شیدایی

❤🎼🖋 - در ابریشم عادت، آسوده بودم، تو با حالِ پروانه‌ی من چه کردی؟! #افشین_یداللهی

‌ سخن عشق نه آن است که آید به زبان ساقیا می ده و کوتاه کن این گفت و شنفت!

‌ دستم را بگیر و آنگونه دوستم داشته باش

که انگار نفسِ توام؛ اگر در سینه‌ات نباشم خواهی‌ مُرد.

- جمال ثریا

خواجوی کرمانی: آن بهشتى كه همه در طلبش معتكف‌اند منِ كافر همه شب با تو به آغوش كشم!

جمله عجیبی که امروز خوندم: «اگر زخمت رو درمان نکنی، به کسانی زخم خواهی زد که نقشی در زخمی کردنت نداشتند.» ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

نوشته بود: هیچ چیز ابدی نیست! نه لبخندهای از ته دل و نه غم‌های نفس گیر... صبح است و خیر 🌱

؛ دروغ نگفتن خوبه؛ از اون بهتر راست و واضح و ساده حرف زدنه، از اون بهتر، دقیق حرف زدنه، از اون دیگه بهتر، کم سخن گفتنه. و صفت بهترین، تعلق داره به سکوت.

چه اتفاق قشنگی , کنار من باشی میان این همه بیگانه یار من باشی شبیه خرمن زلف خودم  پریشانم بیا که آیه ی صبر و قرار من باشی میان شهر شلوغ نگاه چشمانت چه میشود که تو درانتظار من باشی به حزب توده ای زلف تا درآمده ام تو آرمان منی و شعار من باشی چه خوب می‌شد اگردرحصار کوه و کویر زلال آب روان، لاله زار من باشی نزد به شوق نگاه تو، دیده حتی پلک ! خدانکرده، نه در چشم، خار من باشی ! بگیر دست مرا، آرزوی من این است رفیق شانه به شانه، کنار من باشی ✨💞

وضعیت یه جوری شده که اگه شب‌ها بخوابیم، یه فصل از تاریخ جا می‌مونیم؛

؛ "سلامٌ على البعيدين وهم الأقرب..." سلام بر کسانی که دورند ولی به ما نزدیک‌ترینند..

اینکه دوستم داری اوضاع را بهتر کرده مثل یک سنگر امن وسط میدان جنگ

هر بار که دستش می‌رفت توی موهام یک لایه درد همراهِ دستش بیرون می‌‌رفت.. - عباس معروفی

یکی هم نداریم وقتی با موهای ژولیده پولیده صبح ما رو میبینه مثل شهریار بگه «زلف آن است که بی شانه دل از جا ببرد.» صبح بخیر 🫰