Success

شهر ما بارون نداشت؛ من بهار سال ۹۵، چه میدونستم قراره تا ۶ سال بعد این بشه منظره بهار هر سالم؛ عوض میشه دنیات؛ ... و باز عوض میشه؛ ... تغییر میکنه... گاهی طوریکه فکرشم نمیکردی؛☘ #خوابگاه_الزهرا #دندانپزشکی_شهیدبهشتی #دکتر_سارا_صندوقداران @success_program

دوستانی که در حال حاضر شاگرد من هستن، لطفا برای من تاریخ دقیق تمدیدشون رو ارسال کنن تا شب. مرسی

👆از کانال آرام و آوا که ویس هایی از این دست رو اونجا هم میزارم بچه ها☘ @aaraamoaavaa

اگه به هر دلیلی الان تو مسیر کنکورت اونجایی که دلت میخواسته وانستادی، تو این ویس راجع بهش باهم بیشتر صحبت میکنیم. هنوز زمان هست و هنوزم خیلی چیزا میتونه قدم به قدم تغییر کنه❤☘ #دکتر_سارا_صندوقداران #دندانپزشکی_شهیدبهشتی @success_program

بچه ها فردا در طول روز تایم تماس داریم

سلام بچه ها تماس ها رو فردا شب برقرار میکنم☘

در ادامه ی این ویس👆

دارین اینستا گرام ترمه رو؟ اونجا من متن مینویسم و تابلوهامو میزارم☘ https://www.instagram.com/p/CbPXNFlo9HU/?utm_medium=copy_link

این یکی از پر چالش ترین کارهایی بود که انجام دادم. فکر میکنم مهر ۱۴۰۰ بود یا اوایل آبانش؛ تو یکی از پر چالش ترین ایام زندگیم. می فهمیدم به هم ریختم... مثل دفعه های قبل سعی نمیکردم انکارش کنم و حد و وزن رنجی که میبرم رو مخفف کنم و بعد به خودم اعلام کنم... به شخصی که در من بر اساس شرایط پیش آمده برنامه می ریزه و می سنجه و ازم انتظار اجرا داره. که توقعش نره بالا. این جنس رنج رو میشناختم؛ میدونین گاهی رو پر سبک خیال و رویا خیلی از چیزی که فکر کنین بیشتر پرواز میکنین و از اون بالا همه چیز خیلی متفاوت تر دیده میشه. حالا اگه حضرت واقعیت بیاد و پرتونو بچینه، اگه بفهمه و دیوار مَجازی غیر مُجازی رو که تو ملک و مملکتش ساختین، خراب کنه، پروازِ دوباره که هیچی، تا یه مدت نمیشه از خودتون توقع راه رفتن سابق رو داشته باشین. من البته از قبل میدونستم.  چون از اولشم به نظرم این دیوار داشت تا ثریایی که دلهره ی رسیدن قدّم بهش رو داشتم، " کج " بالا میرفت. خیلی قبل تر از این باید "خودم" خرابش می کردم... نباید تن میدادم به اینقدر آبیاری این درخت بی ریشه. ولی داده بودم... بعدش وقتش میرسه که بهای چند صباحی رو که تو سرزمین عجایب و غرایب رویا کیفشو کرده بودی، بپردازی. اون روزا این تابلو، منظره ی نجات بود برام از اوضاعی که گریبانم رو گرفته بود. من نه فقط از واقعیت اطرافم که از "خودم" دور شده بودم و خیلی خیلی فاصله داشتم. می خواستم برگردم... میخواستم با تمام حواس ۵ گانه ام، در و دیوار واقعی اطرافم رو احساس کنم. می خواستم برگردم و برسم به جایی که بهم حس خونه بودن بده. اینقدر دور بود که باید یه جای ساکت میشستم و دوباره از اول به خاطر می آوردم و جزئیاتش رو تجسم میکردم. جزئیات "خودم بودن رو" . بعد دوباره میساختمش، با همون مصالحی که از خراب شدن دیوار قبلی کنارم باقی مونده بود.  ساختم... هم اون خونه رو ، و البته بزارین براتون اعتراف کنم که هم روزای بعدترش دیوارهای رویایی بعدی رو و بعدش خونه های جدید بعدی... با وجود رنجی که داشت، نه تن دادم به امنیت هیچ خونه ای و نه دقیقا اندازه ی قد رویایی که میپرداختم، دستم میرسید ... اما یه چیز رو فهمیده بودم؛ برای همین ادامه دادم... که بعد از خراب شدن هر دیوار، به اندازه ی آوار به جا مونده، قدم بلند تر میشه؛ و کم کم چشمام باز میشه به افقی که آدمای پراحتیاط و قانون و حواس جمع، هیچ وقت فرصت دیدنش رو ندارن. و من این سبک رشد رو خیلی دوست دارم... :) 🖊#sara_sand #سیاه_قلم #تابلو_مسی #طراحی_منظره #خاطرات_خوابگاه_الزهرا #دکتر_سارا_صندوقداران @success_program

#دکتر_سارا_صندوقداران #طراحی_روی_مس @termeh.art_studio