📚📚ИЙМОН МАНЗИЛИ📚📚

Тирнок энг зарарли чикиндидир, вируслар ва бошка захарли чикиндилар вужуддан тирнок оркали чикиб кетади, хеч качон тирнокларингизни тишламанг.

АССАЛОМУ АЛАЙКУМ! Мўғуллар бир замонлар мусулмонларга бир нарсани сингдиришни истаган эдилар: «Мўғуллар мағлуб бўлмайди!», деган ишончни. Ўшанда шаҳарлар бирин-кетин қулади, қонлар тўкилди, уламолар, эркагу-аёл, гўдаклар аёвсиз қирилди. Илм-маърифат кўмилди. Китоблар дарёга оқизилди, ёқиб юборилди. Қўрқув доим мўғул лашкарларидан олдинда борар эди…. Бугун сионистлар ҳам худди шуни истамоқда. Мусулмоннинг онгида «Яҳудийларнинг устунлиги абадийдир!», деган фикрни тош қотиришмоқчи. Аммо сал ўтиб мўғулларнинг бошига Айн Жалут жанги келганини, Сайфиддин Қутуз бошчилигида мусулмонлар уларни келган жойи томон ҳайдашганини унутманг… Ана шу тариқа мўғулларнинг «мағлуб бўлмаслик» афсонаси чиппакка чиқди…. Сионистларнинг ҳам, Американинг ҳам бугунги афсонаси бир кун қулайди… Қолаверса, уларнинг ўзига келганига юз йил бўлгани йўқ. Бирор бир даврда уларнинг шавкати бир аср давом этмаган… Чунки Аллоҳнинг қонунида абадий қолиш учун яратилган ҳеч қандай куч йўқ!!! Хайрли кун!!!

[ ](tg://emoji?id=5474169048361105086)«Шундай инсонлар борки, улар бошқа юртларда яшасалар ҳам, ёки вафот этган бўлсалар ҳам, сизга бахт-саодат улашаверадилар».

​​#эслатма Жанозангиздан бир соат ўтгач, Йиғи тўхтайди. Оилангиз уйга қайтади ва қариндошлар билан оввора бўлади. У вақтда танангиз ер билан илк бор учрашади. Икки соат ўтгач, Баъзилар жанозангизга келолмагани учун мингта баҳоналар билан қўнғироқ қилади. У вақтда уйингиздаги баъзи инсонлар дунёга қайтади, спорт, бизнес, сиёсат ҳақида гаплаша бошлайди. Олти соат ўтгач, Энг яқин қариндошларингиз қолади, қолганлар эса, ўз уйларига қайтиб, эртанги кун режасини тузишни бошлайди. Йигирма тўрт соат ўтгач, Ички органларингиз илвиллашни бошлайди. У вақтда ўлимингиздан беҳабар инсонлар ҳали ҳамон телефонингизга хабар юборишда давом этаётган бўлади. Уч кундан кейин, Иш жойингизда, ўрнингизга янги ишчи номзодлар билан суҳбатлар ўтказилади. Бу вақтда танангиз ишиб кўпиришни бошлайди. Оғиз ва бурундан суюқлик оқади. Беш кун ўтиб, Фарзандларингиз ишига қайтади. Танангиз эса, яшилдан қизил рангга ўтади, чунки органларингиздаги қон чиришни бошлайди. Икки ҳафтадан сўнг, Фарзандларингиз мерос бўлишиш мақсадида адвокат билан учрашади, сизнинг тирноқ ва тишларингиз эса, тўкилиб тушади. Бир йил ўтгач кимдир, «Оҳҳо шунча вақт ўтиб кетибди, кечагина юрганди..» дейди. Ўн йилда кейин, Дўстингиз сизни фақат эски расмда кўрсагина эслайди. Танангиздан қолгани эса, суяклар холос. Бу ҳаётда мавжуд эканингизни унутиш учун жуда қисқа муддат шундай эмасми? Бугун сиз муккасидан кетган нарсаларга, қарам бўлиб қолган инсонларингизга назар солинг. Нима деб ўйлайсиз, арзийдими? https://t.me/Nasibam29

Ҳикоя қилинишича, бир олим минбар устида турган вақтида ундан бир масала сўралди. Олим: — «Билмайман», деди. Унга: — «Минбар жоҳилларнинг ўрни эмас», дейилди. Олим эса: — «Мен илмим миқдоричалик юқорига кўтарилдим (минбарга чиқдим), агар жаҳолатим миқдорича кўтарилганимда эди, бошим осмонларга тегар эди», деди.

Тақво нима? «Рисолатул Қушайрийя»да келади: Тақводор Ибн Сиринга ўхшайди. Унинг қирқ хум ёғи бор эди. Ғуломи бир хумдан сичқонни олиб чиқди. Ибн Сирин ундан: «Уни қайси хумдан олдинг?» деб сўради. Ғулом: «Билмайман», деди. Шунда у (сичқон тушган хумни аниқ билмагани учун, шубҳадан қочиб) барча хумдаги ёғларни тўкиб юборди. Ва Абу Язид Бистомийга ўхшайди. У Ҳамадондан бир оз махсар уруғини (қуртум) сотиб олди. Бистомга қайтгач, унинг ичида иккита чумолини кўриб қолди. (Уларни ўз ватанидан узоқлаштирмаслик учун) Ҳамадонга қайтиб борди ва икки чумолини ўша ерга қўйиб келди. Ҳикоя қилинишича, Абу Ҳанифа раҳимаҳуллоҳ қарздорининг дарахти соясида ўтирмас эдилар ва бу ҳақда келган хабарни айтардилар: «Манфаат келтирувчи ҳар бир қарз – рибо (судхўрлик)дир» (كُلُّ قَرْضٍ جَرَّ مَنْفَعَةً فَهُوَ رِبًا). Айтилишича, Абу Язид бир ҳамроҳи билан саҳрода кийимини ювди. Ҳамроҳи: «Кийимни узумзор деворига осайлик», деди. У киши: «Одамларнинг деворига қозиқ қоқмаймиз», деди. Ҳамроҳи: «Уни дарахтга осайлик», деди. У киши: «У шохларни синдиради», деди. Ҳамроҳи: «Ерга ёзайлик», деди. У киши: «У ҳайвонларнинг емишидир, биз уни улардан тўсиб қўймаймиз», деди. Шундай қилиб, кийимнинг бир томони қуригунича орқасини ўгириб (яъни елкасига ташлаб) турди, сўнг иккинчи томони қуриши учун уни ағдариб олди.

Иблис деди: "Агар Одам болалари орасида хасис, очкўз, ҳасадгўй, мутакаббир (кибрли) ва шошқалоқ одамни кўрсак, уни худди коптокни илиб олгандек тез ўзимизга оламиз. Агар шу сифатларнинг барчаси бир кишида жамланса, биз уни 'ашаддий шайтон' деб атаймиз, чунки бу хулқлар шайтонлар бошлиқларининг хулқидир".

Одамлар сенинг хато қилишингни кутадилар. Аллоҳ эса сендан тавба қилишингни кутади. Фарқни англадингми?!

Каналимиз обуначисининг илтимосига биноан Аҳмад ибн Ҳанбал каналини очган эдим. Шу ҳавола орқали ўтиб у ердаги бошқа фильмларни ҳам кўрсангиз бўлади.

Сериал ҳақида шахсий хулосам: Фильм бошидаги қора кийимли Сайёҳ — бу ташқи дунёдан келган шунчаки бир одам эмас, балки ҳар бир дервешнинг (ва аслида томошабиннинг) ичидаги яширин нафс ва васвасанинг ташқи дунёда гавдаланишидир. Унинг даргоҳдаги иштироки дервешлар учун бир синов (имтиҳон) бўлиб хизмат қилади: дервешлар ўз ички нафсларини айнан шу Сайёҳ тутган «кўзгу» орқали кўриб оладилар ва ўз ахлоқларини поклаш имконига эга бўладилар. Шуниси эътиборлики, НАФСИМИЗ ҳар доим ҳам бизни гуноҳга очиқдан очиқ ундамайди. У ундаган нарсани биз ҳар доим ҳам гуноҳ эканлигини пайқайвермаймиз. Қайта кўриш жараёнида асосий эътиборим қора кийимли сайёҳнинг қўллаётган усулида бўляпти!