایی‌ام هستم؛ نمی‌دانم آیا در حق هستم یا نه. آنچه من می‌دانم و تو نیز می‌دانی، این است که به اذن تو، رفتنم به سوی تو ثابت و استوار است. از تو استقامت می‌خواهم و هر آنچه جز آن است، به خودت می‌سپارم؛ ای پروردگاری که همه‌ی خیر نزد توست، ای دانای تمام نهان‌ها، ای آفریننده‌ی جهان‌ها و آفریننده‌ی جان‌ها و پیکرهای آدمیان... از تو بخشش، عافیت، خشنودی و توفیق می‌خواهم. از تو می‌خواهم که گم نشوم و تلاش و کوششم نیز تباه نگردد. از تو می‌خواهم نه گمراه شوم، نه کسی را گمراه کنم و نه در حالی که نمی‌خواهم، به گمراهی کشانده شوم. از تو می‌خواهم منحرف نشوم و از راهت نلغزم. خودت برایم انتخاب کن و مرا به انتخاب خودم وانگذار؛ زیرا تو توانایی و من ناتوانم، تو می‌دانی و من نمی‌دانم... سرگردانی همچون آتشی در وجودم شعله می‌کشد؛ و من جز دغدغه‌ی خشنودی تو از خودم، هیچ دغدغه‌ای نمی‌خواهم. پس از من خشنود باش و مرا نیز به آنچه برایم مقدر کرده‌ای، خشنود و راضی گردان. ای زنده‌ی پایدار و برپادارنده‌ی همه‌ی هستی... 🤍

چه دل‌آرام ابراهیم(ع)... در میان درد، دلش را به شفا سپرده بود؛ چنان که رنج، هرگز نتوانست میان او و امید فاصله‌ای بیندازد... و فرمود وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ❤️ «و هنگامی که بیمار شوم، اوست که مرا شفا می‌دهد.» سوره شعراء، آیه ۸۰ و این، دعای شفا از پیامبر اکرم صلی الله علیه و سلم اللَّهُمَّ رَبَّ النَّاسِ، أَذْهِبِ الْبَأْسَ، اشْفِ أَنْتَ الشَّافِي، لَا شِفَاءَ إِلَّا شِفَاؤُكَ، شِفَاءً لَا يُغَادِرُ سَقَمًا. خدایا، پروردگار مردم، رنج و بیماری را برطرف کن شفا ده که تویی شفا‌دهنده شفایی جز شفای تو نیست شفایی که هیچ بیماری‌ای باقی نگذارد. اعظمی @tadborenoor

اللهم انی أسألک علما نافعا و رزقا طيبا و عملا متقبلا ✨️
اللهم انی أسألک علما نافعا و رزقا طيبا و عملا متقبلا ✨️