☀️ شیخ الاکبر محیی‌ الدین ابن العربی

🔹 می فرمودند: ...یکی از صوفیان هَری می گفت: شخصی می خواهم که گویم «فصّ حکمت»، صد جیغ از نهادش برآید. 📚 ملفوظات خواجه عبیدالله احرار @IbnAarabi

«المُنتَقِم» حُکّام به ظلمِ صریح کسی را کشته بودند. حضرتِ ایشان از وقوعِ این امر بسیار بسیار متغیّر و متألّم شدند و فرمودند: «به‌سببِ آنچه از این جماعت صادر شده باید که همهٔ کاینات «المنتقم» گویند.» 📚 ملفوظات خواجهٔ احرار - قدّس سرّه- @IbnAarabi

واقعهٔ شیخ الاکبر محیی‌الدین ابن العربی دربارهٔ این حدیث نبوی ﷺ که: «بوی دهان روزه‌دار -نزد خداوند- از بوی مُشک خوشبوتر است»: مرا در چنین چیزی واقعه‌ای است و آن اینکه من نزد موسی بن محمد قبّاب - در حرم مکه در منارهٔ باب «حَزْوَرَّه» - بودم و او در آنجا مؤذن بود. غذایی داشت که از بوی آن هر کس استشمام می‌کرد، متاذی می‌گشت و من در خبری نبوی ﷺ دیده بودم که فرشتگان از آنچه آدمیان متأذّی می‌شوند، متأذّی می‌گردند، و شارع نهی کرده با بوی پیاز و تره به مساجد نزدیک نشوید. من آن شب آنجا ماندم و قصد داشتم به آن مرد بگویم آن غذا را به جهت متأذی شدن فرشتگان از مسجد بیرون برد. حق تعالی را در خواب دیدم که به من می‌فرمود: «راجع به غذا به او چیزی مگو، زیرا بویِ آن نزد ما مانند بویش نزد شما نمی‌باشد.» چون صبح شد، طبق عادتش نزد ما آمد و آنچه را که اتفاق افتاده بود، برایش نقل کردم. گریست و سجدهٔ شکر به جا آورد و سپس به من گفت: «ای سرور من! با این همه ادب با شرع اولی‌تر است» و آن (غذا) را از مسجد بیرون برد. رحمت خدا بر او باد! 📚 فتوحات مکیه باب ۷۱: اسرار روزه @IbnAarabi

رمضان، اسمی از اسماء الهی است و آن «الصّمد» می‌باشد؛ خبر نبوی -صلی الله علیه و سلم- بدین امر وارد شده: «لا تقولوا رمضان، فإنّ رمضان اسمٌ مِن أسماء اللهِ تعالی = رمضان مگویید، چون رمضان اسمی از اسماء الهی است.» خداوند فرمود: «شهرُ رمضان = ماه رمضان ؛ بقره / ۱۸۵» و نفرمود: رمضان. و فرمود: «فمَن شهِدَ منکُم الشَّهرَ فلیصُمه= هر کس از شما که این ماه را دریابد، آن را روزه دارد. بقره / ۱۸۵» و نفرمود رمضان، به واسطۀ این امر، حدیثِ فوق قوی می‌گردد. خداوند روزه را که مثل و مانندی ندارد، واجب نساخت، مگر در ماهی که آن را به اسمی از اسمایش نامید، پس آن را در ماهها مثل و مانندی نیست. زیرا در نامِ ماه‌های سال، ماهی که دارای نامی باشد که خداوند بدان نام نامیده شده باشد، جز رمضان نیست. شیخ الاکبر محیی الدین ابن العربی 📚 فتوحات مکیه باب ۷۱: اسرار روزه @IbnAarabi

مسلِم (صاحبِ صحیح) از حدیثِ ابوهریره - رضی الله عنه- نقل می‌کند که فرمود: رسول خدا -صلی الله علیه و سلم- فرمودند: «إذا جاءَ رمضان، فُتِحت ابوابُ الجنّةِ و غلقَت ابواب النَّارِ و صَفدتِ الشَّیاطِین= وقتی رمضان می‌آید، درهای بهشت گشوده می‌شود و درهای دوزخ بسته می‌شود و شیاطین به زنجیر کشیده می‌شوند.» و نسائی (صاحبِ سنن) در کتابش این را اضافه دارد: «وَ نَادی مُنادٍ کلّ لیلةٍ یا طالب الخیرِ هلّم! و یا طالب الشّرِّ امسک! = ندا کننده‌ای هر شب ندا می‌دهد که ای طالبِ خیر جلو بیا! و ای طالبِ شرّ باز ایست!» 📚 فتوحات‌ مکیه باب ۷۱: اسرار روزه @IbnAarabi

. . چون ز لقمه تو حسد بینی و دام جهل و غفلت زاید، آن را دان حرام . . https://t.me/masnavie

شیخ تنبیه کرد مسترشدان را که همه حیوان‌اند و بی حیات هیچ چیز نیست و بطونِ آن به نسبت با بعضی از ادراک مدرکان است نه آن که پنداری که پنهانیِ حیات در آن از آن روی است که بالقوه حیات دارد، لا؛ بلکه حیات بالفعل دارند هم در دنیا و هم در آخرت و اگرچه بعضی از صفات باشد که آن بالقوه در وی باشد در دنیا و ظهور آن بالفعل در آخرت باشد، اما حیات این چنین نیست بلکه هیچ موجود نیست که او بالفعل حی نیست... 📚 نصوص الخصوص فی ترجمة الفصوص فصّ سلیمانی @IbnAarabi

ای دوست و یار من چون قدم در فضای متّسع عرفان نهادی، باید که حق را - جلّ جلاله - نه چنان بدانی و بشناسی که در یک مظهرش بدانی و در دیگر مظهرش ندانی، یا در مظهری اثباتش کنی و در مظهری دیگرش نفی کنی. بلکه عارفِ کامل آن باشد که امروز در جمیعِ مظاهر مُشاهد حق ظاهر در مظاهر باشد، تا در جمیع مقامات مؤمن و در جمیع مواطن موقن و در سایر حالات محقق، و در انواع تجلیات متحقق باشد. بیت: که همه اوست هر چه هست یقین جان و جانان و دلبر و دل و دین تا فردا که تجلّیِ تحوّل باشد، در هر دو تجلّی به حقّ عارف باشد. جانِ عطّار به روح و ریحان معطر باد که در این معنی گفته، بیت: گه نماید به صورت آدم گه برآید برآید به کسوتِ حوا 📚 نصوص الخصوص فی ترجمة الفصوص فصّ سلیمانی @IbnAarabi

«فکلّ جزءٍ من العالَم، مجموع العالم، أی هو قابلٌ لحقائق متفرّقات العالَم کلِّهِ.» هر جزوی از عالم چون نیکو تأمل کنی در وی مجموع ما فی العالم باشد... معنیِ او این است که هر جزوی از عالم، قابل است بر ظهور هر معانی و خواصّی که آن در عالم متفرّق است... بالقوّه این قابلیت او را حاصل است من جهة الهویّة... 📚 نصوص الخصوص فی ترجمة الفصوص فصّ سلیمانی @IbnAarabi

عیسی- علیه السلام- در آخر الزمان چون از آسمان فرود آید و نزول کند، دعوت خلق به شریعت محمّدی کند به نیابت محمّد - صلی الله علیه و سلم- ، موافقِ قول و فعل محمّد - صلی الله علیه و سلم- ، و در زمان وی هیچ‌کس را استحقاقِ نیابت محمّد - صلی الله علیه و سلم- در احکام شریعت بیش از وی نباشد، و لهذا قیل: «لا مهدی إلاّ عیسی بن مریم». 📚 نصوص الخصوص فی ترجمة الفصوص فصّ عیسوی @IbnAarabi

. دوست‌داران و بیعت‌کنندگانِ با حضرت امام محمّد مهدی یبایعه العارفون بالله من أهل الحقائق، عن شهودٍ و کشفٍ بتعریف إلهیّ. له رجالٌ إلهیّون یقیمون دعوته و ینصرونه، هم الوزراء: یحملون أثقال المملکة، و یعینونه علی ما قلّده الله. عارفان الهی که اهل حقایقند از روی کشف و شهود به تعریف الهی با او بیعت می‌کنند. او را مردانی الهی همراهی می‌کنند که دعوتش را برپا داشته و یاری‌اش می‌کنند، آنان وزیرانی‌اند که بار سنگین مسئولیت مملکت را بر دوش کشیده و او را بر آنچه که خداوند بدان مأمورش کرده، کمک می‌کنند. شیخ الاکبر محیی‌الدین ابن العربی 📘 فتوحات مکیه باب ۳۶۶: معرفت وزرای مهدی @IbnAarabi

عظمتِ اسم «العلیم» اسمِ «العلیم» متعلّق است به معلوماتِ او، و لا شکّ و لا ریب ذات الهیّه با جمیع اسماء و صفات نامتناهیه و جمیع ممکنات و ممتنعات در تحتِ حیطهٔ «العلیم» داخل‌اند، که علم بر همه محیط است، و جمله معلوماتِ «علم»‌اند، پس او افضل بود از جمیعِ اسماء که در تحتِ حیطت اوست. 📚 نصوص الخصوص فی ترجمة الفصوص فصّ حکمة رحمانیه فی کلمة سلیمانیّه @IbnAarabi

🔹 به ابویزید بسطامی گفتند: آیا عارف معصیت می‌کند؟ فرمود: «وَكَانَ أَمْرُ اللَّهِ قَدَرًا مَّقْدُورًا» (احزاب / 38) بنابراین از عارفین که اهل عنایت هستند معصیت سر می‌زند، به حکم تقدیر و نفوذ قضاء سابق [الهی]. (شیخ محیی الدین ابن العربی) 📚 #فتوحات_مکیه باب 73 @IbnAarabi

هر که در نهادِ او صفتِ خودرایی قوی‌تر، او از حصولِ سعادتِ دنیا و آخرت دورتر. شیخ زین الدین خوافی - قدس سره- 📚 منهج الرشاد @IbnAarabi

إِنَّمَا الكَوْنُ خَيَالٌ وَ هُوَ حَقٌّ فِي الحَقِيقَةِ كُلُّ مَنْ يَفْهَمُ هَذَا حَازَ أَسْرَارَ الطَّرِيقَةِ «به راستی که عالَم خیال است در حالیکه حقّی در حقیقت است؛ هر کس که این را بفهمد، اسرارِ طریقت را دست یافته است.» 📚فصوص الحکم فص حکمة رحمانیه فی کلمة سلیمانیه @IbnAarabi

إِلٰهِی! كَيْفَ يَعْلَمُكُمْ سِواكُمْ؟ وَ مِثْلُكَ مَنْ تَبَارَكَ أَوْ تَعَالَى «الهی! چگونه غیر از تو تو را بشناسد؟ و مثل و مانند تو، چه کسی برکت‌مند یا بلند مرتبه است؟» إِلٰهِی! كَيْفَ يَعْلَمُكُمْ سِوَاكُمْ؟ وَ هَلْ غَيْرُکَ يَكُونُ لَکُمْ مِثَالًا؟ «الهی! چگونه غیر از تو تو را بشناسد؟ و آیا غیر از تو می‌تواند برای تو مثالی باشد؟» إِلٰهِي! كَيْفَ تَهْوَاكُمْ قُلُوبٌ؟ وَ مَا تَرْجُو التَّألُّفَ وَ الْوِصَالَا «الهی! چگونه دل‌ها به تو عشق ورزند؟ در حالی که امیدِ الفت و وصال ندارند» إِلٰهِي! كَيْفَ يَعْرِفُكُمْ سِوَاكُمْ؟ وَ هَلْ شَيْءٌ سِوَاكُمْ؟ لَا! وَ لَالَا «الهی! چگونه غیر از تو تو را بشناسد؟ و آیا چیزی غیر از تو وجود دارد؟ نه! هرگز نه!» إِلٰهِي! كَيْفَ تُبْصِرُكُمْ عُيُونٌ؟ وَ لَسْتَ النِّيِرَاتِ وَ لَا الظِّلالَا «الهی! چگونه چشم‌ها تو را ببینند؟ در حالی که تو نه از جنس نورها هستی و نه از جنس سایه‌ها!» شیخ الاکبر محیی الدین ابن العربی - قدس سره العزیز- 📚 الفتوحات المکیّه آغاز باب هفدهم @IbnAarabi