With Farshad

‏چقدر بزرگ شدی، ای غم کوچک من... #سید_تقی_سیدی @withfarshad

‏چقدر بزرگ شدی، ای غم کوچک من... ‎#سید_تقی_سیدی @withfarshad

سلام هم‌کلاسی، خوبی؟ نازگل، احمد، آذین، همایون و انار خوبند؟ سلامم را به همه برسان. به انار بگو دلم برایش یک دانه شده است. از روز عروسی، دیگر هیچ‌کدامتان را ندیده‌ام. من هم خوبم. هر صبح بیدار می‌شوم، برای هم‌اتاقیم صبحانه آماده می‌کنم، لباسش را اتو می‌کنم، بدرقه‌اش می‌کنم، می‌رود و تنها می‌شوم. تمام روز را غافلم و نمی‌دانم چگونه خوابم می‌برد و باز صبح می‌شود. تاجر است، موهایم را پسندیده، با اجازه‌ی پدر عقدم کرده‌اند و ماه‌هاست که در گوشه‌ی انبارش خاک می‌خورم. اینجا کسی را نمی‌شناسم، کتابی برای خواندن ندارم، بزرگ نمی‌شوم، فقط کمی موهایم بلندتر شده است. امروز عجیب هوایی شدم، دلم هوای آنجا را کرده، دلم می‌خواست در کلاس باشم. می‌خواستم یک بار دیگر بادی، نوری یا صدایی حواسم را از کلاس پرت کند و با خود به آ‌ن‌طرف پنجره ببرد. دلم می‌خواست که صبح خوابت ببرد و دیرتر بیایی. کلاسمان خالی شود و از پشت پنجره آمدنت را تماشا کنم. نگرانت شوم و از پشت پنجره تماشایت کنم. دلم می‌خواست باز مسیرمان باهم یکی شود، گلی از درختی جدا کنی و تمام مدت را با ترس و خجالت تا خانه طی کنیم. راستی مدرسه می‌روی؟ آقای بزرگ‌مهر هنوز می‌آید؟ جبر را تا کجا خوانده‌اید؟ تا آنجایی که به‌خاطر دارم جبر را نخوانده از بر بوده‌ام. دیگر چه خبر؟ حال باغ انارتان خوب است؟ آباد است؟ حواست هست که چند ماهی‌ست باران نمی‌بارد؟ حواست هست که زمین می‌چرخد و روز نمی‌آید؟ حواست نیست، حواست نیست که عطر انار، دلت را می‌برد و من نیستم. جبر و احتمال #فرشاد_غلامی @withfarshad

پست جدید https://www.instagram.com/p/CNctP7EAu-7/?igshid=1uldwluef8qbv

مَگر دِگر سواره را پیاده در خیال هست؟ #فرشاد_غلامی @withfarshad

مَگر دِگر سواره را پیاده در خیال هست؟ #فرشاد_غلامی @withfarshad

یادمه یه‌روز رفتم از کلوپ نزدیک مغازه‌ی بابابزرگم، کاست DJ Aligator رو خریدم. بدو بدو اومدم توی ماشین و نوار رو دادم به بابام. ضبط ماشینمون یه دکمه داشت که وقتی می‌زدیم، بلندگوهای ماشین بوم بوم می‌کرد. اونو هم روشن کردیم و آهنگ که پخش شد، خیلی ذوق کردم. روی صندلی عقب، سمت چپ نشسته بودم و از پنجره به مردم نگاه می‌کردم. حس عجیبی داشتم، یه حس خفن بودن. دلم برای این حس تنگ شده. #فرشاد_غلامی @withfarshad

فقط دشمن‌ها هستند که همیشه حرف هم را بی‌هیچ کم و کاستی می‌فهمند. اغلب هم لبخندی چاشنی گفت‌و‌گویشان است. دوستی همیشه با سوء تفاهم همراه است، عشق خیلی بیشتر… #حسین_سناپور @withfarshad

من می‌گویم و تو نیستی که به ناله‌های هزار توی من، گوش دهی، بخندی و لمس کنی سرای مُشَوّشَم را. من از توهمت، شبانه غرق آغوش شده‌ام. های، های، های گریسته‌ام از فرض آمدنت. آری، صدا نمی‌آید از آنچه که باید. #فرشاد_غلامی @withfarshad

پست جدید https://www.instagram.com/p/CNAXQBhgkZz/?igshid=1ltinikuff8hn

یاد آن روز بخیر!‌ اطرافیان تماما فرشته‌گون بودند و تنها اهریمن دنیا، تیرگی شب‌هنگام چادر مشکی مادرم بر جالباسی اتاقمان بود. #فرشاد_غلامی @withfarshad

‏هر بار به شدت از وضعیت مملکت مأیوس و ناامید می‌شم کتابهای آیلتس رو از تو کتابخونه در میارم. دیروز رفتیم قدم زدیم. ولیعصر خلوت بود و هوا خوب. گذاشتمشون تو کمد. @withfarshad

وقتی بچه بودم کنار مادرم می‌خوابیدم و هر شب یک آرزو می‌کردم. مثلاً آرزو می‌کردم برایم اسباب بازی بخرد. می‌گفت "می‌خرم به شرط اینکه بخوابی". یا آرزو می‌کردم برم بزرگترین شهربازیِ دنیا. می‌گفت "می‌برمت به شرط اینکه بخوابی". یک شب پرسیدم "اگر بزرگ بشوم به آرزوهایم می‌رسم"؟ گفت "می‌رسی به شرط اینکه بخوابی". هر شب با خوشحالی می‌خوابیدم. اِنقدر خوابیدم که بزرگ شدم و آرزوهایم کوچک شدند. دیشب مادرمو خواب دیدم؛ پرسید "هنوز هم شب‌ها قبل از خواب به آرزوهایت فکر می‌کنی"؟ گفتم "شب‌ها نمی‌خوابم". گفت "مگر چه آرزویی داری"؟ گفتم "تو اینجا باشی و هیچ آرزویی نداشته باشم". گفت "سعی خودم را می‌کنم به خوابت بیایم به شرط آنکه بخوابی". #حسین_پناهی @withfarshad

سریال Friends (1994 -2004) @withfarshad