پروژه ی رصدخانه

🔸 همدلی و هم‌زبانی در راه پیشرفت 💠بخشی از متن: 🔅توسعه‌نیافتگی و قدم ننهادن در راه پیشرفت، نه رفتن است و نه ماندن، نه اینجاست و نه آنجا، نه عزم عبور است و نه تحمل ساختن. این که من چیزی را دوست دارم یا ندارم یا میلی به این یا آن دارم تغییری در وضع و تاریخی که محقق شده نخواهد داشت. 🔅پس ضرورت توسعه و پیشرفت برای کشور ما با چند میلیون جوان تحصیل‌کرده و ظرفیت و استعداد فراوان و البته مشکلات و فساد و حیف‌ومیل، ربطی به این ایدئولوژی یا آن جهت‌گیری سیاسی ندارد همه‌ی ما فارغ از میل و ایدئولوژی، دلبسته‌ی این حرکت و خسته و ملول از ایستایی هستیم و اتفاقاً وقتی این ضرورت به اخلاقی‌ترین وظیفه‌ی موجود تبدیل می‌شود، مطلوبیت سیاست‌ورزی در پیگیری راه پیشرفت فهم خواهد شد. یعنی بی‌تفاوت نسبت به شعارهای قشنگ سیاسی، باید توجه کرد که چه کسی مرد راه پیشرفت کشور است. 🔅باید کاری اساسی انجام داد و به تحول فکر کرد. وقتی کشور با تمام وجود در راه توسعه و پیشرفت نباشد، جلوگیری از بیهوده‌کاری و فساد، امکان‌پذیر نیست و حتی آن‌چنان نمی‌توان به فضیلت یا حکمت عقلی و اخلاقی عمومی نیز امیدوار بود. انسان‌ها وقتی راهی در پیش دارند، همدل و هم‌زبان می‌شوند و اگر راهی نباشد، هرکس به فکر نجات یا میل شخصی خود است و این دقیقاً اثرات مخرب موجود را، باز تولید خواهد کرد. #دانشمند۱۹ #مطالعات_پیشرفت #سیدعلی_میری 🌐 خرید اینترنتی: ketabir.com 🗨️ خرید تلفنی: 09123969195 📲 مجله دانشمند | daneshmand_mag@

🟡 چالش‌های دیالوگ و گفت‌وگوی پیشرفت رسانه‌ی ما چگونه می‌تواند به امکان پیشرفت ایران بپردازد؟ 💠بخشی از متن: 🔅منتظر رویداد بودن یعنی یک امید معقول به پدیدارشدن نتیجه‌ای فراتر از فهم و روش‌های ما که گویی با دیدن آن، به برکت و نزدیکی زمین و آسمان امیدوار می‌شویم. من در مسیر رسانه‌ی پیشرفت و توسعه منتظر یک اتفاق فراتر از انتظار هستم و آن پدیدآمدن زبانی شبیه شهید مرتضی آوینی و همدلی و هم‌زبانی مردم با آن زبان است. در رسانه‌ی حرفه‌ای ما کسی منتظر نیست و کم‌کم حوصله گفت‌وگو تحلیل می‌رود. فرم با روش‌های جذاب اشتباه گرفته شده و خبری از یگانگی فرم با محتوا نیست و شبیه حضرت مسیح در برادران کارامازوف، احتمالاً شهید آوینی هم در رسانه‌ی جریان اصلی ما شانس زیاری نداشته باشد و درب حرفه‌ای‌گری و روشمندی، محکم بروی او بسته خواهد شد. 🔅واضح است که رسانه جای بحث‌های جزئی تخصصی و دانشگاهی نیست. اما رسانه می‌تواند جست‌وجوگر باشد و در هر پرونده، چیزی برای کشف خود ما وجود داشته باشد. پس در هر قسمت و در هر پرونده و در کل پرونده‌ها، سوال و مسئله‌ای هست و کسانی قابی را واضح‌تر و واضح‌تر می‌کنند که امکان یگانه‌ی توسعه و پیشرفت کشور، در آن قاب پدیدار است. این روایت می‌تواند از اصلاحات جزئی راه تا کلیت فهم را تحت‌تأثیر خود قرار دهد و در کنار سینما، داستان و... از علوم‌انسانی به عقل عملی برسد که البته صبر و مداومت و حوصله می‌طلبد. 🔅شئون مختلف زندگی ما از هم جدا نیستند و ما اشتباه می‌کنیم اگر به این نتیجه رسیده‌ایم که باید به علم، فرهنگ، هنر و تفکر جدای از هم بپردازیم. این جداافتادگی به معنی واقعی کلمه آفت درک ما در مواجهه با جهان جدید است. #دانشمند۱۹ #مطالعات_پیشرفت #سیدعلی_میری 🌐 خرید اینترنتی: ketabir.com 🗨️ خرید تلفنی: 09123969195 📲 مجله دانشمند | daneshmand_mag

🔻 هفتمین نشست از مجموعه نشست‌های «هم‌عزم» (گفتگوهای انتقادی پیرامون نحوه اتصال نظر و عمل در فرآیند گفتمان‌سازی پیشرفت) 🔰 گفتمان‌سازی پیشرفت، از معنا تا فرآیند جایگاه "روایت" در فرآیند گفتمان‌سازی نشست‌های هم‌عزم با سه‌گانه‌ای در باب «روایت پیشرفت» آغاز شد، که در آنجا از موضوع روایت پیشرفت و شیوه ساخت آن بحث بود. در این نشست باز به روایت پیشرفت باز می‌گردیم، اما به جهت بررسی جایگاهش در فرآیند ایجاد گفتمان پیشرفت. لذا مسأله اصلی این نشست بررسی نسبت «روایت» و «گفتمان» است. این که روایت در چه فرایندی می‌تواند منجر به ایجاد «عزم عمومی» شود و آیا در این میان می‌توان از انواع روایت‌ها نام برد؟ با حضور: 🔸 یاسر عسگری مدیر انتشارات راه یار 🔹 سیدعلی میری عضو مرکز سها و سردبیر میز روایت فناوری برنامه چاووش سیما 🔸 حمید ابدی پژوهشگر گروه سیاست گذاری و مدیریت راهبردی پژوهشکده فرهنگ و هنر اسلامی 🗓️ زمان: سه‌شنبه ۱‌ اسفند‌ماه ۱۴۰۲، ساعت ۱۳ تا ۱۵ 📍مکان: خیابان انقلاب اسلامی، بین خیابان ولیعصر و برادران مظفر، پلاک ۹۰۷، خانه اندیشه‌ورزان 🔘 پخش زنده ▫️در بستر اسکای روم https://www.skyroom.online/ch/tsi/society ✅ @hamazm

🟡 چالش‌های دیالوگ و گفت‌وگوی پیشرفت رسانه‌ی ما چگونه می‌تواند به امکان پیشرفت ایران بپردازد؟ 💠بخشی از متن: 🔅منتظر رویداد بودن یعنی یک امید معقول به پدیدارشدن نتیجه‌ای فراتر از فهم و روش‌های ما که گویی با دیدن آن، به برکت و نزدیکی زمین و آسمان امیدوار می‌شویم. من در مسیر رسانه‌ی پیشرفت و توسعه منتظر یک اتفاق فراتر از انتظار هستم و آن پدیدآمدن زبانی شبیه شهید مرتضی آوینی و همدلی و هم‌زبانی مردم با آن زبان است. در رسانه‌ی حرفه‌ای ما کسی منتظر نیست و کم‌کم حوصله گفت‌وگو تحلیل می‌رود. فرم با روش‌های جذاب اشتباه گرفته شده و خبری از یگانگی فرم با محتوا نیست و شبیه حضرت مسیح در برادران کارامازوف، احتمالاً شهید آوینی هم در رسانه‌ی جریان اصلی ما شانس زیاری نداشته باشد و درب حرفه‌ای‌گری و روشمندی، محکم بروی او بسته خواهد شد. 🔅واضح است که رسانه جای بحث‌های جزئی تخصصی و دانشگاهی نیست. اما رسانه می‌تواند جست‌وجوگر باشد و در هر پرونده، چیزی برای کشف خود ما وجود داشته باشد. پس در هر قسمت و در هر پرونده و در کل پرونده‌ها، سوال و مسئله‌ای هست و کسانی قابی را واضح‌تر و واضح‌تر می‌کنند که امکان یگانه‌ی توسعه و پیشرفت کشور، در آن قاب پدیدار است. این روایت می‌تواند از اصلاحات جزئی راه تا کلیت فهم را تحت‌تأثیر خود قرار دهد و در کنار سینما، داستان و... از علوم‌انسانی به عقل عملی برسد که البته صبر و مداومت و حوصله می‌طلبد. 🔅شئون مختلف زندگی ما از هم جدا نیستند و ما اشتباه می‌کنیم اگر به این نتیجه رسیده‌ایم که باید به علم، فرهنگ، هنر و تفکر جدای از هم بپردازیم. این جداافتادگی به معنی واقعی کلمه آفت درک ما در مواجهه با جهان جدید است. #دانشمند۱۹ #مطالعات_پیشرفت #سیدعلی_میری 🌐 خرید اینترنتی: ketabir.com 🗨️ خرید تلفنی: 09123969195 📲 مجله دانشمند | daneshmand_mag

🔻بخش پنجم | دانشگاه تهی از حقیقت سخنرانی محمدهادی محمودی، مدیرگروه انقلاب اسلامی مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی درباره مارتین هایدگر 🔹هایدگر یک فیلسوف آلمانی و به تاریخ خودش به‌شدت وابسته است. هایدگر متفکری است که در دوره بین دو جنگ کارش را شروع می‌کند. جنگ جهانی اول تاثیر عمیقی در اندیشه آلمانی‌ها گذاشت. مهم‌ترین تاثیر که مربوط به بحث ماست این است که مقصر جنگ جهانی اول، علم دانسته شد. اینکه ما توانستیم در عرض چهار سال نزدیک به 20 میلیون نفر را در اروپا بکشیم، اتفاقی است که علم ممکن کرد. اینکه علم سازنده زندگی نیست، بلکه مخرب آن است، به یک انگاره عمومی تبدیل شد.  🔸وقتی علم متهم به ایجاد یک فاجعه عمومی است، اینکه علم چطور چنین کاری کرده، نادیده گرفته شده. ما فکر می‌کنیم که با تعهدهای اخلاقی و مراقبت می‌توانیم جلوی وقوع فاجعه را بگیریم اما هایدگر احساس می‌کند که اینها نادیده‌گرفتن اصل مسئله است و درباره اینکه علم چیست و فلسفه چطور علم بوده و هنوز هست، در آثار خودش بحث می‌کند. یک رگه پرتکرار در آثار هایدگر، بحث درباره علم است.  🔹اما هایدگر درباره دانشگاه چه می‌گوید؟ او می‌گوید من که رئیس دانشگاه شدم به این دلیل بود که اولا فکر می‌کردم در این جنبش استعدادی هست و یک نیروی ملی یا خیزش خودجوش ملی اینجا هست که ما باید از آن استفاده کنیم. خیال باطل! و دوم اینکه فکر می‌کردم چیزهایی احتمالا در این جنبش و سیل خروشان از بین خواهد رفت. گفتم من بایستم و بعضی از این چیزها را نگه دارم. به همین دلیل ریاست دانشگاه را قبول کردم. من فکر می‌کردم مهم‌ترین مسئله دانشگاه آلمانی این است که دانشگاه صرف‌نظر از صورت‌بندی تکنیکی که در آن زمان وجود داشت، وحدت داشته باشد.  🔸دانشگاه یک سازمان بوروکراتیک برای به هم رسیدن علوم مختلف نیست، بلکه دانشگاه یک نهاد است که معطوف به علم و با توجه به علم به‌عنوان یک مفهوم واحد تاسیس شده و این علوم از آن مفهوم آب می‌خورند. من می‌خواستم علم را دوباره پیش بکشم و می‌دانستم که دو گروه در برابر ایده من مقاومت می‌کنند؛ یک گروه کسانی که قائل به علم تخصصی هستند وگروه دوم کسانی هستند که به قدرت رسیده‌اند و ایده‌شان ایده علم سیاسی است. کلمه سیاسی را برای اینکه خوب فهم و هضم کنیم، با آنچه که امروز به آن سیاسی می‌گوییم، یکی ندانید. آنجا کلمه سیاسی چیزی است که امروز به آن «کاربردی» می‌گوییم، یعنی علوم باید کاربرد داشته باشند. طبق آنچه هایدگر می‌گوید علوم باید برای مردم مفید باشد و دردی از مردم دوا کند. هایدگر می‌گوید این دو گروه حدس می‌زدم که در برابر من بایستند؛ گروه اول با اتهام التقاط و گروه دوم با اتهام حرف‌های انتزاعی، یعنی کلی‌گویانه که درباره هیچ‌چیزی که در زندگی ما وجود دارد، نیست. 🔹هایدگر می‌گوید من می‌خواستم دانشگاه اظهار نظر یا ابراز عقیده کند. در سخنرانی ریاست دانشگاه می‌گوید ما اهل علم، یعنی اساتید و دانشجویان یک ویژگی‌ یا میل عمومی داریم و آن این است که می‌خواهیم مستقل باشیم، یعنی می‌خواهیم دانشگاه خودگردان باشد. می‌گوید بیایید تامل کنیم بیینیم اگر دانشگاه می‌خواهد که مستقل و نهاد معیار و تعیین‌کننده باشد، باید چه درکی از خود داشته باشد؟ باید یک درک قرص و محکم از خودش، کارش و کسانی که در آن هستند، داشته باشد تا بتواند تعیین‌کننده باشد. استقلال، خوداظهاری و خودادعایی فقط و فقط از طریق توجه به مهم‌ترین مسئله علم ممکن است و آن هم حقیقت است. در روزگار ما حقیقت چیست؟ می‌گویید حقیقت، ارزش‌ها و منافع و سیاست ماست. حقیقت برای هرکسی یک چیزی است و هر کسی حق دارد حقیقت را تعیین کند. 🔸هایدگر در همین دوره فرایبورگ درباره حقیقت صحبت می‌کند و می‌گوید ما میراث‌بر یک انگاره از حقیقت در یک دوره تاریخی هستیم. آن همان است که ما را دانشگاه آلمانی کرده است. انگاره آلمانی از حقیقت که از نظر هایدگر، همان انگاره مغرب‌زمینی است. می‌توانید به آن اروپایی هم بگویید. به همین دلیل در جواب دانشگاه چیست، روی فلسفه یونان کار می‌کند، چون انگاره حقیقت در تاریخ اروپا از آنجا بیرون زده است.  🔹هایدگر در همان یادداشت ریاست دانشگاه می‌گوید من خیال واهی، پندارها و تصوراتی داشتم و این اتفاق نخواهد افتاد و علم مسیری را طی می‌کند که دیگر نمی‌تواند انگاره‌ حقیقت را یادآوری کند. وقتی که ریاست دانشگاه را پذیرفتم، نمی‌دانستم شاید این یک تقدیر است و نمی‌توان با آن ستیزه کرد. این را نیچه به ما خبر داده بود، وقتی که گفت خدا مرده است! این حرف او یک خبر است که در جهان ما خدا، یعنی نماد همه مسائل معنوی و روحی و خدا به‌عنوان نماد حقیقت دیگر نمی‌تواند وجود داشته باشد. ℹ️ @Paad_ir

💢 درآمدی بر ایده دانشگاه در اندیشه فیلسوفان غرب 🔻بخش پنجم | ایده هایدگر ✅ برای خرید و دریافت کلیه‌ی صوت‌ها و ویدیوهای این رویداد به صورت یکجا به این لینک مراجعه نمایید.  ✅ صفحه‌ی مربوط به گزارش این بخش، از روزنامه‌ی فرهیختگان را اینجا ببینید. #ایده_دانشگاه #فیلسوفان_غرب ℹ️ @Paad_ir 👇

🔻بخش چهارم | علم در مقام حرفه، یعنی دانشگاه سخنرانی حسین شهرستانی، معاون پژوهشی پژوهشکده فرهنگ و هنر اسلامی درباره ایده دانشگاه در اندیشه ماکس وبر 🔹ماکس وبر نماد انسان دانشگاهی در اواخر قرن نوزدهم و ابتدای قرن بیستم در اروپاست و یک منزلت معلمی یا الهام‌بخش برای دانشگاه اروپایی و به‌طور خاص دانشگاه آلمانی دارد. ماکس وبر مرز دانشگاهی است که در چارچوب حصارهای تخصصی گرفتار شده و نشده است. مرز انسان‌ علمی‌ای است که تا قرن نوزدهم تلاش می‌شده همچنان از یک حکمتی یا معنای اصیلی فراتر از تخصص‌ها حرف بزند و از این پس قرار است در دپارتمان‌های تخصصی بنشیند و به‌مثابه یک متخصص صرف کار خودش را انجام دهد. ماکس وبر کسی است که تخصصی‌شدن علم یا ورود به علوم تخصصی را اعلام می‌کند. 🔸وبر مقاله‌ای دارد با نام «علم در مقام حرفه» که البته یک سخنرانی و گفتار است. این اثر تقریبا سال پایانی عمر وبر ایراد شده و یک‌جور وصیت‌نامه فکری یا حاصل عمر فکری وبر در دانشگاه آلمانی است. محور بحث من همین مقاله مشهور، کلاسیک و اثرگذار است. علم در مقام حرفه یعنی دانشگاه، چون کسی که شغلش را علم قرار داده و در مقام حرفه علم را دنبال می‌کند، در دانشگاه حضور دارد. 🔹برای افلاطون علم راهی برای رسیدن به حقیقت نهایی یا غایی عالم است. در عصر رنسانس علم افلاطونی نیست و راهی به سوی حقیقت عالم نیست، بلکه راهی برای فهم راز طبیعت است. ایده دیگر این است که علم سبب شناخت خدا و قدرتش می‌شود. آیا واقعا مردم که به دانشگاه می‌آیند، به خدا نزدیک‌تر می‌شوند؟ به طور کلی این علم خدا را از جهان بیرون می‌کند. یکی دیگر از ایده‌های عصر روشنگری این بود که علم می‌تواند بشر را نجات دهد و راه درست زندگی‌کردن را نشان دهد. آنها می‌گفتند بشر تا امروز در تاریکی بوده و با عقل راه سعادت را پیدا می‌کند و وبر هم توضیح می‌دهد که این ایده بعد از نیچه به طور کلی نفس‌های آخرش را کشید و پشت سر گذاشته شد. 🔸در این مقاله، وبر به دانشگاه و دانشجویان آلمانی خبر می‌دهد که در آمریکا دارد یک اتفاقی می‌افتد و یک دانشگاه جدیدی ظهور می‌کند که منطق آن دانشگاه، منطق کشف حقیقت نیست و بلکه منطق بازار و اقتصاد است. این دانشگاه تقریبا شبیه یک کمپانی می‌شود و آن هاله تقدس علم و معرفت از روی چهره‌ اساتید دانشگاهی برداشته می‌شود و استاد دیگر احترامی ندارد. به تعبیر وبر، دانشجو احساس می‌کند که استاد در برابر پولی که ما به او می‌دهیم، علمش را به من می‌دهد. 🔹وبر در این مقاله بحث می کند ما در این وضعیت علم باید چه کنیم و آیا باید برگردیم و معنای اصیل، قدسی، روشنگرانه و پیامبرانه از علم را احیا کنیم یا این تقدیر را بپذیریم و بعد این سوال پیش می آید که به چه نحو بپذیریم. 🔸طرح وبر از علم، پذیرش تراتژیک وضع بی‌معنایی در عصر حاضر است. این پذیرش تراتژیک غیر از آن وضع علم آمریکایی است که خوشامدگویانه این وضع را می‌پذیرد و بحرانش را درک نمی‌کند. دانشمند آمریکایی مسئله‌ای ندارد اما وبر می‌فهمد چیزی از دست رفته و علم تهی شده است اما در برابر این تهی‌شدن به ما امید نمی‌دهد به چیزی که این جای خالی را پر کند. تقدیر ما پذیرش این وضع است و از اینجا کار ما شروع می شود و پذیرش این وضع، مسئولیت بزرگی است. 🔹وبر نمی‌گوید چه کار می‌خواهید بکنید یا نمی‌گوید زندگی بی‌معناست، چون این یک قضاوت ارزشی است؛ او می‌گوید شما هر کسی که هستید، این وضعیت علم است، پس تکلیف خود را با آن معین کنید. ℹ️ @Paad_ir

💢 درآمدی بر ایده دانشگاه در اندیشه فیلسوفان غرب 🔻بخش چهارم | ایده وبر ✅ برای خرید و دریافت کلیه‌ی صوت‌ها و ویدیوهای این رویداد به صورت یکجا به این لینک مراجعه نمایید.  ✅ صفحه‌ی مربوط به گزارش این بخش، از روزنامه‌ی فرهیختگان را اینجا ببینید. #ایده_دانشگاه #فیلسوفان_غرب ℹ️ @Paad_ir 👇

🇮🇷🇮🇷🇮🇷این همون داستانی نبود که همیشه دوست داشتیم بشنویم؟ فوتبال امروز نماد قصه ی ایرانی بود.دعای مادر که ملاک انتخاب پنالتی زن شد،عقب افتادن و تاریک شدن افق و ادامه ی کار،ایستادن برخلاف همه ی شواهد و یکدلی تا اشک شوق. ژاپن همه چیز داشت،خیلی وقته که همه چیز داره.علم ورزش تا تغذیه و ریکاوری و البته کمی داور و کمک داور ویدئویی. ولی هر چندوقت یبار وقتی می رسه که این وقت دیگه درباره ی داشته ها نیست و درباره ی یه سوال مهم تره:این که کی هستی؟ گفتن که امیرخان بین دو نیمه اتمام حجت کردن که یادتون نره ۴۵دقیقه مردونه به ایران بدهکارید.وقتی که به ایران بدهکاریم انگار یجور دیگه می شه.خیلی فرق می کنه با موقعی که طلبکاریم. خدا هم واقعا کریمه و هیچی نمی تونست جلوی دل این پسرا وایسه و با کریمان کارها دشوار نیست.نه اسطوره ی کمرنگ و عصبانی ایران-استرالیا که از امروز دیگه در حافظه ها نیست و نه هرچشم و دهان بهانه گیری که منتظر لغزش این بچه ها بود تا ناامیدی خودشو تسکین بده. این پسرا دیگه حرف زور و اینکه فلانیا خیلی وقته آقای آسیا هستن تو گوششون نمی ره.این پسرا به اون آقاترینشون زور گفتن. اینجا ایرانه، همیشه اتفاقای عجیب رخ داده و همیشه نشانه هایی از یک جهان دیگه در این مردم بوده.نشانه هایی از یه عزم دیگه.امیرخان هم از راه عجیبی فهمید که اگه به اندازه ی کافی صبر کنی، همش هم ظلم و تاریکی نبوده و نیست. الان وقتشه که تا تهش با این بچه ها بریم.

همه‌ی جغرافیای ایران 💠بخشی از متن: 🔅کشور با انسان‌هایش ساخته می‌شود و مهم‌ترین کارکرد رسانه هم آیینگی و ضریب دادن به انسان‌هاست و ما در تمام 18 شماره گذشته مجله، به‌قدر وسع خودمان تلاش کردیم تا روایت پیشرفت انسان ایرانی را در گوشه‌گوشه این خاک پوشش بدهیم. 🔅«ویرانه‌ای‌ست این جهان. عمر کفاف نمی‌دهد که آباد کنیم و غیرت، رخصت نمی‌دهد که رها کنیم. اینگونه رهاکردن نشانه‌ی دنائت است و جاهلانه مرمت‌کردن نشانه‌ی رذالت. پس آبادسازی یک‌گوشه‌ی گمِ جهان به دست ما، آبادسازی کل عالَم است به دست همگان...» 🔅این جملات را استاد نادر ابراهیمی در رمان "مردی در تبعید ابدی" از قول صدرالمتألهین، ملاصدرای شیرازی نوشته است. حالا چند نسل بعد از ملاصدرای شیرازی، دیار شیراز صدها آدم با غیرت درون خودش پرورش داده است که هر یک آبادی یک گوشه این کشور را به عهده گرفته‌اند. روایت‌خانه‌ی این شماره دانشمند، تنها یک بیت از هزاران بیت بوستان روایت پیشرفت شیراز را سروده است؛ روایت آدم‌هایی که برای‌آنکه "ایران خانه خوبان شود"، رنج‌های بسیاری برده‌اند و خون‌دل‌ها خورده‌اند. 🔅شاید یکی از مصداق‌های نزدیک و باورکردنی این سخنان نادر ابراهیمی، دکتر ملک‌حسینی، "پدر پیوند کبد ایران" باشد؛ کسی که نه‌تنها در پهنه‌ی جهانی برای ایران افتخارآفرینی کرده است، بلکه با ماندن در جغرافیای شهر خودش شیراز، آنجا را در زمینه تخصصی خودش چنان پیشرفته و آباد کرده که آوازه‌اش نه‌تنها ملی که حتی جهانی شده است. بیمارستان بوعلی و نسلی از جراحانی که دکتر ملک حسینی و اساتید برجسته آنجا تربیت کرده‌اند، امروز نه فقط به اهل شیراز و ملت ایران خدمات بی‌نظیر درمانی می‌دهند، بلکه شیراز را قطب توریسم سلامت ایران نیز کرده‌اند و پذیرای بیماران زیادی از کشورهای منطقه نیز هستند. #دانشمند1۹ #روایت_پیشرفت #سرمقاله تصویر: اثر استاد رضا بدرالسماء 🌐 خرید اینترنتی مجله: ketabir.com 📱 تماس جهت اشتراک: 09123969195 @daneshmand_mag | مجله دانشمند

شماره 19 مجله دانشمند منتشر شد سری جدید مجله دانشمند، باسابقه‌ترین مجله دانش و فناوری به زبان فارسی با رویکرد «روایت پیشرفت» منتشر شد. مجموعه گفت‌وگو و یادداشت‌هایی که در این شماره می‌خوانیم: 💠 سرمقاله 🔸 همە‌ی جغرافیای ایران 💠 روایت‌خانه 🔸 پیوند حیات در شیراز روایتی از دکتر «ملک‌حسینی» پدر کبد ایران و جراحان بیمارستان پیوند ابوعلی سینای شیراز 🔸 شرط‌بندی روی اسب مرده روایتی از فراز و فرودهای شرکت دانش‌بنیان شیرازی در لب مرز 🔸 اینجا شیراز است روایت دانش‌بنیان‌های شیرازی که 118 کل ایران را دست گرفتند 💠 قاب پیشرفت 🔸 سریال‌سازی در مسیر پیشرفت با نگاهی به تجربه کره جنوبی 💠 فناوری نرم 🔸 گنج‌هایی در محله ستارخان به روایت محمد نمازی، دبیر نمایشگاه دائمی محصولات پیشرفته نانو 🔸 روزگاری که «تراکتور» ایرانی شد سفرنامه پیشرفت تبریز 💠 کتابخانه پیشرفت 🔸  جنگ امواج بر فـراز اروند تجربه جنگ الکترونیک در عملیات والفجر ۸ 🔸  حاج مالک تاریخ شفاهی غلامرضا مالکی از از تجربیات یگان‌های ویژه مهندسی در جنگ 💠 مطالعات پیشرفت 🔸‌ چالش‌های دیالوگ و گفت‌وگوی پیشرفت رسانه‌ی ما چگونه می تواند به امکان پیشرفت ایران بپردازد؟ 💠 خبر زیست بوم   مهمترین و تازه‌ترین خبرهای مرتبط با دستاوردها و تولیدات فناورانه و دانش‌بنیان کشور 💢 کمیک استریپ قصه‌های پیشرفت 🔸 آسمان در دستان ماست روایت شرکت سازنده پهپادهای کشاورزی 📝همکاران این شماره: تکتم نجفی‌منش، پریسا زارع، رعنا مرادی‌نسب، نرگس‌سادات مظلومی، فرناز ايزدبین، راضیه جوادی، فروزان ايزدبین، سیدحمیدرضا میری، محمد نمازی، سیدعلی میری، حسن فاطمی، حمید نخعی، علی تقوایی. با تشکر ویژه از دفتر پیشرفت حوزه‌ هنری فارس: محمد‌حسین عظیمی، حامد علیزاده، مجتبی نباتی، فاطمه حبیبی. مدیرمسئول: محمدحسن روزیطلب سردبیر و جانشین مدیرمسئول: پژمان عرب دبیر اجرایی: مریم حنطه‌زاده  با همکاری موسسه فرهنگی مطبوعاتی ایران مجری طرح: خانه هنر و رسانه پیشرفت 🌐شماره نوزدهم مجله دانشمند را می‌توانید از دکه‌های مطبوعاتی سراسر کشور و همچنین سایت انتشارات ایران به آدرس ketabir.com با ارسال رایگان تهیه کنید. شماره تماس برای اشتراک سالانه و سفارش تلفنی 09123969195 - آقای بابایی #شماره_جدید_دانشمند @daneshmand_mag | مجله دانشمند

🎥 فیل در اتاق/ گاهی به وضعیت رویدادهای اکوسیستم استارتاپی ایران نسخه صوتی ▫️در شرایطی که در روزهای بعد از پایان همه‌گیری کرونا با تورم رویدادهای مرتبط با استارتاپ‌ها و کارآفرینی روبرو هستیم، صحبت کردن از کم‌فایده بودن اغلب این رویدادها شاید کاری عجیب به نظر برسد. ▫️اما واقعیت آن است که ما با موقعیت «فیل در اتاق» روبرو هستیم؛ واقعیتی که همه از آن آگاهند، اما کسی از آن صحبت نمی‌کند: بیشتر رویدادهای استارتاپی ایران تبدیل به دورهمی‌های کم‌خاصیتی شده‌اند که برگزار می‌شوند تا فقط برگزار شوند. ▫️در این قسمت از آپدیت، نگاهی به رویدادهای استارتاپی ایران - و بطور خاص یلدا سامیت - انداخته و آنها را با برخی رویدادهای شاخص بین‌المللی مقایسه کرده‌ایم. همچنین بررسی کرده‌ایم که مهم‌ترین شاخص‌هایی که برای تصمیم‌گیری در مورد شرکت کردن در یک رویداد وجود دارند، چه چیزهایی هستند. 📺 @ecoiran_webtv

🎥 پروژه های انتقال آب؛ واکاوی ضرورت ها و الزامات نسخه صوتی ▫️تامین آب برای فعالیت‌های مختلف و خصوصاً برای استفاده سکونتگاه‌های کشور، جزو وظائف حاکمیتی به شمار می‌رود و از همین رو بخشی از نظام برنامه‌ریزی و نهادهای مرجع و تخصصی به این موضوع می‌پردازند. شرایط خاص اقلیمی و جغرافیائی سرزمین ایران و روند پرچالش توسعه باعث شده تا درسال‌های اخیر معضلات متعدد و مختلفی در این زمینه بروز کند . ▫️از سوی دیگر یکی از موضوعات اصلی، نحوه تاثیر و تأثر دو مقوله برنامه‌ریزی شهری و منطقه‌ای و برنامه‌ریزی منابع آب در کشور بر هم است . ▫️این نشست با حضور کارشناسان، مسئولین در نگارخانه تهران واقع در پردیس هنرهای زیبا دانشگاه تهران برگزار شد ، برگزار کنندگان این نشست معتقد بودند که توسعه و برنامه ریزی باهدف توسعه، رشد و پیشرفت در سطوح ملی، منطقه ای و شهری با مقوله برنامه ریزی منابع آب پیوند عمیقی دارد و این موضوع در کشور ایران به دلائل متعدد و محدودیت های مختلف از اهمیت بیشتری برخوردار بوده و هست. 📺 @ecoiran_webtv

فراغت علمی یک اراده است کریم مجتهدی - ۱۳۹۶ شاید واژه‌ی دانشمند برای ما، عموما نمایانگر چهره‌‌ی فردی منزه باشد که در حصار نافهمی‌ها و بدکرداری‌های زمانه‌اش گرفتار شده است. فردی که می‌خواهد تمامی عمر خود را وقف علم کند؛ اما دیگرانی بیرون از حوزه‌ی علم، یا مانع تحصیل‌کردن شایسته‌ی او، یا مانع به کار رفتن دانش‌اش می‌شوند. کریم مجتهدی با یادآور شدن ریشه‌ی واژه‌ی «مدرسه» در زبان لاتینی و انگلیسی، بر ضرورت بهره‌مندی دانشمند از فراغت و آسودگی خاطر تأکید می‌کند. اما چنین فراغتی، چیزی بیرون از علم نیست که دانشمند، محتاج هدیه‌گرفتن آن از دیگران باشد؛ بلکه چنین چیزی، ثمره‌ی اراده‌ی کسانی است که باور کرده‌اند در جهان، چیزی برای آموختن وجود دارد و حاضرند خود را وقف بر پا داشتن کلیت آن کنند. کریم مجتهدی خود در طول حیات علمی خود، نمونه چنین اراده‌ای بود. کسی که «جویندگی» را به جای «دوستی» در تعریف فلسفه می‌نشاند. جویندگان گم‌شده‌ای دارند و دوستان پیداشده‌‌ای؛ این اراده، اراده به جویندگی است. یاد و نام این استاد گران‌مایه که چند روز پیش دار فانی را وداع گفت، گرامی باد. 💡هر فیلم آغاز یک گفتگوست... @simafekr_com