𝐖𝐢𝐧𝐠𝐬 𝐎𝐟 𝐇𝐞𝐚𝐫𝐭

تولد عیسی مسیح و کریسمستون مبارک 🫶🎅🏼 ستایش مغان ایرانی در برابر مسیح اثر ناتمام از داوینچی @WingsOfHeartੈ࿐

Girls wanna have fun #gif @WingsOfHeartੈ࿐

«با دیگران همان‌گونه رفتار کن که دوست داری با تو رفتار کنند.» تابلوی «قانون زرین» (۱۹۶۱) اثر نورمن راکول، تصویر روی جلد مجله‌ی Saturday Evening Post در تاریخ ۱ آوریل است. راکول معمولاً جلدهایی شاد و سبک‌دلانه می‌ساخت، اما در بهار ۱۹۶۱ حال‌وهوای چنین کاری را نداشت. همسرش دو سال پیش از آن درگذشته بود و تنش‌های بین‌المللیِ ناشی از جنگ سرد نیز در اوج خود قرار داشت. به همین دلیل، او تلاش کرد همه‌جور آدمی را که به ذهنش می‌رسید در یک ترکیب واحد کنار هم قرار دهد؛ مردمانی که همچون یک خانواده‌ی واحد در کنار هم ایستاده‌اند. و پیکره‌ای که در گوشه‌ی بالا سمت راست دیده می‌شود و نوزادی را در آغوش دارد، پرتره‌ای از همسر درگذشته‌ی اوست، در کنار نوه‌ای که هرگز فرصت دیدنش را پیدا نکرد.

If you were wonder, what will Gabriel do after retirement? #gif @WingsOfHeartੈ࿐

سه چهره، یک خدا. هنر قرون وسطی و رنسانس راز تثلیث را این‌گونه به تصویر می‌کشید: پیکره‌ای سه‌چهره که پدر، پسر و روح‌القدس را در یک تصویر واحد در هم می‌آمیخت. آنچه امروز برای ما نگران‌کننده و عجیب به نظر می‌رسد، قرن‌ها به‌عنوان توضیحی بصری و پذیرفته‌شده به کار می‌رفت… تا اینکه کلیسا در سال ۱۶۲۸ آن را ممنوع کرد، چون «بیش از آن‌که روشن کند، باعث سردرگمی می‌شد». از آن زمان، این آثار نادر شدند؛ تقریباً پنهانی، بازماندگانی از شیوه‌ای متفاوت برای تصور امر الهی. هر شمایل یک آینه است: تصویر که تغییر می‌کند، ما هم تغییر می‌کنیم.

The Strongest (1915) Fortunino Matania (1881-1963). قوی‌ترین (۱۹۱۵) اثرِ هنرمند ایتالیایی فورتونینو ماتانیا (۱۹۶۳–۱۸۸۱) است. این اثر صحنه‌ای ظریف از جنگ جهانی اول را نشان می‌دهد؛ جایی که یک پسر بچهٔ جوان، اشغالگر را به تمسخر می‌گیرد. با توجه به متن فرانسویِ سمت چپ تصویر، به نظر می‌رسد این پسر یک کودک فرانسوی (یا بلژیکی) است که زبانش را برای سرباز آلمانی درآورده، در حالی‌ که مادرش از هرگونه تماس با سربازان پرهیز می‌کند. خودِ سرباز نیز مردد است که چگونه واکنش نشان دهد… ماتانیا تصویرگر بسیار توانایی بود و در طول زندگی‌اش رویدادهای تاریخی بسیاری را به تصویر کشید. اما مانند بسیاری از هنرمندان دیگر، در دوران جنگ جهانی اول به‌عنوان هنرمند جنگ فعالیت کرد. تصویرسازی‌های او در سراسر جهان آن‌قدر محبوب بود که تصویر ذهنی بسیاری از مردم از جنگ، تحت تأثیر آثار ماتانیا شکل گرفت.

Are you there God? #gif @WingsOfHeartੈ࿐

Guilty pleasure جدیدم شده گوش دادن آهنگایی که با هوش مصنوعی حماسی شدن

The show must go on by Luca Ponsato

«مسیح در بیابان» (۱۸۷۲) توسط هنرمند روس، ایوان کرامسکوی (۱۸۸۷–۱۸۳۷) داستان چهل روز سرگردانی مسیح در بیابان هست که شیطان با وعده غذا و آب و جایگاه او را وسوسه میکرد در متون مقدس عیسی استوار ایستاد، اما در این نقاشی انسانی ناراحت رو میبینم دیگر عیسی تجسمی از خدا نیست مردی تنهاست ناراحت و به شک افتاده به‌عنوان پاداش، آکادمی هنرهای روسیه به کرامسکوی برای این اثر مقام استادی پیشنهاد کرد. اما او این پیشنهاد را رد کرد، زیرا در جوانی از آکادمی اخراج شده بود. او ترجیح می‌داد استقلال خود را حفظ کند و درگیر اندیشه‌های سنتی آکادمی نشود.

مِدِئا جادوگری نیرومند بود که برای کمک به پهلوان جیسون در به‌دست‌آوردن پشم زرین، حتی به خانوادهٔ خودش خیانت کرد. او همراه جیسون گریخت، برایش فرزند آورد و همه‌چیزش را فدای او کرد. اما پس از سال‌ها زندگی مشترک، جیسون او را ترک کرد و به سراغ زنی دیگر رفت—گلاوکه، دختر کِرِئون، پادشاه کورینت. این خیانت مِدِئا را به‌طور کامل درهم شکست. بی‌خانواده، بی‌سرزمین و بی‌پشتیبان، زنِ بیگانه‌ای تبدیل شد که تحقیر شده و کنار گذاشته شده است. جیسون ادعا می‌کرد که او را ترک کرده تا «آیندهٔ بهتری» برای فرزندانشان فراهم کند، اما برای مِدِئا این ادعا نهایت دورویی بود. خشم، اندوه و غرور جریحه‌دارشده‌اش سراسر وجودش را گرفت. او تصمیم گرفت جیسون را دقیقاً از همان جایی بزند که بیشترین درد را ایجاد کند. نخست، ردایی زهرآلود به‌عنوان «هدیه» برای گلاوکه فرستاد و باعث مرگ گلاوکه و پدرش کرئون شد. اما تصمیم عمیق‌تر و هولناک‌تر همچنان پیشِ رو بود: این‌که آیا باید فرزندانش را بکشد تا جیسون همهٔ عزیزانش را از دست بدهد و نیز تا هیچ‌کس نتواند از کودکان علیه او استفاده کند. مدئا در اندیشهٔ کشتن فرزندانش (۱۸۲۰)، اثر جوزپه بَتسّوولی.

Heaven Rock •' @WingsOfHeart

سالُن‌های قلعهٔ بزرگ. تصویری از گوستاو دوره (فرانسوی، ۱۸۳۲–۱۸۸۳) این تصویرِ پرجزئیات، تالار بزرگ و مجلل یک قلعه را نشان می‌دهد؛ فضایی که با مهارت و دقت نمایشیِ ویژهٔ دوره ترسیم شده است. طاق‌های باشکوه، نقش‌برجسته‌های حجیم، و تزیینات پیچیده، صحنهٔ گردهمایی پرجنب‌وجوش اشرافی را زیر چلچراغی آویخته قاب می‌گیرند و بازی چشمگیری از نور، فضا و حرکت روایی ایجاد می‌کنند. این تصویر برای اورلاندو فوریوزو ساخته شده و نمونه‌ای روشن از توانایی دوره در نمایش شکوه معماری و دمیدن واقع‌گرایی باشکوه در خیال‌پردازی‌های ادبی است.