☀️ شیخ الاکبر محیی‌ الدین ابن العربی

تَمَّ العَالَمُ بِهَذِهِ الثَّلَاثَةِ الأَسْمَاءِ: جُمْلَةً فِي الاِسْمِ اللهِ وَ تَفْصِيلًا فِي الاِسْمَيْنِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ و جهان با این سه اسم کامل شد: به صورت کلی در اسمِ «الله»، و به صورت تفصیلی در دو اسمِ «الرّحمن» و «الرّحیم» 📚 الفتوحات المکیّه، باب الخامس

**(مرید می‌باید) درودِ بسیار فرستادن بر رسول خدا - صلی الله علیه و سلم- را پیشه‌ی خود سازد چون خدایش به آن رهنمون شده است، چرا که استاد و مربّی و مرشدِ او و همهٔ امّت تنها نبی اکرم - صلی الله علیه و سلم- هستند و اگر کسی چنین کند، سالکِ راستین است.** 📚 الانوار القدسیه امام عبدالوهاب شعرانی - قدس سره- @IbnAarabi

تأثیرات لقمۀ حلال و لقمۀ حرام لقمه‌یی کو نور افزود و کمال آن بود آورده از کسبِ حلال روغنی کاید چراغِ ما کُشد آب خوانَش، چون چراغی را کُشد علم و حکمت زاید از لقمۀ حلال عشق و رقّت آید از لقمۀ حلال چون ز لقمه تو حسد بینی و دام جهل و غفلت زاید، آن را دان حرام هیچ گندم کاری و جو بردهد دیده‌ای اسپی که کرّۀ خر دهد؟ لقمه تُخمست و بَرَش اندیشه‌ها لقمه بحر و گوهرش اندیشه‌ها زاید از لقمۀ حلال اندر دهان میلِ خدمت، عزمِ رفتن آن جهان https://t.me/masnavie

. . هر چه گیرد علّتی، علّت شود کُفر گیرد کاملی، ملّت شود . . https://t.me/masnavie

وحی الهی از مقامِ عزت و بلندی فرود می‌آید، از این روی کسب را در آن مدخلی نیست، زیرا با تعمّل و تکلّف بدان مقام نتوان رسید... شیخ الاکبر محیی‌الدین ابن العربی 📚 فتوحات مکیه باب ۳۴۲ @IbnAarabi

انسانِ کامل کاملی گر خاک گیرد، زر شود ناقص ار زر بُرد، خاکستر شود چون قبولِ حق بود آن مردِ راست دستِ او در کارها دستِ خداست https://t.me/masnavie

صاحب‌دل اگر زهری خورَد آن انگبین باشد! صاحبِ دل را ندارد آن زیان گر خورَد او زهرِ قاتل را عیان زانکه صحّت یافت و از پرهیز رَست طالبِ مسکین میانِ تب دَرَست https://t.me/masnavie

رسالۀ کُنه ما لابد للمرید تصنیف الشیخ الامام العالم القدوه محیی الدین ابی عبدالله محمد بن علی بن العربی رضی الله عنه نسخه‌ای کهن، خوش‌خط و اعراب دار کتابت دوازدهم رمضان 703 هجری محل نگهداری: کتابخانه دانشگاه استانبول @IbnAarabi

. . مکاشفهٔ رجبیون دربارهٔ روافض (۲) همانند این با دو مرد خردور از صاحبانِ عدالت - از شافعیان - اتفاق افتاد که مطلقًا از آن دو مذهبِ تشیّع دانسته نمی‌شد و از تیرهٔ شیعیان نبودند، نظر و بینش‌شان آن دو را بدان اعتقاد کشانده بود و در عقل و خردشان متمکن و پابرجا بودند و آن (عقیده) را ظاهر نمی‌ساختند و بین خودشان و بین خدا، بر آن پافشاری هم داشتند، یعنی دربارهٔ ابوبکر و عمر نظر بدی داشتند و دربارهٔ علی (ع) غلو داشته و مبالغه می‌کردند. چون بر او گذر کردند و به خانه‌اش آمدند، دستورِ اخراجشان را از نزد خویش داد، زیرا خداوند باطنِ آن دو را در صورتِ خوک آشکار ساخته بود و آن نشانه‌ای است که خداوند برای او در صاحبان آن مذهب قرار داده بود و آنان خوب می‌دانستند که هیچ کس در روی زمین نیست که بر حال آن دو آگاهی داشته باشد، و هر دو از گواهان عادل مشهور در اهل سنت بودند. در این باره با آن مکاشف سخن گفتند که از کجا دانستی؟ گفت: شما را به صورتِ دو خوک دیدم، و این نشانهٔ بین من و بین خداوند - دربارهٔ کسی که مذهبش چنین است - می‌باشد. آنان در دل توبه کردند، در آن حال به آنان گفت: شما دو نفر هم اکنون از آن اعتقاد بازگردیدید، چون به صورت دو انسان دیدمتان. آنها از آن امر تعجب کرده و به درگاه خدا توبه نمودند. شیخ الاکبر محیی‌الدین ابن العربی 📚 فتوحات مکیّه، باب ۷۳ ترجمهٔ فارسی از محمّد خواجوی نشر مولیٰ: جلد ۶، صص ۲۵-۲۷ @IbnAarabi

. . مکاشفهٔ رجبیون دربارهٔ روافض (۱) در میان آنان کسی است که آنچه را در حال خود در ماه رجب مکاشفه کرده است برایش تا سال‌های دیگر باقی می‌ماند، و کسان دیگر از آنان هستند که از آن مکاشفه چیزی برایش باقی نمی‌ماند. این شخصی را که برخورد کردم برایش کشف رافضیان - از اهل شیعه - در سال‌های دیگر باقی بود و آنان را به صورت خوکانی چند مشاهده می‌کرد. مردی که مذهبش را پنهان می‌داشت و هرگز دانسته نمی‌شد که چه مذهب دارد، می‌آمد ـ در حالی که در نفس خویش ایمان بدان مذاهب دارد و بدان پروردگارش را عبادت می‌کند - و چون بر او گذر می‌کرد، او را در صورت خوکی مشاهده می‌نمود، از او درخواست کرده و می‌گفت: به درگاه خدا توبه کن! زیرا تو شیعیِ رافضی هستی، و دیگری از این امر در تعجب و شگفت بود، پس اگر توبه کرد و در توبه‌اش راست‌گفتار و صادق بود، او را به صورت انسان می‌بیند و اگر به زبان گفته باشد توبه کردم و در دل توبه نکرده باشد، همان‌گونه خوکش می‌بیند و بدو می‌گوید: در توبه‌ات دروغگو بودی، و اگر راست‌گفتار باشد، بدو می‌گوید: راست گفتی و صدقش را آن مرد در کشفش می‌بیند، و آن رافضی از مذهبش باز می‌گردد. شیخ الاکبر محیی‌الدین ابن العربی 📚 فتوحات مکیّه، باب ۷۳ ترجمهٔ فارسی از محمّد خواجوی نشر مولیٰ: جلد ۶، صص ۲۵-۲۷ @IbnAarabi

نسخ شریعت محمدی اگرچه اخبار موجود و سطر به سطر در کتاب‌های صحیح و کتاب‌های تاریخ، با جرح و تعدیل موجود است و اسنادش هم محفوظ از تغییر و مصون از تبدیل می‌باشد، ولی چون عمل بدانها ترک شده و مردمان به رأی سرگرم شده‌اند و نفوسشان به فتاوی پیشینیان - با معارضهٔ اخبار صحاح با آنها- خو گرفته است، بنابراین فرقی بین عدم آنها و وجودشان نمی‌باشد، چون برای آنها نزد ایشان حکمی باقی نمانده است، و کدام نسخ بزرگتر از این می‌شود؟ شیخ محیی‌الدین ابن العربی 📚 فتوحات مکیه باب ۳۱۸: معرفت منزل نسخ شریعت محمّدی @IbnAarabi

اگر با یکی از مسلمانان برخورد کردی با وی مصافحه کن -بعد از آن که بر وی سلام دادی- در برابرش خود را خم مکن، آنگونه که عجمان می‌کنند، زیرا این روشِ بدی است، در حدیث آمده که به رسول خدا - صلی الله علیه و سلم- گفتند: وقتی دو نفر به هم می‌رسند آیا به هم تعظیم کنند؟ فرمودند: نه! عرض کردند: آیا مصافحه کنند؟ فرمودند: آری! شیخ الاکبر محیی الدین ابن العربی -قدس سره- 📚 فتوحات مکیه، باب وصایا @IbnAarabi

بین شیخِ ما ابومدین و ابوالحسن بن دقاق کدورتی واقع گشت، و ابن دقاق همیشه به مجلس او حاضر می‌گشت، لذا به جهتِ آن امر، از حضور در مجلسش خودداری کرد. ابومدین او را دعوت کرد و گفت: ای ابوالحسن! چه شده که به مجلس ما نمی‌آیی؟ شیطانِ من با شیطانِ تو ستیز و مخاصمه دارد، ما بر دوستیمان همانگونه که بودیم هستیم و تغییری نکرده‌ایم و نفسمان را بین آن دو داخل نکنیم. ابوالحسن متذکر گشت و وصیّتِ شیخ را پذیرفت و از خداوند طلب آمرزش کرد و به حضور در مجلسش بازگشت. شیخ الاکبر محیی الدین ابن العربی -قدس سره- 📚 فتوحات مکیه، باب وصایا @IbnAarabi

وصیت بر تو باد به اقتدایِ به رسول خدا - صلی الله علیه و سلم- در احوال و اقوال و افعالشان، مگر در آنچه که بر آن نص آمده که آن به ایشان اختصاص دارد و ما را انجامِ آن جایز نیست، و یا اینکه یک نفر از افراد را مورد مخاطبه قرار داده‌اند که آن را انجام دهد و غیر او را از آن نهی فرموده‌اند. شیخ الاکبر محیی الدین ابن العربی -قدس سره- 📚 فتوحات مکیه، باب وصایا @IbnAarabi

. . واردِ قلبیِ رجبیّون در ماه رجب و آثار آن رجبیّون در روز اول رجب چنان احساس می‌کنند که آسمان بر روی ایشان افتاده است، لذا چنان سنگینی احساس می‌کنند که توان چشم برهم زدن را نداشته و هیچ عضوی در کالبدشان حرکت نمی‌کند. بر پهلو می‌خوابند ولی مطلقًا قادر بر حرکت و ایستادن و نشستن و تکان دادن دست و پا و پلک چشم نیستند. این حال تا پایان روز اول رجب با آنهاست، سپس از روز دوم کم کم سبک می‌شود و در روز سوم کمتر از آن و همین طور تا پایان؛ برای ایشان مکاشفات و تجلیات و آگاهی بر امور پنهان واقع می‌شود و اینان همچنان بر پهلو افتاده و بی‌حرکت هستند ـ تا سه روز و یا دو روز - سپس از آن حال بازگشته و با دیگران سخن گفته و سخن می‌شنوند تا آن که ماه رجب پایان پذیرد و چون ماه رجب پایان پذیرفت و شعبان آمد، برخاسته گویی که از کُند و بند آزاد شده‌اند و اگر صاحبِ پیشه و یا تجارتی باشد، سرگرم به شغل و کارش می‌شود و تمام حالاتش از وی سلب می‌گردد، مگر آنچه را که خدا خواسته باشد از آن حال بر وی باقی گذارده باش،د باقی می‌ماند. این حال آنان است و حال غریب و عجیبی است که سبب و علتش مجهول و نامعلوم است، در ماه رجب بود که با آن کس از آنان که چنین حالی داشت، اجتماع داشتم. شیخ الاکبر محیی‌الدین ابن العربی 📚 فتوحات مکیّه، باب ۷۳ ترجمهٔ فارسی از محمّد خواجوی نشر مولیٰ: جلد ۶، صص ۲۵-۲۷ @IbnAarabi

یکی از عارفان گوید: از استادم پرسیدم با چه کس از مردمان هم‌صحبت شوم و نزد چه کسی سکون و آرامش یابم؟ گفت: بر تو باد به هم‌صحبتی با کسی که آن‌چه را خداوند بدو آموخته از تو پنهان نمی‌کند، ظاهرت را برای مردم قرار ده و باطنت را برای خدا، و با آنان به هر چه که بهتر است معاشرت و رفتار کن. 📚 فتوحات مکیه، باب وصایا @IbnAarabi

درویشی نرنجیدن است، اگر این حاصل کنی واصل گردی. شیخ عبداللّه بلیانی - قدس سره- 📚 نفحات الانس من حضرات القدس @IbnAarabi

✍️ پیر اگر چشتی است از صحبت او ذوق و شوق و گرمی و بی‌تابیِ دل و ترک و تجرید دست دهد، و اگر قادری است صفایِ قلب و مناسبت به عالمِ ارواح و ملائک و از گذشته و آینده علمی نقدِ وقتِ او شود، و اگر نقشبندی است حضور و جمعیت و نسبت یادداشت و بی‌خودی و جذبات و واردات دست دهد، اگر مجددی است آنچه در لطایف فوقانیه کیفیات و صفا و لطافت نسبت باطنی و انوار و اسرار که در طریقه مجددیه مقرر است، پیدا شود، اگر در صحبت او این احوال ظهور نکند توان گفت: صحبتِ نیکان ز جهان دور گشت خانهٔ عسل، خانهٔ زنبور گشت 📚 ایضاح الطریقه شاه غلام‌علی دهلوی - قدس سره- @IbnAarabi