📚📚ИЙМОН МАНЗИЛИ📚📚

ҚАЛБ ҚОРАЙИШИ (Иймон сустлиги) белгилари: • Гуноҳларни айбдорликни заррача ҳис қилмасдан содир қилиш. • Қалб қотиши ва Қуръонни ўқишга ҳоҳиш йўқлиги. • Фарзларни бажаришга эриниш (масалан: Намозга доимо кечга қолиш). • Суннатга эътиборсизлик. • Кайфиятнинг ўзгарувчанлиги: бекорчи нарсалардан сиқилиш, тез-тез жаҳл чиқиши ва безовталик. • Қуръоннинг сураларини, масалан: Аллоҳ бизни жазолаши ва мукофотлаши ҳақидаги оятларини эшитаётганда ҳеч қандай ҳиссиётнинг йўқлиги. • Аллоҳни зикри ва зикрларни ўқишда қийинчилик сезиш. • Шариатга мувофиқ бўлмаган ҳолда амал қилинганида ички норозиликнинг йўқлиги. • Жамиятда қандайдир даражага эга бўлиш ва бой-бадавлат бўлишни хоҳлаш. • Очкўзлик ва бахиллик, бойлигидан ажралишни хоҳламаслик. • Бошқаларни савоб амалларга буюриш ва ўзи амал қилмаслик. • Бировлардаги қийинчиликни кўриб роҳатланишни ҳис қилиш. • Ниманидир ҳалол, ниманидир ҳаромлигига аниқ ишониб, зарурат бўлмаса ҳам макруҳ нарсалардан четланмаслик. • Оддий савоб амалларни қилаётганлар устидан кулиш (масалан: Масжидни тозаловчилар устидан). • Мусулмонларнинг аҳволига эътиборнинг йўқлиги. • Исломни ёйиш учун жавобгарлик ҳиссининг йўқлиги. • Ҳеч қандай далил-исботсиз баҳслашишларни, баҳсни ўзи учун яхши куриш. • Дунё ишларига муккасидан кетиш, бирор моддий нарсани йўқотганидагина афсусланиш. • Ўзи билан овора бўлиб қолиш...

Ўлим — буюк насиҳат Билгинки, ўлим энг катта мусибат ва энг буюк балодир. Ўлимдан ҳам каттароқ мусибат ва бало бор: у — ўлимни унутиб, ғафлат ичида яшаш, ўлимни эслашдан қочиш ва унинг ҳақида фикр юритмасликдир. Ўлим ҳақида ўйлаш инсонни амал қилишга ундайди. Фақат ўлимни эслашгина ибрат олиш ва тафаккур қилишга сабаб бўлади. "Руҳул баён"дан

#иқтибос Илмлар қаторида мусулмон кишига яна қалб ҳолатининг илмларини ҳам билмоқлиги керак. Қалб ҳолатининг илми жуда нозик ва мураккаб, ўз навбатида жуда муҳим илмдир. Таваккул қилиш — бутун ишлари, ички дунёси кечинмаларини ва қилаётган ишини охири хайрли бўлишини умид қилиб, уни холис Аллоҳ таолога топшириши, тафвиз этишидир. Инобат эса, қила олмаган ишларига нисбатан қайғуриш, афсусланиш, хато-нуқсонларини эътироф этиб тавба қилиш, Аллоҳнинг амрларига бўйсуниш ва ўзини камтарона, шикаста ҳолда тутишдир. Хошя — қўрқув, хушуъ ва тазарруъда бўлиш, қалбан доимо Яратганнинг ғазабидан, қиёматда қаттиқ азобидан қўрқиш, раҳмату фазлидан умидвор бўлиб, хавфу рижода турмоқликдир. Қалб илмларидан бири — ризодир. Ризо эса барча ишларга рози бўлишликдир. Аммо бунда огоҳ ва зийрак бўлиш керак. Гуноҳу маъсиятга, куфр ва ширкка зинҳор рози бўлмасликка буюрилади. Дарҳақиқат, маънан етукликка интилган киши юқорида санаб ўтилган қалбий ҳолатларни ҳар вақт ва ҳар жойда амал қилиши керакдир.

Намоз –эҳтиёж тушгандагина ишлатиладиган заҳира ғилдирак эмас, балки яшаш учун ишлатиладиган ёқилғидир.

Инсон ўз дард-ҳасратини айтишдан бирон бир манфаат-фойда бўлсагина айтиш лозим. Ҳасратни айтгандан кейин, сизда: бекор айтдим-а, деган пушаймонлик бўлмаслиги керак… Сир сирлигича қолсин! @eslatma_nasiba

Жаннатга ета олмасак, узоқ умрдан, узун йўлдан не фойда? Аллоҳ жамолини кўра олмасак роҳатга кўмилиб яшашдан не наф? https://t.me/Nasibam29

ДУНЁ яшаш жойи эмас, балки манзилгача бир нафас тўхтаб дам олиб, сўнгра кетиш жойидир... @eslatma_nasiba

Бу дунё бизга раҳмат ўлароқ нуқсон устига қурилган. Агар ишлар сен хоҳлаган тарзда бўлганида, бу энг катта мусибат бўлар эди. Чунки дунё ишлари сен қандай хоҳласанг шундай жорий бўлганида эди, сен дунёга суяниб қолган ва Аллоҳга йўлиқишни ёмон кўриб қолган бўлар эдинг. Шайх Муҳаммад Ротиб Нобулсий ҳафизаҳуллоҳ

Насиҳат қилиш осон, насиҳатни қабул қилиш қийин.Чунки ҳою-ҳавасга муккасидан кетган одам учун насиҳат дори ичган хастанинг димоғида ҳосил бўладиган тахир таъмдан ҳам аччиқ бўлади. (Насиҳатдан баҳраланган) бахтли инсонга эса Аллоҳнинг инояти тезда етиб келади.Бу иноятдан маҳрум кимсалар ҳою-ҳавас денгизларига ғарқдир.