🎗 Science 🎗

💠 از این منظر آگاهی ساختاری چندساحتی است هندسی است زیرا بر اساس نسبت، نظم، مرکز، تقارن و الگو عمل می‌کند ارتعاشی است، زیرا با ریتم، فرکانس، تکرار، resonance و هم‌آوایی پیش می‌رود و حضوری است، زیرا در بدن، روان، زبان، رویا، اسطوره، و تجربه قدسی، به صورت‌های گوناگون تجلی می‌یابد آنچه در درون انسان می‌گذرد از جهان جدا نیست بلکه پژواکی از همان نظمی است که ستارگان، عناصر، اشکال، اعداد، و معانی را به هم پیوند می‌دهد انسان در عمیق‌ترین لایه وجودی خود، محل تلاقی خاک و افلاک است. 💠 پس اگر بخواهیم این معنا را به زبانی ساده‌تر اما ژرف بیان کنیم باید بگوییم: انسان آینه جهان است اما آینه‌ای زنده، نه سطحی سرد و بی‌جان. ذهن دستگاه ترجمه جهان است اما ترجمه‌ای که تنها با واژه انجام نمی‌شود بلکه با خیال، شهود، رویا، عاطفه، و حضور صورت می‌گیرد و نمادها، زبان بینابینی این ترجمه‌اند زبانی که نه کاملا مادی است و نه کاملا مجرد بلکه در مرز میان این دو، راز را حمل می‌کند. 💠 در نهایت این نگاه ما را به برداشتی وحدت‌مند می‌رساند: آگاهی چیزی نیست که صرفا درون انسان رخ دهد، بلکه میدانی است که در آن انسان و جهان یکدیگر را ملاقات می‌کنند در لحظه ادراک راستین، این من نیست که فقط جهان را می‌بیند بلکه جهان نیز از خلال من به خویشتن می‌نگرد و شاید سرّ عرفانی ماجرا همین باشد هرچه انسان به مرکز خویش نزدیک‌تر شود نسبت خود را با کل هستی روشن‌تر می‌یابد تا آنجا که مرز میان مشاهده‌گر و مشاهده‌شونده، میان آینه و تصویر، میان ذاکر و مذکور، آرام‌آرام نازک می‌شود در آن آستانه، آگاهی نه صرفا دانستن بلکه گونه‌ای از حضور در وحدت است. ┄•••⌬👇JOIN👇⌬•••┄ 🧪@NurdRage🔞