مولانا | بشنو

شب و روز آن نکوتر که به پیش یار باشی به میان سرو و سوسن گل خوش عذار باشی به طرب هزار چندان که بوند عیش مندان به میان باغ خندان مثل انار باشی نشوی چو خارهایی که خلند دست و پا را به مثال نیشکرها که شکرنثار باشی به مثال آفتابی که شهیر شد به بخشش به میان پاکبازان به عطا مشار باشی هله بس که تا شهنشه بگشاید و بگوید چو خمش کنی نگویی و در انتظار باشی #حضرت_مولانا @beeshno

روز نشاط است و طرب... #حضرت_مولانا #یلدا_مبارک @beeshno

هم ترازو را ترازو راست کرد هم ترازو را ترازو کاست کرد هر که با ناراستان هم سنگ شد در کمی افتاد و عقلش دنگ شد #حضرت_مولانا @beeshno

بگداز جان را مه آسمان را به خدا که چیزی چو خدا نباشد... #حضرت_مولانا @beeshno

ای فصل باباران ما برریز بر یاران ما چون اشک غمخواران ما در هجر دلداران ما #حضرت_مولانا @beeshno

وز می او جان و دل نوش کند جام جام ... #حضرت_مولانا @beeshno

تدبیر کند بنده و تقدیر نداند تدبیر به تقدیر خداوند نماند #حضرت_مولانا @beeshno

در آدمی عشقی و دردی و خارخاری و تقاضایی هست که اگر صدهزار عالم ملک او شود، نیاساید و آرام نیابد. این خلق به تفصیل در هر پیشه‌ای و حرفتی، صنعتی و منصبی و تحصیل نجوم و طب و غیر ذلک می‌کنند و هیچ آرام نمی‌گیرند. زیرا آنچه مقصود است به دست نیامده است. آخر معشوق را «دلارام» می‌گویند، یعنی که دل به وی آرام گیرد. پس به غیر، چون آرام و قرار گیرد؟! #فیه_ما_فیه @beeshno

آنک بی‌باده کند جان مرا مست کجاست و آنک بیرون کند از جان و دلم دست کجاست و آنک سوگند خورم جز به سر او نخورم و آنک سوگند من و توبه‌ام اشکست کجاست و آنک جان‌ها به سحر نعره زنانند از او و آنک ما را غمش از جای ببرده‌ست کجاست جان جان‌ست وگر جای ندارد چه عجب این که جا می‌طلبد در تن ما هست کجاست غمزه چشم بهانه‌ست و زان سو هوسی‌ست و آنک او در پس غمزه‌ست دل خست کجاست پرده روشن دل بست و خیالات نمود و آنک در پرده چنین پرده دل بست کجاست عقل تا مست نشد چون و چرا پست نشد و آنک او مست شد از چون و چرا رست کجاست #حضرت_مولانا @beeshno

و آنکه ما را غمش از جای ببرده‌ست کجاست...؟! #حضرت_مولانا @beeshno

سخن چو نیک نگویی هزار نیست یکی سخن چو نیکو گویی یکی هزار بود... #حضرت_مولانا @beeshno

دلا تو شهد منه در دهان رنجوران حدیث چشم مگو با جماعت کوران... #حضرت_مولانا @beeshno

بعضی باشند که سلام دهند و از سلام ایشان بوی دود آید، و بعضی باشند که سلام دهند و از سلام ایشان بوی عود آید. و این را کسی دریابد که او را مشامی باشد. #فیه_مافیه @beeshno

شده‌ام سپند حسنت وطنم میان آتش چو ز تیر تست بنده بکشد کمان آتش چو بسوخت جان عاشق ز حبیب سر برآرد چه بسوخت اندر آتش که نگشت جان آتش بمسوز جز دلم را که ز آتشت به داغم بنگر به سینه من اثر سنان آتش که ستاره‌های آتش سوی سوخته گراید که ز سوخته بیابد شررش نشان آتش غم عشق آتشینت چو درخت کرد خشکم چو درخت خشک گردد نبود جز آن آتش خنک آنک ز آتش تو سمن و گلشن بروید که خلیل عشق داند به صفا زبان آتش که خلیل او بر آتش چو دخان بود سواره که خلیل مالک آمد به کفش عنان آتش سحری صلای عشقت بشنید گوش جانم که درآ در آتش ما بجه از جهان آتش دل چون تنور پر شد که ز سوز چند گوید دهن پرآتش من سخن از دهان آتش #حضرت_مولانا @beeshno

بار خود از مردمان بردار، و بار ایشان بکش، و طمع از ایشان ببر، و آنِ خود پیش ایشان نِه. ایشان توانگری می‌خواهند تو درویشی خواه. ایشان عز می‌خواهند تو ذلّ خواه. #شمس_تبریزی @beeshno

چون شانه در آن زلف چنان رفت دل ما کز بیخودی از زلف تو تا شانه ندانیم... #حضرت_مولانا @beeshno

چون شانه در آن زلف چنان رفت دل ما کز بیخودی از زلف تو تا شانه ندانیم... #حضرت_مولانا @beeshno

ماییم که از بادهٔ بی‌جام خوشیم هر صبح منوریم و هر شام خوشیم گویند سرانجام ندارید شما ماییم که بی هیچ سرانجام خوشیم #حضرت_مولانا @beeshno

من از برای مصلحت، در حبس دنیا مانده‌ام حبس از کجا، من از کجا؟! مال که را دزدیده‌ام؟ #حضرت_مولانا @beeshno